Το μπάζωμα, η πρόταση του Εισαγγελέα για Τριαντόπουλο- Αγοραστό και η ερώτηση: “Ποιος είναι τώρα για “τα μπάζα ” κύριε Υπουργέ;”

Άρθρο γνώμης του Δημοσιογράφου μέλους ΕΣΗΕΜΘ, Γαβρή Άγγελου

Η υπόθεση του μπαζώματος στα Τέμπη επιστρέφει στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης, καθώς η εισαγγελική πρόταση για την παραπομπή του Χρήστου Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο φέρνει ξανά στο προσκήνιο τον ρόλο κυβερνητικών στελεχών και αυτοδιοικητικών παραγόντων στις κρίσιμες ώρες μετά τη σιδηροδρομική τραγωδία.

Ο πρώην υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και ο τότε περιφερειάρχης Θεσσαλίας Κώστας Αγοραστός βρίσκονται πλέον στο επίκεντρο της δικαστικής διερεύνησης για τις ενέργειες που έγιναν στον χώρο του δυστυχήματος, με το βασικό πολιτικό ερώτημα να παραμένει: ποιος έλαβε τις αποφάσεις για τις παρεμβάσεις στον τόπο της τραγωδίας και με ποια εντολή;

Η πλευρά της αντιπολίτευσης υποστηρίζει ότι η εξέλιξη αυτή δικαιώνει τις επίμονες καταγγελίες συγγενών των θυμάτων και κοινωνικών φορέων πως η διαχείριση του χώρου δεν ήταν μια απλή επιχειρησιακή επιλογή, αλλά μια απόφαση με σοβαρές θεσμικές και πολιτικές διαστάσεις. Στο επίκεντρο βρίσκεται η σύσκεψη της 3ης Μαρτίου 2023 στη Λάρισα, στην οποία συμμετείχαν κυβερνητικά στελέχη και εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης, λίγες μόλις ημέρες μετά τη σύγκρουση των τρένων.

Το κρίσιμο σημείο της πολιτικής αντιπαράθεσης αφορά τον ισχυρισμό ότι οι παρεμβάσεις στον χώρο έγιναν για λόγους λειτουργικής αποκατάστασης της σιδηροδρομικής γραμμής. Οι επικριτές της κυβέρνησης αντιτείνουν ότι η απομάκρυνση υλικών και η διαμόρφωση του χώρου πριν ολοκληρωθούν οι απαραίτητες έρευνες δημιούργησαν ερωτήματα για τη διαφύλαξη των αποδεικτικών στοιχείων.

Ο Χρήστος Τριαντόπουλος υποστηρίζει ότι ο ρόλος του αφορούσε τον συντονισμό της κρατικής αρωγής και όχι επιχειρησιακές αποφάσεις. Ωστόσο, πολιτικοί του αντίπαλοι θέτουν το ερώτημα γιατί ένας υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ βρέθηκε σε μια τέτοια σύσκεψη και ποια ακριβώς ήταν η θεσμική του αρμοδιότητα στη διαχείριση της κρίσης.

Αντίστοιχα, ο Κώστας Αγοραστός έχει αναφερθεί στις ευθύνες των υπηρεσιών που συμμετείχαν στη διαδικασία, με την πολιτική αντιπαράθεση να μεταφέρεται πλέον στο ποιος είχε την τελική ευθύνη για τις αποφάσεις που ελήφθησαν.

Η υπόθεση αποκτά μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα, καθώς ο Τριαντόπουλος δεν ήταν ένα υπηρεσιακό στέλεχος, αλλά μέλος του κυβερνητικού πυρήνα, με άμεση σύνδεση με το Μέγαρο Μαξίμου. Αυτό είναι και το σημείο στο οποίο επικεντρώνεται η αντιπολιτευτική κριτική: αν ένας τόσο στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού δεν είχε ενημέρωση για μια τόσο κρίσιμη διαχείριση κρίσης, τότε τίθεται ζήτημα πολιτικού συντονισμού· αν είχε ενημέρωση, τότε ανακύπτουν ερωτήματα για το εύρος της κυβερνητικής ευθύνης.

Η Δικαιοσύνη είναι αυτή που θα κρίνει την ποινική διάσταση της υπόθεσης. Σε πολιτικό επίπεδο, όμως, η υπόθεση Τριαντόπουλου – Αγοραστού επαναφέρει με ένταση το ζήτημα της λογοδοσίας, της διαχείρισης της τραγωδίας των Τεμπών και της ανάγκης να δοθούν πλήρεις απαντήσεις στις οικογένειες των 57 θυμάτων και στην ελληνική κοινωνία.

..και κάπου εδώ θυμόμαστε με οργισμένη θυμηδία την φράση του outsourced Υπουργού Δικαιοσύνης της κυβέρνησης Μητσοτάκη: “Οποίος μιλάει για μπάζωμα, είναι για τα μπάζα..”