Αλέξης Χαρίτσης: Σήμα κινδύνου για τη Ροζάβα – “Εθνοκάθαρση” των Κούρδων της Συρίας

Με μια δημόσια παρέμβαση υψηλής πολιτικής και ηθικής φόρτισης, ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς, Αλέξης Χαρίτσης, θέτει επί τάπητος τον άμεσο κίνδυνο εθνοκάθαρσης στη Βορειοανατολική Συρία, καταγγέλλοντας την κλιμάκωση των επιθέσεων σε κουρδικές περιοχές και την παθητική στάση της διεθνούς κοινότητας. Όπως γνωστοποιεί, επικοινώνησε με τον Υπουργό Εξωτερικών, Γιώργο Γεραπετρίτη, ζητώντας επίσημη ενημέρωση και άμεση κινητοποίηση της ελληνικής διπλωματίας.

Παρά τη συμφωνημένη κατάπαυση του πυρός, οι δυνάμεις του καθεστώτος της Δαμασκού συνεχίζουν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, με τις πρώτες αναφορές να επιβεβαιώνουν τον κίνδυνο μαζικών σφαγών και εγκλημάτων πολέμου σε βάρος αιχμαλώτων. Η εικόνα στο πεδίο, σύμφωνα με διεθνή μέσα, επιβαρύνεται περαιτέρω από αποδράσεις δεκάδων μαχητών του ISIS από φυλακές, γεγονός που αναζωπυρώνει τον κίνδυνο ανασυγκρότησης του Ισλαμικού Κράτους και απειλεί ευθέως τη σταθερότητα της περιοχής.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο Αλέξης Χαρίτσης ασκεί σφοδρή κριτική στις ΗΠΑ για προσχηματικές διαβεβαιώσεις περί «σεβασμού των δικαιωμάτων των Κούρδων», κάνοντας λόγο για μνημείο υποκρισίας. Αντίστοιχα, στηλιτεύει τη στάση της Ευρώπης που, όπως σημειώνει, στηρίζει τον Αλ-Σάρα και μια κυβέρνηση που βαραίνεται με σφαγές σε βάρος Αλαουιτών και Δρούζων, την ώρα που οι Κούρδοι –η δύναμη που συνέβαλε καθοριστικά στη συντριβή του ISIS– εγκαταλείπονται για ακόμη μία φορά.
Η Ροζάβα, τονίζει, υπήρξε νησίδα δημοκρατίας στη Μέση Ανατολή και σήμερα κινδυνεύει με αφανισμό. Η έκκληση είναι σαφής: άμεση διεθνής παρέμβαση για να αποτραπεί η σφαγή και να προστατευθεί ο κουρδικός πληθυσμός.

Στο σημείο αυτό, ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς υπογραμμίζει τον ρόλο και την ευθύνη της Ελλάδας, καλώντας την κυβέρνηση να τοποθετηθεί επίσημα και να αξιοποιήσει την ιδιότητα της χώρας ως μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Το πολιτικό μήνυμα διευρύνεται πέρα από τη διπλωματία. Κάλεσμα απευθύνεται προς κάθε αριστερή και προοδευτική δύναμη για ανάληψη πρωτοβουλιών διεθνούς κινητοποίησης. Η προειδοποίηση είναι κατηγορηματική: όταν ένας λαός απειλείται με αφανισμό, η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα αλλά συνενοχή. Και το ιστορικό ανάλογο που θέτει στο τέλος της παρέμβασής του λειτουργεί ως καμπανάκι ευθύνης για όλους: να μη μετατραπεί η Ροζάβα στη «νέα Γάζα» της διεθνούς απάθειας.