Το διεθνές δικαστήριο της Χάγης εκθέτει (ξανά) την κυβέρνηση Μητσοτάκη: Θεμελιώνεται το δικαίωμα στην απεργία!

Η ιστορική γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για το δικαίωμα στην απεργία έρχεται να εκθέσει πολιτικά και θεσμικά την ελληνική κυβέρνηση, την ώρα που η αγορά εργασίας στην Ελλάδα λειτουργεί πλέον υπό ένα ασφυκτικό καθεστώς περιορισμών, φόβου και ποινικοποίησης των συλλογικών διεκδικήσεων. Το ανώτατο δικαιοδοτικό όργανο του ΟΗΕ ξεκαθαρίζει ότι η απεργία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της συνδικαλιστικής ελευθερίας, σε πλήρη αντίθεση με τη λογική που κυριάρχησε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα μέσω του νόμου Χατζηδάκη. Ενός νόμου που παρουσιάστηκε ως «εκσυγχρονισμός», αλλά στην πράξη λειτούργησε ως εργαλείο αποδυνάμωσης των σωματείων, διευκόλυνσης της απεργοσπασίας και συστηματικής δικαστικής ακύρωσης κινητοποιήσεων.

Η διεθνής αυτή εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα για τη χώρα μας, καθώς η ίδια η Ελλάδα αναφέρεται στη νομική τεκμηρίωση της υπόθεσης ως ιστορικό παράδειγμα καταστολής συνδικαλιστικών δικαιωμάτων ήδη από την περίοδο της δικτατορίας. Και όμως, δεκαετίες μετά τη μεταπολίτευση και τη συνταγματική κατοχύρωση της απεργίας, η σημερινή κυβέρνηση επέλεξε να επαναφέρει μια βαθιά εργοδοτική αντίληψη στις εργασιακές σχέσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι ολοένα και περισσότερες απεργίες κρίνονται παράνομες μέσα σε λίγες ώρες, ενώ οι εργαζόμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με δικαστικές πιέσεις και διοικητικές απειλές πριν ακόμη κατέβουν στον δρόμο. Η Χάγη μπορεί να μην εκδίδει δεσμευτικές αποφάσεις, όμως η πολιτική σημειολογία είναι σαφής: το δικαίωμα στην απεργία δεν είναι «παραχώρηση» καμίας κυβέρνησης, αλλά θεμελιώδης δημοκρατική κατάκτηση που δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ενοχλητικό εμπόδιο στην επικοινωνιακή βιτρίνα της «ανάπτυξης».