Για αυτό “ενοχλεί ” ο Δούκας – Εντός και εκτός ΠΑΣΟΚ συντεταγμένες οι “επιθέσεις”

Το κείμενο βασίζεται σε ανάρτηση του μέλους του ΠΑΣΟΚ, Δημήτρη Μαυροματιδη

Η ένταση που εκδηλώνεται το τελευταίο διάστημα γύρω από τον Χάρη Δούκα δεν είναι τυχαία ούτε συγκυριακή. Αντιθέτως, αποτελεί πολιτικό σύμπτωμα. Όταν ένα πρόσωπο συγκεντρώνει επιθέσεις από αντιπάλους αλλά και από τμήματα του εσωτερικού του χώρου του, δεν πρόκειται για «παρεξήγηση», αλλά για αναγνώριση ισχύος. Και στην περίπτωση του δημάρχου Αθηναίων, αυτή η ισχύς είναι πολιτική, θεσμική και –κυρίως– κοινωνική.

Ο Χάρης Δούκας πέτυχε τη μεγαλύτερη εκλογική νίκη της παράταξης από το 2009, σε έναν δήμο με αυξημένο πολιτικό βάρος, σύνθετα προβλήματα και ισχυρά κατεστημένα. Δεν κληρονόμησε μια εύκολη διοίκηση. Ανέλαβε τον μεγαλύτερο δήμο της χώρας και τον διοικεί με όρους αποτελεσματικότητας, εξωστρέφειας και θεσμικής σοβαρότητας, χωρίς επικοινωνιακές φανφάρες αλλά με μετρήσιμα αποτελέσματα. Το έργο του αναγνωρίζεται και εκτός συνόρων, με τη διεθνή του παρουσία σε θέματα κλιματικής πολιτικής και τον ρόλο του ως αντιπροέδρου των Ευρωπαίων σοσιαλιστών δημάρχων να αποδεικνύουν ότι δεν πρόκειται για έναν τοπικό διαχειριστή, αλλά για πολιτικό με ευρωπαϊκό αποτύπωμα

Ακριβώς αυτό ενοχλεί. Ενοχλεί η καθαρή πολιτική γραμμή, ο αιχμηρός αλλά θεσμικός λόγος, η άρνηση να «θολώσει» θέσεις για να γίνει αρεστός. Ενοχλεί η επιμονή στη θεσμική τάξη, η απαίτηση να τηρείται το καταστατικό του ΠΑΣΟΚ, η θέση ότι οι υποψηφιότητες και οι συνεργασίες δεν μπορεί να είναι προϊόν παρασκηνίου. Και ενοχλεί, κυρίως, η ξεκάθαρη στάση υπέρ της αυτονομίας του χώρου, χωρίς υπεκφυγές για μετεκλογικές συνεργασίες με τη Νέα Δημοκρατία.

Δεν είναι τυχαίο ότι η υποψηφιότητά του για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ πολεμήθηκε με μέσα που ξεπέρασαν τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης. Την ώρα που άλλες υποψηφιότητες αντιμετωπίστηκαν με ανοχή ή σιωπή, ο Δούκας βρέθηκε στο στόχαστρο εντός και εκτός κόμματος. Όχι για αστοχίες, αλλά για τις θέσεις του. Όχι για το έργο του, αλλά για την απειλή που συνιστά απέναντι σε παγιωμένες λογικές και εσωκομματικούς μηχανισμούς.

Η συστηματική «δολοφονία χαρακτήρα» δεν αφορά το πρόσωπο. Αφορά αυτό που εκπροσωπεί.

Ένα ΠΑΣΟΚ με καθαρή ταυτότητα, κοινωνικό πρόσημο και θεσμική αξιοπιστία. Ένα ΠΑΣΟΚ που δεν φοβάται να συγκρουστεί, ούτε να πει όχι εκεί που πρέπει. Γι’ αυτό και η επίθεση είναι τόσο έντονη. Όταν τόσοι πολλοί ανησυχούν, σημαίνει ότι κάτι αλλάζει. Και αυτό, στην πολιτική, είναι πάντα καλό σημάδι.