Ανάρτηση-Κόλαφος από Ευρωπαίους Σοσιαλιστές για την ταινία: “MELANIA” : Όταν η ακροδεξιά και τα συμφέροντα “βαφτίζονται” ντοκιμαντέρ..

Με μια αιχμηρή, πολιτικά φορτισμένη ανάρτηση, οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές και Δημοκράτες (S&D) επανέφεραν στο προσκήνιο τη στενή σχέση της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς με το τραμπικό σύστημα εξουσίας, χρησιμοποιώντας ως αφορμή την ταινία «Melania». Μια ανάρτηση που μόνο αθώα δεν είναι και που λειτουργεί ως πολιτικό σχόλιο για το πώς η εξουσία, το χρήμα και η προπαγάνδα διαπλέκονται σε διεθνές επίπεδο.

Στο επίκεντρο βρίσκεται το ντοκιμαντέρ ύψους 75 εκατομμυρίων δολαρίων για τη Μελάνια Τραμπ, παραγωγής Amazon, δηλαδή της αυτοκρατορίας του Τζεφ Μπέζος. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η ίδια η Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ φέρεται να αποκόμισε 30 εκατομμύρια δολάρια από το συνολικό budget, γεγονός που από μόνο του γεννά εύλογα ερωτήματα για τον χαρακτήρα και τις σκοπιμότητες της παραγωγής. Όπως σημειώνουν οι S&D, δεν πρόκειται για ένα ανεξάρτητο ή ερευνητικό ντοκιμαντέρ, αλλά για μια καλοφτιαγμένη, ακριβή αφήγηση πολιτικού εξωραϊσμού, μια «κινηματογραφική» εκδοχή προεδρικής προπαγάνδας.

Η ανάρτηση αποκτά ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα από το σχόλιο που τη συνοδεύει: «Φυσικά, ο Βίκτορ Όρμπαν και ο φίλος του Γιάνεζ Γιάνσα δεν θα το έχαναν αυτό για τίποτα στον κόσμο». Η εικόνα των δύο ηγετών της ευρωπαϊκής Δεξιάς και Ακροδεξιάς να παρακολουθούν την ταινία λειτουργεί ως συμβολισμός της ιδεολογικής συγγένειας που ενώνει το τραμπικό αφήγημα με τα αυταρχικά μοντέλα διακυβέρνησης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το μήνυμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών είναι σαφές. Όταν η πολιτική εξουσία ντύνεται με τον μανδύα της ψυχαγωγίας, όταν τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα επενδύουν δεκάδες εκατομμύρια για να «γυαλίσουν» την εικόνα της εξουσίας, τότε δεν μιλάμε για τέχνη ή ενημέρωση, αλλά για οργανωμένη πολιτική επιρροή. Και όταν αυτή η επιρροή βρίσκει πρόθυμους θεατές στους κύκλους του Όρμπαν και του Γιάνσα, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τις ΗΠΑ, αλλά την ίδια τη δημοκρατική αντοχή της Ευρώπης.

Σε μια περίοδο όπου η ακροδεξιά αφήγηση επενδύει συστηματικά στην εικόνα, στο συναίσθημα και στη χειραγώγηση μέσω «απολιτίκ» προϊόντων, η παρέμβαση των S&D λειτουργεί ως προειδοποίηση. Γιατί πίσω από το ποπ κορν και τη μεγάλη οθόνη, διακυβεύεται κάτι πολύ πιο σοβαρό από μια κινηματογραφική αποτυχία. Διακυβεύεται το ποιος γράφει την πολιτική ιστορία και με ποια μέσα.