Έναν μήνα πριν τη λήξη της αναστολής της κομματικής ταυτότητας, η Κατερίνα Μπατζελή κάνει πολιτική παρέμβαση για την Ευρώπη και τη Γροιλανδία

Λίγες εβδομάδες πριν ολοκληρωθεί η ετήσια αναστολή της κομματικής της ιδιότητας, η Κατερίνα Μπατζελή επιλέγει να επανεμφανιστεί στον δημόσιο διάλογο με ένα κείμενο υψηλής πολιτικής και ιδεολογικής έντασης.

Η πρώην υπουργός και ευρωβουλευτής, μέσα από άρθρο της στο Dnews, τοποθετείται μετωπικά απέναντι στον νέο αμερικανικό αναθεωρητισμό υπό τον Ντόναλντ Τραμπ και στηλιτεύει την αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να υπερασπιστεί την ίδια της την κυριαρχία.

Η υπόθεση της Γροιλανδίας αναδεικνύεται σε κεντρικό άξονα της παρέμβασής της, όχι ως μεμονωμένο γεωπολιτικό επεισόδιο, αλλά ως προειδοποιητικό καμπανάκι για το μέλλον της Ευρώπης. Η Μπατζελή περιγράφει μια ΕΕ πολιτικά αποδυναμωμένη, χωρίς στρατηγική πυξίδα, που εμφανίζεται ανίκανη να αντιδράσει ακόμη και σε σενάρια έμμεσης αμφισβήτησης ευρωπαϊκού εδάφους από έναν «σύμμαχο».

Στο κείμενό της ασκεί σφοδρή κριτική τόσο στην κυβέρνηση Τραμπ όσο και στις ευρωπαϊκές ηγεσίες, υποστηρίζοντας ότι η συζήτηση περί στρατηγικής αυτονομίας και ευρωπαϊκής άμυνας αποδεικνύεται κενή περιεχομένου όταν το διεθνές δίκαιο υποχωρεί μπροστά στη λογική των συναλλαγών ισχύος. Παράλληλα, στρέφει τα πυρά της στην ευρωπαϊκή ακροδεξιά, κατηγορώντας την ότι, ενώ επικαλείται την εθνική κυριαρχία, στην πράξη νομιμοποιεί έναν νέο αμερικανικό ιμπεριαλιστικό και αποικιοκρατικού τύπου αναθεωρητισμό.

Η χρονική συγκυρία της παρέμβασης δεν περνά απαρατήρητη. Έναν μήνα πριν λήξει η πειθαρχική της τιμωρία, η Κατερίνα Μπατζελή δεν επιλέγει τον δρόμο της σιωπής ή της χαμηλής έντασης επανεμφάνισης. Αντίθετα, επανέρχεται με λόγο καθαρά πολιτικό, επαναφέροντας στο προσκήνιο ζητήματα Δημοκρατίας, κυριαρχίας και διεθνούς δικαίου, σε μια περίοδο που η Ευρώπη δοκιμάζεται από αλλεπάλληλες κρίσεις και γεωπολιτικές πιέσεις.

Με αναφορές στην Ουκρανία και στην Αρκτική, η πρώην υπουργός υπογραμμίζει ότι «περιφερειακές» περιοχές μπορούν να μετατραπούν ταχύτατα σε κεντρικά πεδία σύγκρουσης, όταν απουσιάζει έγκαιρη και συλλογική ευρωπαϊκή στρατηγική.

Προειδοποιεί ότι οποιαδήποτε λογική ανταλλαγής κυριαρχίας, ακόμη και στο όνομα της ασφάλειας, υπονομεύει μακροπρόθεσμα την ίδια την ύπαρξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως διεθνούς πολιτικού παράγοντα.

Η παρέμβαση Μπατζελή λειτουργεί, τελικά, σε δύο επίπεδα. Αφενός ως αιχμηρή γεωπολιτική ανάλυση για το μέλλον της Ευρώπης σε έναν κόσμο αυξανόμενου αυταρχισμού. Αφετέρου ως σαφές πολιτικό σήμα επιστροφής στον δημόσιο διάλογο, με θέσεις που δεν χωρούν εύκολες προσαρμογές ή ισορροπίες. Σε μια συγκυρία γενικευμένης ευρωπαϊκής αμηχανίας, η Γροιλανδία μετατρέπεται, μέσα από το κείμενό της, σε σύμβολο των ορίων και των ευθυνών της ευρωπαϊκής πολιτικής ηγεσίας.