Τα αυτονόητα είπε ο Δούκας για ΠΑΣΟΚ – Τσίπρα – ΝΔ

Γράφει ο Γαβρής Αγγελος

Σε μια περίοδο όπου η κοινωνική δυσαρέσκεια διογκώνεται, η ακρίβεια διαβρώνει το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών και η πολιτική συζήτηση μοιάζει συχνά εγκλωβισμένη σε δευτερεύουσες αντιπαραθέσεις, η δημόσια παρέμβαση του Χάρη Δούκα ήρθε να επαναφέρει το βλέμμα στο ουσιώδες. Όχι με συνθήματα, ούτε με εύκολες καταγγελίες, αλλά με μια πολιτική διαπίστωση που θα έπρεπε να αποτελεί κοινό τόπο για κάθε προοδευτική δύναμη που επιδιώκει να αποτελέσει εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.

Η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με σύνθετες προκλήσεις, από το κόστος ζωής και τη στεγαστική κρίση έως την ανάγκη θεσμικής ανασυγκρότησης και παραγωγικού μετασχηματισμού. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η συζήτηση για το μέλλον της προοδευτικής παράταξης δεν μπορεί να αναλώνεται σε ατέρμονες εσωτερικές συγκρούσεις ή σε αναπαραγωγή παλαιών διαχωριστικών γραμμών. Το πραγματικό πολιτικό διακύβευμα είναι αν μπορεί να διαμορφωθεί μια πειστική εναλλακτική απέναντι στη σημερινή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Ο Δούκας υποστήριξε ότι απαιτείται ένα ευρύτερο προοδευτικό μέτωπο με κυβερνητική προοπτική. Όχι ως άθροισμα μηχανισμών ή ως ευκαιριακή εκλογική συνεννόηση, αλλά ως μια πολιτική πρόταση που θα μπορεί να εμπνεύσει ξανά την κοινωνία και να δώσει πειστικές απαντήσεις στα μεγάλα προβλήματα της εποχής. Μια πρόταση με σχέδιο, όραμα και προγραμματικό περιεχόμενο, χωρίς φοβικότητες και σύνδρομα εσωστρέφειας.

Ταυτόχρονα, ξεκαθάρισε ότι η κριτική μεταξύ των κομμάτων της προοδευτικής αντιπολίτευσης είναι θεμιτή. Σε μια δημοκρατία οι πολιτικές διαφορές δεν κρύβονται κάτω από το χαλί ούτε καταργούνται στο όνομα μιας επίπλαστης ενότητας. Άλλο όμως η πολιτική κριτική και άλλο η διαρκής πολεμική, η τοξικότητα και οι προσωπικές αντιπαραθέσεις που τελικά εξαντλούν δυνάμεις και χρόνο. Όταν η αντιπολίτευση αναλώνεται σε εμφύλιες συγκρούσεις, ο μόνος πραγματικός κερδισμένος είναι η κυβέρνηση.

Η ελληνική κοινωνία δεν ζητά από τις προοδευτικές δυνάμεις να συμφωνούν σε όλα. Ζητά όμως να μπορούν να συζητούν, να συνθέτουν και να διαμορφώνουν μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Ζητά πολιτική ωριμότητα, όχι διαρκείς αψιμαχίες. Ζητά προοπτική, όχι ανακύκλωση παλιών διχασμών.

Και εδώ αξίζει να ειπωθεί κάτι ακόμη. Είναι αδιανόητο, δύο χρόνια μετά το 4ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, να συνεχίζονται οι ερμηνείες επί ερμηνειών για τις αποφάσεις του χωρίς αυτές να έχουν αναδειχθεί όσο θα έπρεπε στον δημόσιο διάλογο. Ένα σύγχρονο δημοκρατικό κόμμα οφείλει να φέρνει τις συλλογικές του αποφάσεις στο προσκήνιο και να τις καθιστά σημείο αναφοράς της πολιτικής του πορείας. Η διαφάνεια και η σαφήνεια δεν είναι τυπικές διαδικασίες· είναι προϋπόθεση πολιτικής αξιοπιστίας.

Η παρέμβαση του Χάρη Δούκα δεν πρόσθεσε έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα της εσωστρέφειας. Αντίθετα, επιχείρησε να στρέψει τη συζήτηση εκεί όπου βρίσκεται το πραγματικό διακύβευμα: στην ανάγκη να διαμορφωθεί μια πειστική προοδευτική εναλλακτική που θα μπορεί να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση της χώρας και να εκφράσει τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας. Και αυτή, πράγματι, είναι μια συζήτηση που έχει αργήσει πολύ να ανοίξει.