“Στον αέρα” η Δίκη των Τεμπών μετά από αποχή της Προέδρου του Δικαστηρίου

Νέα εμπλοκή στη δίκη για την τραγωδία των Σιδηροδρομικό δυστύχημα Τεμπών στη Λάρισα επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της καθυστέρησης στην απονομή δικαιοσύνης, με φόντο τα κρίσιμα «χαμένα βίντεο» της εμπορικής αμαξοστοιχίας και μια διαδικασία που δείχνει να αποσταθεροποιείται.

Η αποχή της προέδρου του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου, μετά από έντονη αντιπαράθεση με τη συνήγορο συγγενών θυμάτων Ζωή Κωνσταντοπούλου, έγινε δεκτή και δημιουργεί πλέον πραγματικό ενδεχόμενο επανεκκίνησης της διαδικασίας από την αρχή.

Μια εξέλιξη που, αν επιβεβαιωθεί, μεταφράζεται σε νέα καθυστέρηση σε μια υπόθεση ήδη επιβαρυμένη με αλλεπάλληλες αναβολές και εντάσεις.

Στο επίκεντρο παραμένει η πρόσβαση στο αποδεικτικό υλικό. Το δικαστήριο έκανε δεκτό μόνο μέρος των αιτημάτων των οικογενειών για χορήγηση ψηφιακών αρχείων, αφήνοντας εκτός κρίσιμα στοιχεία που κατασχέθηκαν σε επαγγελματικούς χώρους. Η αιτιολόγηση περί ανάγκης περαιτέρω πραγματογνωμοσύνης δεν έπεισε την πλευρά των συγγενών, οι οποίοι μιλούν για υπαναχώρηση από προηγούμενες δεσμεύσεις πλήρους διαφάνειας.

Οι αντιδράσεις εντός και εκτός αίθουσας είναι έντονες. Ο Αντώνης Ψαρόπουλος, πατέρας θύματος, περιέγραψε μια διαδικασία που κινείται μεταξύ καθυστερήσεων και εσωτερικών συγκρούσεων, προειδοποιώντας ότι η υπόθεση κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε έναν κύκλο καταγγελιών χωρίς ουσιαστική πρόοδο. Από την άλλη, η Ζωή Κωνσταντοπούλου έκανε λόγο για ανεξήγητη άρνηση πλήρους πρόσβασης στα στοιχεία και άφησε αιχμές για πιέσεις προς την έδρα.

Στο ίδιο κλίμα, η Μαρία Καρυστιανού μίλησε για μεθοδευμένη καθυστέρηση, επισημαίνοντας ότι μετά από 18 συνεδριάσεις οι συγγενείς εξακολουθούν να μην έχουν πλήρη εικόνα του αποδεικτικού υλικού. Νομικοί εκπρόσωποι των οικογενειών συνδέουν χρονικά την αποχή της προέδρου με την κρίσιμη φάση πρόσβασης στα δεδομένα της νύχτας του δυστυχήματος, αφήνοντας σαφή υπονοούμενα για το ποιοι ωφελούνται από την παράταση της αβεβαιότητας.

Πίσω από τη θεσμική ένταση, εξελίσσεται μια παράλληλη, λιγότερο ορατή εξάντληση. Οι οικογένειες των θυμάτων δεν δίνουν μόνο μια νομική μάχη αλλά και έναν οικονομικό αγώνα.Κάθε παρουσία στη Λάρισα συνεπάγεται σημαντικό κόστος μετακίνησης, διαμονής και βασικών εξόδων, που προσεγγίζει τα 600–650 ευρώ ανά συνεδρίαση. Ένα βάρος που πολλαπλασιάζεται όσο η διαδικασία παρατείνεται.

Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή μιας δίκης που δοκιμάζει όχι μόνο τις αντοχές των συγγενών αλλά και τα όρια της ίδιας της δικαστικής λειτουργίας. Οι καθυστερήσεις, οι αντιφάσεις και η μερική πρόσβαση σε κρίσιμα στοιχεία εντείνουν την αίσθηση ότι η αναζήτηση της αλήθειας παραμένει ανοιχτή – και αβέβαιη.