ΤΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ: Ο Μητσοτάκης και ο εφιάλτης του 25%, τα 4 δισ. του Ρούμπιο, ο Δούκας που είπε όσα έπρεπε να ακουστούν και ο Τσίπρας που μαζεύει κόσμο

Στη ΝΔ άρχισαν να συζητούν την επόμενη ημέρα, στο ΠΑΣΟΚ ο Χάρης Δούκας έθεσε με θάρρος το ζήτημα των ιστορικών ευθυνών του 2011 και στην Αριστερά μετρούν ποιος φεύγει, ποιος έρχεται και ποιος κρατάει την έδρα. Το πολιτικό παρασκήνιο έχει πάρει φωτιά.

Ο Μητσοτάκης μίλησε για 25% και στη ΝΔ άκουσαν καμπανάκια

Είχε μια ιδιαίτερη στιγμή η τελευταία συνέντευξη του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο πρωθυπουργός, που εξακολουθεί να ζητά αυτοδυναμία, κλήθηκε να απαντήσει τι θα συμβεί εάν η Νέα Δημοκρατία περιοριστεί στο 25%. Και αντί να απορρίψει τη συζήτηση περί αμφισβήτησης, παραδέχθηκε ότι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα υπήρχε πολιτική βάση για να τεθεί θέμα ηγεσίας.

«Αν έπαιρνα 25% στις εκλογές, καλά θα τα έλεγαν αυτά», ήταν η χαρακτηριστική απάντησή του.

Δεν ανακοίνωσε παραίτηση, ούτε προεξόφλησε κάποιο εκλογικό αποτέλεσμα. Αλλά έβαλε ο ίδιος το 25% στην κουβέντα για την επόμενη ημέρα της ΝΔ. Και αυτό έχει μεγαλύτερο πολιτικό ενδιαφέρον από τις συνήθεις διαβεβαιώσεις του Μαξίμου ότι όλα βαίνουν καλώς.

Γιατί, κακά τα ψέματα, άλλο να συζητούν οι δημοσιογράφοι για διαδοχή και άλλο να αναγκάζεται ο ίδιος ο πρωθυπουργός να απαντά δημόσια για το ενδεχόμενο αμφισβήτησής του. Και στη ΝΔ υπάρχουν αρκετοί που παρακολουθούν με προσοχή αυτή τη συζήτηση.

Ο Ρούμπιο έφυγε, τα 4 δισ. έμειναν – Και για το καλώδιο ακόμη περιμένουμε

Ωραίες οι φωτογραφίες στην Πνύκα, ωραία τα μεγάλα λόγια για τη δημοκρατία και τη στρατηγική συνεργασία, αλλά η επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο είχε και ένα πολύ συγκεκριμένο οικονομικό σκέλος: αμερικανικές εξοπλιστικές πωλήσεις περίπου 4 δισ. δολαρίων.

Το ποσό αφορά την ανακοινωθείσα αξία στρατιωτικών προμηθειών μέσω του προγράμματος Foreign Military Sales. Δεν πρόκειται για χρήματα που καταβλήθηκαν εκείνη την ημέρα ούτε, φυσικά, για το κόστος της εκδήλωσης στην Πνύκα.

Από εκεί και πέρα, όμως, το πολιτικό ερώτημα παραμένει. Τι ακριβώς εξασφάλισε η ελληνική πλευρά για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου και απέναντι στις τουρκικές αντιδράσεις;

Η κυβέρνηση μιλά για στρατηγική αναβάθμιση των σχέσεων με τις ΗΠΑ. Η αντιπολίτευση ζητά συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Και οι φορολογούμενοι δικαιούνται να γνωρίζουν αναλυτικά τι περιλαμβάνει το εξοπλιστικό πακέτο, πότε θα πραγματοποιηθούν οι πληρωμές και ποιο θα είναι το όφελος για την ελληνική αμυντική βιομηχανία.

Ο Σαμαράς δεν ανακοίνωσε κόμμα, αλλά στη ΝΔ δεν λένε να σταματήσουν να τον συζητούν

Ο Κωστής Χατζηδάκης ζήτησε να μη συντηρείται διαρκώς η συζήτηση για το ενδεχόμενο ίδρυσης κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά. Λογικό να θέλει η κυβέρνηση να κλείσει αυτή την κουβέντα. Μόνο που δεν κλείνει με παραγγελία.

Ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει ανακοινώσει νέο πολιτικό φορέα. Αυτό είναι το δεδομένο. Το άλλο δεδομένο είναι ότι εξακολουθεί να διατηρεί πολιτική επιρροή σε τμήμα της παραδοσιακής Δεξιάς και ότι οι σχέσεις του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη παραμένουν τεταμένες.

Και όσο η κυβέρνηση συζητά την αυτοδυναμία, τόσο επανέρχεται το ζήτημα των πιθανών απωλειών από τα δεξιά της. Δεν χρειάζεται να έχει ιδρυθεί κόμμα Σαμαρά για να απασχολεί το Μαξίμου η σχετική πολιτική συζήτηση.

Ο Δούκας είπε όσα έπρεπε να ακουστούν – Η αλήθεια για το 2011 και οι ευθύνες που δεν παραγράφονται

Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που η καθαρή κουβέντα έχει μεγαλύτερη αξία από τις προσεκτικά διατυπωμένες ισορροπίες. Και ο Χάρης Δούκας έκανε ακριβώς αυτό: είπε δημόσια όσα έπρεπε να έχουν ειπωθεί εδώ και χρόνια για τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, Νέας Δημοκρατίας και ΛΑΟΣ.

Ο δήμαρχος Αθηναίων χαρακτήρισε πολιτικό λάθος τη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση Παπαδήμου μαζί με την Ακροδεξιά, αναδεικνύοντας τις συνέπειες μιας επιλογής που συνέβαλε στη θεσμική νομιμοποίηση του ΛΑΟΣ και των στελεχών του.

Και δεν σταμάτησε εκεί. Έθεσε το ζήτημα των συνθηκών υπό τις οποίες ο Γιώργος Παπανδρέου, ένας πρωθυπουργός που είχε εκλεγεί με περίπου 44%, οδηγήθηκε στην παραίτηση το 2011.

Η παρέμβαση Δούκα δεν αποτελεί επίθεση στην ιστορία του ΠΑΣΟΚ. Αποτελεί υπεράσπιση της προοδευτικής του ταυτότητας, με την παραδοχή ότι οι μεγάλες παρατάξεις οφείλουν να αναγνωρίζουν τα λάθη τους και να μην τα επαναλαμβάνουν.

Άλλωστε, δεν είναι μικρό πράγμα ότι πρόσωπα που προέρχονταν από τον ΛΑΟΣ, όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Μάκης Βορίδης και ο Θάνος Πλεύρης, βρέθηκαν στη συνέχεια σε κορυφαίες θέσεις της Νέας Δημοκρατίας.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία της παρέμβασης. Η Κεντροαριστερά δεν μπορεί να προσφέρει άλλοθι στην Ακροδεξιά, ούτε να αντιμετωπίζει τις κυβερνητικές συνεργασίες ως απλή αριθμητική των κοινοβουλευτικών εδρών.

Ο Δούκας έθεσε δημόσια ένα ζήτημα ιστορικής και πολιτικής ευθύνης, χωρίς να αποδώσει ατεκμηρίωτες προσωπικές κατηγορίες. Και έκανε κάτι ακόμη σημαντικότερο: συνέδεσε την αυτοκριτική για το 2011 με την ανάγκη να υπάρχουν σαφείς πολιτικές γραμμές σήμερα.

Ο Ανδρουλάκης μαζεύει βουλευτές – Τώρα πρέπει να πείσει και τους ψηφοφόρους

Στη Χαριλάου Τρικούπη έχουν κάθε λόγο να προβάλλουν τη διεύρυνση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Οι εντάξεις του Ευάγγελου Αποστολάκη και του Αλέξανδρου Αυλωνίτη αποτελούν συγκεκριμένες πολιτικές κινήσεις.

Αλλά εδώ υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια που δεν λύνεται με ανακοινώσεις: οι βουλευτές μετακινούνται με πολιτικές αποφάσεις, οι ψηφοφόροι με πειστικές πολιτικές προτάσεις.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης επιχειρεί να αναδείξει την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση και το ιδιωτικό χρέος. Και σε αυτά τα πεδία υπάρχει πραγματικό κοινωνικό πρόβλημα, αλλά και δυνατότητα ουσιαστικής αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση.

Το ζήτημα είναι να μη χαθεί αυτή η προσπάθεια μέσα στον καθημερινό ανταγωνισμό με τον Αλέξη Τσίπρα. Διότι η σύγκρουση για την πρωτοκαθεδρία στην Κεντροαριστερά μπορεί να απασχολεί τα κομματικά επιτελεία, αλλά οι πολίτες περιμένουν απαντήσεις για το ενοίκιο, τους λογαριασμούς και τα χρέη τους.

Η Αχτσιόγλου μπήκε στην ΕΛ.Α.Σ. – Ο Τσίπρας περιμένει και τους επόμενους

Η Έφη Αχτσιόγλου έκανε το βήμα και εντάχθηκε επισήμως στην Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Δεν πρόκειται πλέον για παραπολιτικό σενάριο, αλλά για συγκεκριμένη πολιτική εξέλιξη.

Για τον Αλέξη Τσίπρα, η ένταξη ενός αναγνωρίσιμου στελέχους με κυβερνητική εμπειρία αποτελεί μέρος της προσπάθειας να συγκροτήσει ένα ευρύτερο πολιτικό δυναμικό.

Μόνο που τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Διότι άλλο οι εγγραφές και οι πολιτικές δηλώσεις και άλλο οι αποφάσεις των ανεξαρτητοποιηθέντων βουλευτών που εξετάζουν το ενδεχόμενο συμπόρευσης με την ΕΛ.Α.Σ.

Και εκεί τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.

Στον ΣΥΡΙΖΑ μετρούν έδρες και στην ΕΛ.Α.Σ. περιμένουν αποφάσεις

Η 14η Οκτωβρίου έχει αναδειχθεί σε ημερομηνία πολιτικού ενδιαφέροντος, καθώς δημοσιευμένες πληροφορίες αναφέρουν ότι η Κουμουνδούρου έχει ζητήσει από ανεξαρτητοποιηθέντες βουλευτές να ξεκαθαρίσουν τη στάση τους.

Τα δημοσιεύματα δεν συμφωνούν απολύτως ούτε στον αριθμό των προσώπων που αφορά η συζήτηση. Άλλες αναφορές κάνουν λόγο για δώδεκα και άλλες για δεκατρείς.

Ο Τσίπρας, από την πλευρά του, έχει δηλώσει ότι δεν σκοπεύει να συμπεριλάβει στα ψηφοδέλτια πρόσωπα που θα παραδώσουν την έδρα τους την τελευταία στιγμή, λίγο πριν από τις εκλογές.

Και κάπως έτσι, η συζήτηση για τη μεγάλη προοδευτική ανασύνθεση περνά από μια πολύ συγκεκριμένη δοκιμασία: ποιος θα επιλέξει τη νέα πολιτική διαδρομή και υπό ποιες προϋποθέσεις.

Η Κουμουνδούρου επικαλείται την πολιτική και κοινοβουλευτική ευθύνη απέναντι στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ. Η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί να συγκροτήσει τη δική της πολιτική και οργανωτική ταυτότητα.

Οι επόμενες ημέρες θα δείξουν εάν η αντιπαράθεση θα οδηγήσει σε νέες αποχωρήσεις, δημόσιες συγκρούσεις ή σε μια διαφορετική διευθέτηση του ζητήματος.

Και μια τελευταία λεπτομέρεια από το πολιτικό παρασκήνιο

Ο Μητσοτάκης συζητά το ενδεχόμενο του 25%, ο Ανδρουλάκης οργανώνει τη διεύρυνση, ο Δούκας επαναφέρει τις ιστορικές ευθύνες του 2011 και ο Τσίπρας ενισχύει το νέο του εγχείρημα.

Στη Νέα Δημοκρατία το ενδιαφέρον στρέφεται στη συσπείρωση και στην προοπτική της αυτοδυναμίας. Στο ΠΑΣΟΚ, στην πολιτική ταυτότητα και στη μετατροπή της διεύρυνσης σε κοινωνική απήχηση. Στην ΕΛ.Α.Σ., στις επόμενες προσχωρήσεις και στη συγκρότηση ενός διακριτού πολιτικού φορέα.

Η 14η Οκτωβρίου θα είναι το επόμενο συγκεκριμένο ορόσημο για την αντιπαράθεση ΣΥΡΙΖΑ – ΕΛ.Α.Σ., ενώ στη Νέα Δημοκρατία η δημόσια αναφορά Μητσοτάκη στο 25% έχει ήδη προσθέσει ένα νέο στοιχείο στη συζήτηση για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.