Χάρης Δούκας – Η σημαντική νίκη απέναντι στο παντοδύναμο σύστημα της ΝΔ ως σύνθημα για την Προοδευτική Αλλαγή

Γράφει ο Γαβρής Αγγελος

Μπροστάρης στη μεγάλη πολιτική μάχη των καιρών μας, ο Χάρης Δούκας, Δήμαρχος Αθηναίων, δεν είναι απλώς ένας τοπικός άρχων. Είναι η ιστορική τομή που κατέστησε την Αθήνα πεδίο προοδευτικής αντεπίθεσης απέναντι στο σύστημα Μητσοτάκη — και το πέτυχε με τρόπο που δεν χωρά ευχολόγια, αλλά ουσιαστική πολιτική ανάγνωση.

Στις δημοτικές εκλογές που πολλοί είδαν ως «μάχη συμβολισμών», ο Δούκας δεν νίκησε απλώς έναν πολιτικό από την ίδια κομματική αφετηρία με τον πρωθυπουργό. Νίκησε το πολιτικό κατεστημένο, τις πελατειακές λογικές, την κυριαρχία της εικόνας έναντι του περιεχομένου. Αντιμετώπισε τον Κώστα Μπακογιάννη, τον ανιψιό του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, και όχι μόνο κέρδισε. Εξανάγκασε τον προοδευτικό λόγο να επιστρέψει στο πολιτικό προσκήνιο της ίδιας της πρωτεύουσας.

Αυτή η νίκη δεν ήταν μια απλή ανατροπή τοπικών συσχετισμών. Ήταν πολιτικό γεγονός που ανέδειξε δύο αλήθειες, αδιαμφισβήτητες πλέον: πρώτον, ότι ο προοδευτικός χώρος μπορεί να νικά όταν μιλά καθαρά και με συνέπεια. Δεύτερον, ότι ο λαός της Αθήνας ζητά πολιτική ουσίας, όχι κατευθυνόμενες διαχειριστικές πρακτικές.

Το σύνθημα που έθεσε εξ’ αρχής ο Δούκας — «Ενώνουμε δυνάμεις — Κερδίζουμε την ελπίδα» — δεν ήταν μια στερεότυπη ρητορική. Ήταν πολιτική διακήρυξη που ένωσε κοινωνικά στρώματα, κινητοποίησε ενεργούς πολίτες και επανέφερε στο κέντρο της πολιτικής συζήτησης την ίδια την έννοια της προοδευτικής αλλαγής. Το έκανε χωρίς αφορισμούς, χωρίς μεταμφιέσεις και χωρίς συμβιβασμούς με τους μηχανισμούς εξουσίας που έχουν καταστήσει την πολιτική δημόσια υπηρεσία σε ιδιοκτησιακό κλειστό κλαμπ.

Σήμερα, περίπου δύο χρόνια μετά από εκείνη τη μεγάλη νίκη, ο Χάρης Δούκας συνεχίζει να προκαλεί το πολιτικό κατεστημένο. Μιλά με πολιτική καθαρότητα για προοδευτική αλλαγή, για ανάγκη συνολικής επαναπροσέγγισης των πολιτικών που αφορούν τη ζωή των πολιτών, και το κάνει επώδυνα, με ρηξικέλευθο τρόπο που ενοχλεί.

Το σύστημα — όπως ήταν αναμενόμενο — δεν του το συγχωρεί.

Απέναντί του δεν στέκεται απλώς ένας κομματικός αντίπαλος. Στέκεται ο ανασχετικός μηχανισμός που επιδιώκει να καθυστερήσει την αναγέννηση ενός ευρύτερου, κοινωνικά ριζωμένου προοδευτικού πόλου. Αλλά η πολιτική λογοδοσία δεν είναι πλέον υπόθεση ελεγχόμενων επικοινωνιακών σόου. Είναι υπόθεση λαϊκής εμπιστοσύνης, και ο Δούκας την έχει κερδίσει.

Στο επερχόμενο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, αυτή η πραγματικότητα πρέπει να μετουσιωθεί σε πολιτική πράξη. Δεν αρκούν αφοριστικοί τίτλοι. Δεν αρκούν γενικόλογες εκκλήσεις για ενότητα. Η Αθήνα ήδη έδειξε τον δρόμο· η νίκη του Δούκα απέδειξε ότι όταν ο προοδευτικός λόγος γίνεται αξιακή και πολιτική δέσμευση, τότε η πολιτική ανατροπή είναι εφικτή.

Και η χώρα δεν αντέχει άλλο την αναπαραγωγή των παλιών πολιτικών μορφών που έχουν αποτύχει. Ο προοδευτικός χώρος δεν μπορεί να μένει εγκλωβισμένος σε μηχανισμούς «διαχείρισης». Οφείλει να γίνει κινητήριος μοχλός αλλαγής. Η νίκη του Δούκα, η πολιτική του καθαρότητα και η σταθερή του φωνή είναι ο φάρος που πρέπει να φωτίσει την πορεία μπροστά, σε μια Ελλάδα που αξίζει περισσότερα από τα διλήμματα του παρελθόντος.

Αυτό δεν είναι ρητορική υπερβολή. Είναι πολιτική πραγματικότητα. Και η δημοκρατική παράταξη οφείλει να την αγκαλιάσει πριν να είναι πολύ αργά.