Ωχ.. ο Δένδιας δήλωσε πως η “Ελλάδα είναι προστατευμένη”: Όταν η κυβέρνηση ΝΔ λέει «η Ελλάδα είναι προστατευμένη», οι πολίτες θυμούνται τι ακολούθησε

Στην ελληνική δημόσια ζωή τα τελευταία χρόνια έχει διαμορφωθεί ένα σχεδόν επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Κάθε φορά που η κυβέρνηση της Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται κατηγορηματική ότι «όλα είναι υπό έλεγχο», η πραγματικότητα έρχεται λίγο αργότερα να τη διαψεύσει με οδυνηρό τρόπο.

Θυμούνται ακόμη οι πολίτες τη διαβεβαίωση ότι «διασφαλίζουμε την ασφάλεια των σιδηροδρόμων», μια φράση που ειπώθηκε λίγο πριν από την τραγωδία της Σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών. Θυμούνται επίσης το περίφημο «η Ελλάδα είναι θωρακισμένη» που διατυπωνόταν πριν η πανδημία του COVID-19 οδηγήσει τη χώρα σε αλλεπάλληλα lockdown. Θυμούνται ακόμη τις μεγαλόστομες διαβεβαιώσεις ότι οι «δασοκομάντος» και τα αντιπυρικά έργα θα απέτρεπαν μεγάλες καταστροφές, λίγο πριν οι πυρκαγιές σαρώσουν χιλιάδες στρέμματα σε όλη τη χώρα.

Μέσα σε αυτό το ιστορικό «εγγυήσεων», ήρθε τώρα και η νέα δήλωση του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας. Μιλώντας σε τηλεοπτική συνέντευξη, εμφανίστηκε καθησυχαστικός για την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο, υποστηρίζοντας ότι «η Ελλάδα είναι προστατευμένη» απέναντι στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και ότι ακόμη και η Κύπρος μπορεί να αισθάνεται ασφαλής, καθώς ελληνικές δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί για την προστασία του κυπριακού λαού.

Ο υπουργός υπογράμμισε ότι η φρεγάτα Φρεγάτα Κίμων είναι πλήρως εξοπλισμένη και προετοιμασμένη για κάθε ενδεχόμενο, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι μέχρι στιγμής δεν έχει εμπλακεί σε επιχειρήσεις. Την ίδια στιγμή, αναγνώρισε ότι ιρανικά οπλικά συστήματα «οριακά» μπορούν να φτάσουν ελληνικό έδαφος, προσθέτοντας ότι έχουν ληφθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα.

Η δήλωση αυτή, ωστόσο, έρχεται σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών αναταράξεων στην περιοχή και ενώ η ελληνική κοινωνία έχει γίνει πλέον ιδιαίτερα επιφυλακτική απέναντι στις απόλυτες διαβεβαιώσεις. Όταν μια κυβέρνηση έχει επανειλημμένα επενδύσει στην εικόνα της «απόλυτης ετοιμότητας» πριν από μεγάλες κρίσεις, κάθε νέα φράση περί πλήρους ασφάλειας δεν ακούγεται πλέον ως καθησυχασμός αλλά ως υπενθύμιση ενός γνώριμου πολιτικού μοτίβου.

Και αυτό ακριβώς είναι που προκαλεί τη δυσπιστία. Όχι η ανάγκη για ψυχραιμία και θεσμική υπευθυνότητα, αλλά η επανάληψη των ίδιων κατηγορηματικών διαβεβαιώσεων που στο πρόσφατο παρελθόν προηγήθηκαν γεγονότων που σημάδεψαν τη χώρα.