Στο Μικροσκόπιο: Από τις ρωγμές του Μαξίμου μέχρι τα διλήμματα της προοδευτικής παράταξης

Ρωγμές στο γαλάζιο οικοδόμημα

Στο Μέγαρο Μαξίμου παρακολουθούν με αυξανόμενη ανησυχία τη συσσώρευση μετώπων. Η υπόθεση των υποκλοπών επιστρέφει διαρκώς στην επικαιρότητα, με τον επικεφαλής της Intellexa, Ταλ Ντίλιαν, να προβαίνει σε δημόσιες τοποθετήσεις που επαναφέρουν ερωτήματα για τον ρόλο κρατικών μηχανισμών και της ΕΥΠ, η οποία υπάγεται απευθείας στο πρωθυπουργικό γραφείο. Την ίδια στιγμή, οι δημόσιες παρεμβάσεις των δύο πρώην πρωθυπουργών της Νέας Δημοκρατίας, Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά, καταγράφονται από πολλούς ως ένδειξη βαθιάς εσωκομματικής δυσφορίας απέναντι στις κεντρικές επιλογές της κυβέρνησης. Στο πολιτικό παρασκήνιο πληθαίνουν όσοι εκτιμούν ότι η μεγαλύτερη απειλή για τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν προέρχεται πλέον από την αντιπολίτευση, αλλά από τη σταδιακή φθορά του πολιτικού κεφαλαίου του στο εσωτερικό της ίδιας του της παράταξης.

Ο Μπακογιάννης, ο Δούκας και τα δύσκολα μαθηματικά της Αθήνας

Όσο πλησιάζουμε προς τις αυτοδιοικητικές εξελίξεις, τόσο πιο έντονα ακούγεται στην Αθήνα ότι ο Κώστας Μπακογιάννης δυσκολεύεται να συγκροτήσει το μέτωπο που θα ήθελε για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Και σαν να μην έφτανε αυτό, πληροφορίες επιμένουν ότι μέσα στις επόμενες ημέρες αναμένεται η ανακοίνωση της νέας αυτοδιοικητικής κίνησης του Τεντόμα, εξέλιξη που προσθέτει ακόμη έναν πονοκέφαλο στον χώρο της κεντροδεξιάς αυτοδιοίκησης. Στο παρασκήνιο αρκετοί εκτιμούν ότι η εικόνα του 2023 δεν πρόκειται να επαναληφθεί με τους ίδιους όρους.

Το αυτονόητο που κάποιοι προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν

Η συζήτηση που άνοιξε ο Χάρης Δούκας για την ανάγκη διαλόγου και προγραμματικών συγκλίσεων στον προοδευτικό χώρο προκάλεσε αντιδράσεις δυσανάλογες του περιεχομένου της. Στην πραγματικότητα έθεσε ένα απλό πολιτικό ερώτημα: θέλει το ΠΑΣΟΚ να αποτελέσει τον κορμό μιας μελλοντικής προοδευτικής κυβέρνησης ή προτιμά να παρακολουθεί από απόσταση δυνάμεις που εκφράζουν παρόμοιες κοινωνικές και πολιτικές αγωνίες; Η συζήτηση για τον διάλογο δεν είναι αδυναμία. Είναι προϋπόθεση διακυβέρνησης. Όσοι ενοχλούνται από αυτήν, ίσως φοβούνται περισσότερο τις απαντήσεις παρά τα ερωτήματα.

Η βολική επιστροφή του Στέφανου

Η επανεμφάνιση του Στέφανου Κασσελάκη στο πολιτικό προσκήνιο μοιάζει να εξυπηρετεί αρκετούς. Καλό είναι όμως να θυμόμαστε ορισμένα πράγματα. Ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είχε επιλέξει να χαρακτηρίσει τον Νίκο Ανδρουλάκη «εκβιαζόμενο», σε μια περίοδο όπου η υπόθεση των υποκλοπών αντιμετωπιζόταν από πολλούς με αμφισβήτηση. Δύο χρόνια αργότερα, οι εξελίξεις έχουν δικαιώσει πλήρως τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και τις θέσεις που διατύπωνε τότε η Χαριλάου Τρικούπη. Κάποιοι επίσης δεν ξεχνούν ότι παλαιότερα ο κ. Κασσελάκης αρθρογραφούσε θετικά για τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην ομογένεια, ενώ η πολιτική φυσιογνωμία του σημερινού κόμματός του θυμίζει σε αρκετούς περισσότερο μια προσωπική πολιτική πλατφόρμα παρά έναν συνεκτικό πολιτικό φορέα. Γι’ αυτό και στα πολιτικά πηγαδάκια ακούγεται συχνά το ίδιο ερώτημα: θα μπορούσε κάποτε να βρεθεί σε κυβερνητικό σχήμα με τη Νέα Δημοκρατία; Προς το παρόν παραμένει σενάριο, αλλά η πολιτική έχει αποδείξει ότι διαθέτει μεγάλη φαντασία.

Θολή βιτρίνα στην ΕΛ.Α.Σ.

Στην ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα, πάντως, η συζήτηση δεν περιορίζεται στις δημοσκοπήσεις. Η επιλογή του Νυφούδη για τη θέση του αναπληρωτή εκπροσώπου Τύπου εξακολουθεί να προκαλεί γκρίνια σε στελέχη που δυσκολεύονται να εξηγήσουν πώς ένα πρόσωπο που στο παρελθόν εξαπέλυε δημόσιες επιθέσεις κατά της κυβέρνησης Τσίπρα και των ψηφοφόρων της βρέθηκε σε τόσο κεντρικό ρόλο. Στη Β΄ Θεσσαλονίκης αρκετοί θεωρούν ότι η συγκεκριμένη επιλογή περισσότερο απομακρύνει παρά προσελκύει δυνάμεις. Οι ίδιες πηγές επιμένουν ότι μέσα στο καλοκαίρι θα υπάρξουν διορθωτικές κινήσεις και μια μάλλον «ήσυχη αποστράτευση», ώστε να κλείσει ένα μέτωπο που ήδη προκαλεί περισσότερα προβλήματα από όσα λύνει.