Γιώργος Αποστολόπουλος: «Πρασινίζουμε τις σχολικές αυλές» – Η Αθήνα επενδύει εκεί όπου μεγαλώνουν τα παιδιά της

Με 229 νέα δέντρα, περισσότερους από 1.200 θάμνους και ανθόφυτα και παρεμβάσεις σε 43 σχολικές αυλές, ο Δήμος Αθηναίων επιχειρεί να μετατρέψει το πράσινο από σύνθημα σε καθημερινή πολιτική. Ο Αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος και Πρασίνου Γιώργος Αποστολόπουλος εξηγεί τη στρατηγική μιας πόλης που αναζητά περισσότερη σκιά, χαμηλότερες θερμοκρασίες και καλύτερους δημόσιους χώρους.

«Πρασινίζουμε και τις σχολικές αυλές του Δήμου Αθηναίων». Με αυτή τη φράση ο Αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος και Πρασίνου, Γιώργος Αποστολόπουλος, συμπύκνωσε σε τηλεοπτική του παρουσία στον ΣΚΑΪ μία από τις παρεμβάσεις της δημοτικής αρχής που αγγίζουν άμεσα την καθημερινότητα των παιδιών και των οικογενειών τους.

Πίσω, όμως, από τη δήλωση υπάρχουν συγκεκριμένοι αριθμοί. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Δήμου Αθηναίων, οι παρεμβάσεις της περιόδου 2025-2026 αφορούν 43 σχολεία, όπου φυτεύτηκαν 229 νέα δέντρα και 1.238 θάμνοι και ανθόφυτα, ενώ πραγματοποιήθηκαν εργασίες συντήρησης του υφιστάμενου πρασίνου.

Οι σχολικές αυλές ως μικρές οάσεις μέσα στην πόλη

Η επιλογή να δοθεί βάρος στα σχολεία μόνο τυχαία δεν είναι. Σε μια πόλη που βρίσκεται αντιμέτωπη με ολοένα υψηλότερες θερινές θερμοκρασίες, το πράσινο στις σχολικές μονάδες δεν αποτελεί απλώς μια αισθητική παρέμβαση. Συνδέεται με τη σκίαση, το μικροκλίμα και την ποιότητα του δημόσιου χώρου στον οποίο τα παιδιά περνούν ένα σημαντικό μέρος της ημέρας τους.

«Τα σχολεία είναι χώροι συνάντησης, παιχνιδιού και καθημερινής ζωής, γι’ αυτό και χρειάζονται περισσότερο πράσινο», έχει επισημάνει ο Γιώργος Αποστολόπουλος, υπογραμμίζοντας ότι ο στόχος είναι ταυτόχρονα η ενίσχυση του αστικού πρασίνου και της περιβαλλοντικής παιδείας των παιδιών.

Και αυτή είναι ίσως η ουσιαστικότερη πλευρά της παρέμβασης. Η κλιματική προσαρμογή μιας μεγαλούπολης δεν αρχίζει μόνο από τα μεγάλα και ακριβά έργα. Αρχίζει από το δέντρο στη γειτονιά, τη σκιά στο προαύλιο, τον χώρο στον οποίο ένα παιδί μπορεί να παίξει χωρίς να βρίσκεται μέσα σε μια απέραντη επιφάνεια τσιμέντου.

Δεν είναι μόνο τα δέντρα – είναι διαφορετική αντίληψη για το σχολείο

Στις παρεμβάσεις δεν περιλαμβάνονται μόνο φυτεύσεις. Δημιουργήθηκαν σχολικοί λαχανόκηποι, τοποθετήθηκαν νέα συστήματα σκίασης, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις μαθητές και εκπαιδευτικοί συμμετείχαν στον σχεδιασμό της χωροθέτησης των παρεμβάσεων.

Αυτή η διάσταση έχει ιδιαίτερη σημασία. Το παιδί δεν βλέπει απλώς ένα συνεργείο να φυτεύει ένα δέντρο. Συμμετέχει στη διαδικασία και αντιλαμβάνεται ότι το πράσινο αποτελεί κοινό αγαθό που χρειάζεται προστασία και φροντίδα.

Ο Αποστολόπουλος έχει άλλωστε επιμείνει και στο παρελθόν στην εκπαιδευτική αξία αυτής της συμμετοχής. Σε προηγούμενη δράση με μαθητές νηπιαγωγείων στους Αμπελοκήπους είχε επισημάνει ότι μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες τα παιδιά αποκτούν γνώσεις γύρω από τον περιβαλλοντικό σχεδιασμό και αναπτύσσουν δεξιότητες συνεργασίας και συλλογικής δράσης.

Μια πολιτική που χρειάζεται συνέργειες

Στην ανάρτησή του μετά την τηλεοπτική του παρουσία, ο Αντιδήμαρχος ευχαρίστησε τους επικεφαλής των εταιρειών του Δήμου, Αναπτυξιακή Αθήνας και ΔΑΕΜ, Λάζαρο Καραούλη και Βαγγέλη Μαρινάκη, για τη συμβολή τους.

Η αναφορά αυτή έχει τη δική της σημασία, καθώς το πρόγραμμα συνδέει τις υπηρεσίες του Δήμου με τα αναπτυξιακά και τεχνολογικά εργαλεία των δημοτικών φορέων. Μέρος των παρεμβάσεων υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος ASCEND, με τη σύμπραξη της ΔΑΕΜ και της Αναπτυξιακής Αθήνας, με κατεύθυνση την κλιματική ουδετερότητα και τις πράσινες υποδομές σε επίπεδο γειτονιάς.

Σε μια εποχή κατά την οποία οι δήμοι καλούνται να κάνουν περισσότερα με περιορισμένους πόρους, η δυνατότητα αξιοποίησης ευρωπαϊκής χρηματοδότησης και διαδημοτικών ή εταιρικών συνεργειών αποτελεί κρίσιμο εργαλείο για να περνούν οι εξαγγελίες από το χαρτί στο πεδίο.

Από τις σχολικές αυλές στις γειτονιές

Η παρέμβαση στα σχολεία εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια ενίσχυσης του πρασίνου στην Αθήνα. Τον Φεβρουάριο του 2026 ο Δήμος ανακοίνωσε τη φύτευση 90 γιακαράντων στη λεωφόρο Βασιλέως Κωνσταντίνου, σημειώνοντας τότε ότι από τις αρχές του έτους είχαν ήδη φυτευτεί 1.417 δέντρα, ενώ οι συνολικές φυτεύσεις από το 2024 πλησίαζαν τις 11.500.

Παράλληλα, η δημοτική αρχή έχει προχωρήσει σε νέους χώρους πρασίνου, όπως στη Ριζούπολη, όπου σύμφωνα με τον Δήμο μια εγκαταλειμμένη έκταση καθαρίστηκε και απέκτησε 653 φυτά και δέντρα διαφορετικών ειδών.

Το στοίχημα, συνεπώς, δεν είναι μια μεμονωμένη δενδροφύτευση. Είναι εάν όλες αυτές οι παρεμβάσεις μπορούν να αποκτήσουν συνέχεια, συντήρηση και επαρκή κλίμακα, ώστε η διαφορά να γίνει αισθητή στο επίπεδο της γειτονιάς.

«Η Αθήνα δεν αντέχει άλλο τσιμέντο»

Ο ίδιος ο Γιώργος Αποστολόπουλος έχει χρησιμοποιήσει ακόμη πιο καθαρή γλώσσα για την κατεύθυνση που θεωρεί αναγκαία για την πρωτεύουσα. Σε συνέντευξή του στον Αθήνα 9.84 είχε δηλώσει ότι «η Αθήνα δεν αντέχει άλλο τσιμέντο», ασκώντας παράλληλα κριτική σε κυβερνητικές επιλογές χωρικής ανάπτυξης και επισημαίνοντας τα περιορισμένα περιθώρια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης απέναντι στις αποφάσεις της κεντρικής εξουσίας.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται και το πολιτικό περιεχόμενο της συζήτησης. Η κλιματική ανθεκτικότητα δεν μπορεί να αποτελεί αρμοδιότητα που θυμόμαστε όταν ο υδράργυρος αγγίζει τους 40 βαθμούς. Απαιτεί συνεχή πολιτική για περισσότερο πράσινο, λιγότερες σκληρές επιφάνειες, σκίαση, προστασία του υπάρχοντος φυτικού κεφαλαίου και παρεμβάσεις εκεί όπου πραγματικά ζει η πόλη.

Η Αθήνα της καθημερινότητας

Η διοίκηση του Χάρη Δούκα έχει θέσει την κλιματική προσαρμογή ψηλά στην ατζέντα της. Η πραγματική αξιολόγηση αυτής της στρατηγικής, ασφαλώς, δεν μπορεί να γίνεται μόνο με βάση τον αριθμό των φυτεύσεων. Τα δέντρα πρέπει να επιβιώσουν, οι παρεμβάσεις να συντηρηθούν και οι πράσινες υποδομές να επεκταθούν σε όλες τις γειτονιές.

Ακριβώς γι’ αυτό, όμως, οι σχολικές αυλές έχουν ιδιαίτερη αξία. Είναι μια μετρήσιμη παρέμβαση σε έναν απολύτως συγκεκριμένο δημόσιο χώρο. Και όταν 43 σχολικές αυλές αποκτούν περισσότερο πράσινο, σκιά και καλύτερες συνθήκες για τους μαθητές, η περιβαλλοντική πολιτική παύει να είναι μια αφηρημένη συζήτηση για το 2030 ή το 2050.

Γίνεται πολιτική του σήμερα.

Και αυτή είναι η ουσία της τοποθέτησης Αποστολόπουλου: μια πιο πράσινη Αθήνα δεν χτίζεται μόνο στα μεγάλα σχέδια. Χτίζεται σχολείο το σχολείο, αυλή την αυλή, γειτονιά τη γειτονιά.