Στο Μικροσκόπιο: Το Μαξίμου προσπαθεί να ελέγξει το αφήγημα, αλλά η πραγματικότητα επιμένει..

Η κυβέρνηση επιχειρεί να εκπέμψει εικόνα πολιτικής σταθερότητας και οικονομικής αυτοπεποίθησης, όμως πίσω από τις προσεκτικά σκηνοθετημένες εμφανίσεις και τα κυβερνητικά non papers, οι εστίες προβληματισμού πληθαίνουν. Η δημόσια παρέμβαση του Βασίλη Φεύγα, που υποχρέωσε το Μαξίμου να προχωρήσει σε άμεσο και κατηγορηματικό «άδειασμα», δεν ήταν μια απλή εσωκομματική παραφωνία. Ήταν μια ακόμη ένδειξη ότι στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας αναζητείται εναγωνίως η συνταγή για την ανάσχεση των διαρροών προς τα δεξιά.

Την ίδια ώρα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναλαμβάνει προσωπικά πρωτοβουλίες ακόμη και για ζητήματα που κανονικά θα έπρεπε να διαχειρίζονται οι αρμόδιοι υπουργοί. Από την ακρίβεια μέχρι τις περιοδείες στην περιφέρεια, το βάρος πέφτει ξανά στον ίδιο, γεγονός που ενισχύει την αίσθηση ότι το κυβερνητικό επιτελείο δυσκολεύεται να παράγει πολιτικό αποτέλεσμα χωρίς τη συνεχή προσωπική παρέμβαση του πρωθυπουργού.

Το μεγαλύτερο, όμως, πρόβλημα δεν βρίσκεται στο εσωκομματικό πεδίο. Βρίσκεται στην οικονομία. Την ώρα που το υπουργείο Οικονομικών παρουσιάζει τις «20 αλήθειες» για την πορεία της χώρας, οι εκθέσεις του ΙΟΒΕ, του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περιγράφουν μια πολύ λιγότερο θριαμβευτική εικόνα: επιβράδυνση της ανάπτυξης, επίμονη ακρίβεια, ασθενή αγοραστική δύναμη, υψηλή εξάρτηση από εισαγωγές και διαρθρωτικές αδυναμίες που εξακολουθούν να βαραίνουν την οικονομία.

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο γνωρίζουν ότι οι εκλογές δεν θα κριθούν από τα PowerPoint των οικονομικών δεικτών, αλλά από το αν οι πολίτες αισθανθούν βελτίωση στην καθημερινότητά τους. Και μέχρι στιγμής, η απόσταση ανάμεσα στους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης και στην πραγματικότητα που βιώνουν τα νοικοκυριά παραμένει αισθητή.

Το πολιτικό συμπέρασμα είναι απλό: όταν η επικοινωνία αρχίζει να χρειάζεται όλο και περισσότερη προσπάθεια για να στηρίξει την πραγματικότητα, τότε το πρόβλημα παύει να είναι επικοινωνιακό. Γίνεται βαθιά πολιτικό.