Γιώργος Σιακαντάρης: «Καμία πολιτική σκοπιμότητα δεν δικαιολογεί τη σιωπή απέναντι στον σεξισμό και την λεκτική βία»

Σαφή θέση απέναντι στον σεξισμό και στην υποβάθμιση του πολιτικού διαλόγου παίρνει ο Γιώργος Σιακαντάρης, με δημόσια παρέμβασή του, ασκώντας κριτική τόσο σε στελέχη του ΠΑΣΟΚ όσο και σε υποστηρικτές της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.).

Αφορμή αποτέλεσε η επίθεση του Κωνσταντόπουλου στην Άννα Παπαδοπούλου, την οποία ο Γιώργος Σιακαντάρης χαρακτηρίζει «επαίσχυντη και σεξιστική», επισημαίνοντας ότι καλώς την καταδίκασαν όσοι από το ΠΑΣΟΚ τοποθετήθηκαν δημόσια, ενώ επικρίνει εκείνους που επέλεξαν τη σιωπή.

Αιχμές για υποστηρικτές της ΕΛ.Α.Σ. και το άρθρο Καρτερού

Η παρέμβασή του αποκτά ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον καθώς στρέφει την κριτική και προς τον χώρο που ο ίδιος υποστηρίζει. Εκφράζει τη θλίψη του για το γεγονός ότι υποστηρικτές της ΕΛ.Α.Σ. όχι μόνο απέφυγαν να καταδικάσουν την επίθεση, αλλά αναδημοσίευσαν άρθρο του Θανάση Καρτερού, στο οποίο διατυπώνεται το ερώτημα αν «τελικά ο Ανδρουλάκης είναι βλάκας;».

«Τι ντροπή!», σχολιάζει χαρακτηριστικά, ξεκαθαρίζοντας ότι καμία κομματική ή πολιτική σκοπιμότητα δεν θα μπορούσε να του υπαγορεύσει τη σιωπή απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές.

Ο Γιώργος Σιακαντάρης υπογραμμίζει, παράλληλα, ότι άλλο είναι ένα ολίσθημα στον προφορικό λόγο και άλλο η συνειδητή επιλογή διατυπώσεων στον γραπτό δημόσιο διάλογο, όπου, όπως τονίζει, δεν δικαιολογούνται τέτοιου είδους εκφράσεις.

Κλείνοντας, συνδέει την ποιότητα του πολιτικού λόγου με την απομάκρυνση των νεότερων γενεών από την πολιτική, σημειώνοντας με σκωπτική διάθεση ότι δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη όταν οι νέοι ακούν για πολιτική και «τρέχουν να κρυφτούν σαν να βλέπουν τον Φρέντυ Κρούγκερ».

Η παρέμβασή του αναδεικνύει ένα ευρύτερο ζήτημα πολιτικής συνέπειας στον προοδευτικό χώρο: την ανάγκη η καταδίκη του σεξισμού και των προσωπικών προσβολών να μην εξαρτάται από κομματικές συμπάθειες, αντιπαραθέσεις ή συγκυριακές πολιτικές επιδιώξεις.