Βενιζέλος – Μητσοτάκης: Η παρέμβαση για τον ΟΗΕ και η προσπάθεια να εμφανιστεί ως «ρήγμα» στο ΠΑΣΟΚ η γραμμή Δούκα

Η δημόσια στήριξη του Ευάγγελου Βενιζέλου προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την παρέμβασή του στον ΟΗΕ σχετικά με το τουρκολιβυκό μνημόνιο επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τις πολιτικές ισορροπίες στο ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η προσπάθεια να συνδεθεί μια τοποθέτηση για την εξωτερική πολιτική με τη θέση του Χάρη Δούκα κατά οποιασδήποτε μετεκλογικής συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία.

Από την εθνική συνεννόηση στα σενάρια συνεργασίας με τη ΝΔ

Σύμφωνα με όσα αναφέρει η παραπολιτική στήλη «Big Mouth», η τοποθέτηση Βενιζέλου δεν αποτέλεσε έκπληξη, ενώ παρουσιάζεται ως στοιχείο που αναδεικνύει τις αντιφάσεις της αντιπολιτευτικής στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ. Στο ίδιο πλαίσιο επιχειρείται να αμφισβητηθεί και η γραμμή περί μη συνεργασίας με τη Δεξιά, την οποία έχει υποστηρίξει με ιδιαίτερη έμφαση ο δήμαρχος Αθηναίων.

Η επιχειρηματολογία αυτή, πάντως, συγχέει δύο διαφορετικά ζητήματα. Η θεσμική στήριξη μιας ελληνικής παρέμβασης στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν συνεπάγεται αποδοχή της συνολικής κυβερνητικής πολιτικής ούτε προεξοφλεί δυνατότητα κυβερνητικής συνεργασίας.

Άλλωστε, ο ίδιος ο Ευάγγελος Βενιζέλος, μιλώντας στο Mega News, εξήγησε ότι όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός τοποθετείται στον ΟΗΕ για το τουρκολιβυκό μνημόνιο, εκπροσωπεί τη χώρα και όχι αποκλειστικά το κόμμα του. Η συγκεκριμένη διατύπωση αφορά την κρατική συνέχεια και την εθνική εκπροσώπηση, χωρίς να συνιστά από μόνη της τοποθέτηση υπέρ μιας μελλοντικής συγκυβέρνησης.

Η γραμμή Δούκα και το πολιτικό διακύβευμα για το ΠΑΣΟΚ

Η θέση του Χάρη Δούκα απέναντι στο ενδεχόμενο συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία αφορά την πολιτική φυσιογνωμία και τη στρατηγική αυτονομία του ΠΑΣΟΚ. Πρόκειται για διαφορετικό πεδίο από την ανάγκη εθνικής συνεννόησης σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.

Η συζήτηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τον Νίκο Ανδρουλάκη, καθώς αναδεικνύει την ανάγκη σαφούς διάκρισης ανάμεσα στη θεσμική υπευθυνότητα και στις μετεκλογικές επιλογές του κόμματος. Η στήριξη μιας συγκεκριμένης διπλωματικής παρέμβασης δεν αναιρεί την πολιτική αντιπαράθεση με την κυβέρνηση.

Επομένως, το ουσιαστικό ζήτημα δεν είναι εάν ο Ευάγγελος Βενιζέλος αναγνώρισε την ανάγκη στήριξης της ελληνικής θέσης στον ΟΗΕ, αλλά εάν αυτή η τοποθέτηση μπορεί πράγματι να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα για την αναθεώρηση της αυτόνομης πολιτικής πορείας του ΠΑΣΟΚ. Και μέχρι στιγμής, από τις συγκεκριμένες δηλώσεις του πρώην προέδρου δεν προκύπτει τέτοια θέση.