“Σαρώνει” η Ακρίβεια – Πιο ακριβή στην Ε.Ε η Ελλάδα αναλογικά με τους μισθούς

Σύμφωνα με πρόσφατες μετρήσεις της ΕΛΣΤΑΤ και διεθνών οργανισμών, η Ελλάδα παραμένει στις πιο ακριβές χώρες της Ευρωζώνης σε βασικά αγαθά: τρόφιμα, ενέργεια, καύσιμα. Την ίδια στιγμή, το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών παραμένει στάσιμο, ενώ οι μισθοί δεν ακολουθούν τον ρυθμό της ακρίβειας. Η εικόνα είναι γνωστή σε κάθε νοικοκυριό: το καλάθι του σούπερ μάρκετ μικραίνει, οι λογαριασμοί μεγαλώνουν και οι κυβερνητικές εξαγγελίες μένουν στα χαρτιά.

Η κυβέρνηση επιμένει να μιλά για «αύξηση της ανταγωνιστικότητας» και «ισχυρή ανάπτυξη», επικαλούμενη στοιχεία που δείχνουν άνοδο του ΑΕΠ. Μόνο που αυτή η «ευημερία των αριθμών» δεν συναντάται ποτέ στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς. Εκεί, οι πολίτες βλέπουν το γάλα, το ψωμί και τα φρούτα να πωλούνται με τιμές που παραπέμπουν σε σκανδιναβικές οικονομίες, την ώρα που οι μισθοί θυμίζουν βαλκανική πραγματικότητα.

Όπως επισημαίνουν οικονομικοί αναλυτές, η ακρίβεια στην Ελλάδα δεν είναι μόνο αποτέλεσμα διεθνών κρίσεων· είναι και το προϊόν ανεπαρκών ελέγχων και κυβερνητικής αδράνειας. Οι αλυσίδες λιανικής και οι ενδιάμεσοι προμηθευτές φαίνεται να διαμορφώνουν ανεξέλεγκτα τις τιμές, με το κράτος να περιορίζεται σε «καλέσματα για αυτοσυγκράτηση». Έτσι, η αγορά μοιάζει περισσότερο με άγρια δύση παρά με ευρωπαϊκή χώρα που υποτίθεται ότι προστατεύει τους καταναλωτές.

Ειρωνεία ή τραγωδία; Από τη μια, ανακοινώνονται «καλάθια νοικοκυριού», «market pass» και άλλες επικοινωνιακές επινοήσεις· από την άλλη, οι ίδιοι οι πολίτες διαπιστώνουν ότι χρειάζονται δύο μισθούς για να βγάλουν τον μήνα. Το Μαξίμου δείχνει ικανοποιημένο που «οι δείκτες πάνε καλά», ενώ στα ράφια του σούπερ μάρκετ η μόνη σταθερά είναι η συνεχής αύξηση τιμών.

Η αντιπολίτευση κατηγορεί την κυβέρνηση ότι λειτουργεί ως «θεατής της αισχροκέρδειας» και ότι τα μέτρα που έχει λάβει είναι επιφανειακά και αναποτελεσματικά. Δεν είναι τυχαίο ότι, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες κοινής γνώμης, η ακρίβεια αναδεικνύεται πρώτο πρόβλημα για τους πολίτες, πολύ πάνω από κάθε άλλο ζήτημα.

Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: όταν ένα ελληνικό νοικοκυριό χρειάζεται 40% του εισοδήματός του για βασικά είδη διατροφής, κάτι δεν πάει καλά. Και το ερώτημα που τίθεται είναι απλό: πώς γίνεται η χώρα να «τρέχει» με ανάπτυξη, αλλά οι πολίτες να μην μπορούν να γεμίσουν το ψυγείο τους; Μήπως τελικά η ανάπτυξη αφορά λίγους;

Σύμφωνα με αναλυτές, αν δεν υπάρξει ουσιαστική παρέμβαση στην αγορά, με πραγματικούς ελέγχους και πολιτική βούληση, η ακρίβεια θα συνεχίσει να διαβρώνει όχι μόνο το εισόδημα, αλλά και την κοινωνική συνοχή. Γιατί όταν η κυβέρνηση επιμένει να ζει στην «ευημερία των αριθμών», την ίδια ώρα που οι πολίτες ζουν στην απόγνωση των αποδείξεων, τότε η πολιτική αποσύνδεση είναι αναπόφευκτη.