ΔΙΕΘΝΗ
Τομά Πικετί: «Το μαθητικό και φοιτητικό κίνημα σηματοδοτεί το λυκόφως του μακρονισμού»
«Το μαθητικό και φοιτητικό κίνημα σηματοδοτεί το λυκόφως του μακρονισμού», δηλώνει ο Τομά Πικετί, σε αποσπάσματα τηλεοπτικής του παρέμβασης που κοινοποίησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποδίδοντας στις κινητοποιήσεις της νεολαίας ευρύτερη πολιτική σημασία.
Σφοδρή κριτική στην εκπαιδευτική πολιτική του Εμανουέλ Μακρόν ασκεί ο Τομά Πικετί, βλέποντας στις κινητοποιήσεις της γαλλικής νεολαίας τα σημάδια μιας βαθύτερης πολιτικής αμφισβήτησης. Ο διακεκριμένος Γάλλος οικονομολόγος καταγγέλλει τη συρρίκνωση της χρηματοδότησης των πανεπιστημίων και συνδέει την κατάσταση στην εκπαίδευση με τη φθορά του μακρονισμού.
«Το μαθητικό και φοιτητικό κίνημα σηματοδοτεί το λυκόφως του μακρονισμού», δηλώνει ο Τομά Πικετί, σε αποσπάσματα τηλεοπτικής του παρέμβασης που κοινοποίησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποδίδοντας στις κινητοποιήσεις της νεολαίας ευρύτερη πολιτική σημασία.
Για τον Γάλλο οικονομολόγο, η δυσαρέσκεια των μαθητών και των φοιτητών δεν περιορίζεται στις συνθήκες λειτουργίας των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Αντανακλά μια βαθύτερη κρίση εμπιστοσύνης απέναντι στις πολιτικές του Εμανουέλ Μακρόν, καθώς οι υποσχέσεις για ίσες ευκαιρίες και κοινωνική ανέλιξη έρχονται αντιμέτωπες με τις πραγματικές δυνατότητες που προσφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα.
Πικετί: Μείωση 20% στη χρηματοδότηση ανά φοιτητή
Στο επίκεντρο της παρέμβασής του βρίσκεται ένα ιδιαίτερα σοβαρό στοιχείο. Σύμφωνα με τον Πικετί, η χρηματοδότηση ανά φοιτητή στη Γαλλία μειώθηκε κατά 20% την περίοδο 2017-2026, δηλαδή κατά τα χρόνια της προεδρίας Μακρόν.
Πρόκειται για εκτίμηση που αποτυπώνει, κατά τον ίδιο, τις συνέπειες των κυβερνητικών επιλογών στην ανώτατη εκπαίδευση. Στα δημοσιοποιημένα αποσπάσματα δεν αποσαφηνίζεται η μεθοδολογία του υπολογισμού, ωστόσο η αναφορά αφορά τους πόρους ανά φοιτητή και όχι το σύνολο των εκπαιδευτικών δαπανών.
Η διάκριση είναι ουσιαστική, καθώς η πραγματική χρηματοδότηση των πανεπιστημίων δεν κρίνεται αποκλειστικά από το συνολικό ύψος των κονδυλίων, αλλά και από τους διαθέσιμους πόρους σε σχέση με τον αριθμό των φοιτητών και τις αυξανόμενες ανάγκες των ιδρυμάτων.
Η υποχρηματοδότηση, άλλωστε, δεν αποτελεί μια αφηρημένη δημοσιονομική έννοια. Επηρεάζει την ποιότητα των σπουδών, τις υποδομές, τη διδασκαλία και, τελικά, τη δυνατότητα των νέων να ολοκληρώσουν την εκπαίδευσή τους χωρίς η οικονομική κατάσταση της οικογένειάς τους να καθορίζει τις προοπτικές τους.
Η γαλλική νεολαία αμφισβητεί την πολιτική κληρονομιά Μακρόν
Η παρέμβαση του Πικετί αποκτά ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα επειδή αντιμετωπίζει το μαθητικό και φοιτητικό κίνημα ως δύναμη ευρύτερης κοινωνικής αμφισβήτησης. Στην ανάλυσή του, οι κινητοποιήσεις δεν στρέφονται μόνο εναντίον συγκεκριμένων εκπαιδευτικών επιλογών, αλλά αγγίζουν τον πυρήνα της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που εφαρμόστηκε επί Μακρόν.
Ο χαρακτηρισμός «λυκόφως του μακρονισμού» αποτελεί πολιτική εκτίμηση και όχι προδιαγεγραμμένη εξέλιξη. Αναδεικνύει, ωστόσο, την αντίφαση ανάμεσα στο κυβερνητικό αφήγημα περί αξιοκρατίας και ισότητας ευκαιριών και στην πίεση που, σύμφωνα με την κριτική του Πικετί, δέχεται η δημόσια εκπαίδευση.
Σε μια χώρα με ισχυρή παράδοση μαθητικών και φοιτητικών αγώνων, η πολιτική σημασία τέτοιων κινητοποιήσεων δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Για τον Πικετί, η νέα γενιά αναδεικνύεται σε έναν από τους σημαντικότερους εκφραστές της δυσαρέσκειας απέναντι στο μοντέλο διακυβέρνησης Μακρόν, με τη χρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης και την κοινωνική ισότητα να βρίσκονται στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης.
