Δημοσκόπηση GPO: Έξι στους δέκα απορρίπτουν τις εξαγγελίες Μητσοτάκη – Βαθαίνει η κρίση εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα

Η κυβέρνηση μπορεί να εξακολουθεί να προηγείται στις δημοσκοπήσεις, όμως πίσω από την πρώτη ανάγνωση των ποσοστών διαμορφώνεται μια πολύ πιο δύσκολη πραγματικότητα για το Μέγαρο Μαξίμου. Η νέα μέτρηση της GPO για το Star καταγράφει ευρεία απόρριψη των εξαγγελιών του Κυριάκου Μητσοτάκη, αμφισβήτηση της αξιοπιστίας του κυβερνητικού προγράμματος και μια Νέα Δημοκρατία που παραμένει πολύ μακριά από την αυτοδυναμία.

Πηγή γραφιστικών: ianatropi.gr

Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στην κυβέρνηση. Η δημοσκόπηση περιγράφει ένα κατακερματισμένο κομματικό σύστημα, με εξαιρετικά χαμηλές επιδόσεις για παραδοσιακούς πολιτικούς σχηματισμούς, μεγάλη δεξαμενή αναποφάσιστων και κανέναν από τους βασικούς πολιτικούς πρωταγωνιστές να καταφέρνει να πείσει ούτε τρεις στους δέκα πολίτες.

Η ΔΕΘ δεν έδωσε στην κυβέρνηση την επανεκκίνηση που αναζητούσε

Παρά την έντονη επικοινωνιακή προβολή των κυβερνητικών μέτρων, η κοινωνική ανταπόκριση που καταγράφει η GPO είναι σαφώς αρνητική. Μόλις το 36,2% αξιολογεί θετικά ή μάλλον θετικά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού, όταν το 61,4% τις κρίνει αρνητικά ή μάλλον αρνητικά.

Πρόκειται για ένα εύρημα που δύσκολα συμβιβάζεται με την εικόνα μιας κυβέρνησης η οποία πέτυχε μέσω της ΔΕΘ να αλλάξει την πολιτική ατζέντα. Η αρνητική αξιολόγηση υπερβαίνει τη θετική κατά 25,2 ποσοστιαίες μονάδες. Με απλά λόγια, έξι στους δέκα πολίτες δεν πείστηκαν από όσα άκουσαν από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ακόμη και στο κρίσιμο ερώτημα της κοστολόγησης και του ρεαλισμού, όπου το κυβερνητικό πρόγραμμα εμφανίζει την καλύτερη επίδοση μεταξύ των τριών που εξετάστηκαν, η πλειοψηφία παραμένει αρνητική. Το 44,6% θεωρεί ότι οι προτάσεις Μητσοτάκη είναι κοστολογημένες και ρεαλιστικές, έναντι 50,9% που εκφράζει αντίθετη γνώμη.

Για μια κυβέρνηση που βρίσκεται επί σειρά ετών στην εξουσία και δεν κρίνεται πλέον για τις προθέσεις αλλά για το αποτύπωμα της διακυβέρνησής της, το συγκεκριμένο στοιχείο αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Το ζήτημα δεν είναι απλώς αν οι πολίτες συμφωνούν με μια εξαγγελία. Είναι εάν εμπιστεύονται την κυβέρνηση ότι μπορεί και θέλει να την εφαρμόσει.

Πρώτος ο Μητσοτάκης, αλλά με μόλις 25,9% στην πειθώ

Ενδεικτικό του πολιτικού κλίματος είναι και το ερώτημα για το ποιος έπεισε περισσότερο μετά τις εμφανίσεις στη Θεσσαλονίκη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προηγείται, αλλά συγκεντρώνει μόλις 25,9%. Ακολουθούν ο Αλέξης Τσίπρας με 15,5% και ο Νίκος Ανδρουλάκης με 10,6%.

Η πρωτιά του πρωθυπουργού, επομένως, δεν συνιστά από μόνη της ένδειξη ισχυρής κοινωνικής αποδοχής. Όταν ο εν ενεργεία πρωθυπουργός, με το θεσμικό και επικοινωνιακό πλεονέκτημα της κυβέρνησης, δεν πείθει ούτε έναν στους τέσσερις πολίτες, το πολιτικό μήνυμα υπερβαίνει την απλή σύγκριση μεταξύ των αρχηγών.

Και εδώ βρίσκεται ίσως το βαθύτερο εύρημα της GPO: η κυβέρνηση προηγείται περισσότερο λόγω της αδυναμίας συγκρότησης ενός ισχυρού αντίπαλου πόλου παρά επειδή εμφανίζεται να έχει αποκαταστήσει μια σχέση εμπιστοσύνης με την κοινωνική πλειοψηφία.

Η ΝΔ στο 25,8% – Πρωτιά χωρίς πολιτική κυριαρχία

Στην πρόθεση ψήφου η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται στο 25,8%. Πρόκειται για καθαρή πρωτιά, αλλά ταυτόχρονα για ποσοστό που απέχει σημαντικά από εκείνα που στο παρελθόν επέτρεπαν στην κυβέρνηση να μιλά με όρους πολιτικής κυριαρχίας.

Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η ΕΛΑΣ με 13,5% και ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ με 10,8%. Η Ελληνική Λύση καταγράφει 7,6%, το ΚΚΕ 7,4%, η Πλεύση Ελευθερίας 4,1%, η Φωνή Λογικής 3,1% και η ΕΛΠΙΔΑ 3%.

Την ίδια στιγμή, οι αναποφάσιστοι φτάνουν το 14,5%. Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές «παρατάξεις» της συγκεκριμένης μέτρησης και για ένδειξη ότι σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας δεν βρίσκει σήμερα πειστική πολιτική στέγη.

Στην εκτίμηση ψήφου η ΝΔ φτάνει στο 30,6%, η ΕΛΑΣ στο 16% και το ΠΑΣΟΚ στο 12,8%. Η εικόνα παραμένει ίδια: καθαρό προβάδισμα της κυβέρνησης, αλλά ταυτόχρονα ένα εκλογικό τοπίο στο οποίο η αυτοδυναμία βρίσκεται μακριά και η δεύτερη θέση παραμένει ανοιχτή.

Η κρίση δεν αφορά μόνο την κυβέρνηση – Αφορά το κομματικό σύστημα

Η δυσπιστία απέναντι στις κυβερνητικές εξαγγελίες δεν μετατρέπεται αυτομάτως σε εμπιστοσύνη προς την αντιπολίτευση. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα για το σημερινό πολιτικό σύστημα.

Το οικονομικό πρόγραμμα του Αλέξη Τσίπρα αξιολογείται αρνητικά ή μάλλον αρνητικά από το 63,4%, ενώ μόλις το 20,4% θεωρεί ότι είναι κοστολογημένο και ρεαλιστικό. Αντίστοιχα, το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 26,6% θετικές ή μάλλον θετικές γνώμες και 56,4% αρνητικές, ενώ το 24,9% το θεωρεί κοστολογημένο και ρεαλιστικό.

Για το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, υπάρχει ένα στοιχείο που διαφοροποιεί την εικόνα: εμφανίζει τη χαμηλότερη συνολική αρνητική αξιολόγηση μεταξύ των τριών προγραμμάτων, ενώ το 17% δηλώνει ότι δεν έχει άποψη. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ακόμη σημαντικό ακροατήριο στο οποίο οι προτάσεις του δεν έχουν φτάσει με επαρκή σαφήνεια. Το πρόβλημα για τη Χαριλάου Τρικούπη είναι πλέον να μετατρέψει αυτή τη δυνητική δεξαμενή σε πολιτική και εκλογική δυναμική.

Κατακερματισμός, αποχή από τις παραδοσιακές βεβαιότητες και αναζήτηση εκπροσώπησης

Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο χαρακτηριστική εάν εξεταστεί συνολικά ο εκλογικός χάρτης. Ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφεται στο 1,1% στην πρόθεση ψήφου, η Νέα Αριστερά στο 1,2%, το ΜέΡΑ25 στο 1,8%, ενώ σειρά μικρότερων κομμάτων διεκδικεί μερίδια ενός εκλογικού σώματος που εμφανίζεται ολοένα περισσότερο κατακερματισμένο και πολιτικά ρευστό.

Δεν πρόκειται απλώς για μια περίοδο κατά την οποία «τα μικρά κόμματα ανεβαίνουν». Πρόκειται για βαθύτερη αναδιάταξη της πολιτικής εκπροσώπησης. Η παλιά βεβαιότητα ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια θα μετακινηθεί σχεδόν μηχανικά από το κυβερνών κόμμα προς έναν μεγάλο αντιπολιτευτικό πόλο δεν επιβεβαιώνεται.

Η ΝΔ χάνει σημαντικό τμήμα της παλαιότερης πολιτικής της ισχύος, χωρίς όμως κάποιος αντίπαλος να καρπώνεται ενιαία αυτή τη φθορά. Το αποτέλεσμα είναι ένα πολιτικό σύστημα πολλών κομμάτων, μικρότερων ποσοστών και περιορισμένης κοινωνικής εμπιστοσύνης.

Το πραγματικό καμπανάκι της GPO

Για το Μέγαρο Μαξίμου, η πρώτη θέση προσφέρει ασφαλώς πολιτικό πλεονέκτημα. Δεν αρκεί, όμως, για να εξαφανίσει το βασικό εύρημα: 61,4% αρνητική αξιολόγηση των εξαγγελιών του πρωθυπουργού, 50,9% αμφισβήτηση του ρεαλισμού τους και πρόθεση ψήφου μόλις 25,8%.

Για τα κόμματα της αντιπολίτευσης, από την άλλη πλευρά, η κυβερνητική φθορά δεν αποτελεί από μόνη της πολιτικό κεφάλαιο. Όσο δεν διαμορφώνεται αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση εξουσίας, η δυσαρέσκεια διαχέεται σε μικρότερους σχηματισμούς, στους αναποφάσιστους και στην απομάκρυνση από τις παραδοσιακές κομματικές ταυτίσεις.

Αυτό ακριβώς καταγράφει η GPO: μια κυβέρνηση που προηγείται χωρίς να πείθει και ένα κομματικό σύστημα που δυσκολεύεται να εκπροσωπήσει τη συσσωρευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια. Η μάχη, επομένως, δεν αφορά μόνο το ποιος θα καταλάβει τη δεύτερη θέση στην επόμενη δημοσκόπηση. Αφορά το ποιος θα μπορέσει να καλύψει το πολιτικό κενό που δημιουργείται ανάμεσα σε μια κυβέρνηση με εμφανή φθορά και μια κοινωνία που εξακολουθεί να αναζητεί πειστική εναλλακτική εκπροσώπηση.

Πηγή στοιχείων: Δημοσκόπηση GPO για το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star.