Συνέντευξη: Χαρά Κεφαλίδου: Μέχρι σήμερα, ο φοιτητής, ζούσε την τρομοκρατία των μπαχαλάκηδων . Από σήμερα θα ζει υπό  το «άγρυπνο μάτι του μεγάλου αδελφού»

Συνέντευξη της Βουλευτού του Κινήματος Αλλαγής και Τομεάρχη Παιδείας της Κ.Ο , Χαράς Κεφαλίδου, στον Άγγελο Γαβρή

Η Βουλευτής Δράμας του Κινήματος Αλλαγής και Τομεάρχης Παιδείας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Χαρά Κεφαλίδου, παραχώρησε συνέντευξη στον Άγγελο Γαβρή και το “The Socialist”

Η Κυρία Κεφαλίδου, τοποθετήθηκε επί κάθε ενός ζητήματος της επικαιρότητας, παρουσιάζοντας τις θέσεις του Κινήματος Αλλαγής, τις πρωτοβουλίες και τις απόψεις της σε ζητήματα όπως το “Κίνημα ME TOO” , την Πανεπιστημιακή φύλαξη από την ΕΛ.ΑΣ, το Νομοσχέδιο Κεραμέως και τον “αιφνίδιο” τρόπο που κατατέθηκε στη Βουλή προς ψήφιση, την πορεία των εμβολιασμών και τις δημοσκοπικές “πτήσεις” του Κινήματος Αλλαγής.

Ασκώντας δριμεία κριτική στην Υπουργό Παιδείας και την πολιτική που εφαρμόζει συνολικά η κυβέρνηση Μητσοτάκη, η Κα Κεφαλίδου, επαναπροσδιόρισε το “ζήτημα της εκπαίδευσης” , παραπέμποντας στις προτάσεις που έχει καταθέσει εδώ και καιρό η ίδια και το Κίνημα Αλλαγής.

Αναφορικά με την φύλαξη των πανεπιστημίων, υπογράμμισε την ανησυχία της πως με την επιλογή της κυβέρνησης να ενταχθούν σώματα ασφαλείας στα Πανεπιστήμια, αντικαθίσταται η μία στρέβλωση από μια άλλη διχάζοντας το φοιτητικό κίνημα εκ νέου.

Τέλος, σε ό,τι αφορά το Κίνημα “ME TOO” και την στάση της Υπουργού, Λίνας Μενδώνη, επισήμανε πως “αδικεί το έργο της” με την επικοινωνιακή πολιτική που επέλεξε η ίδια, τονίζοντας πως πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες που τις αναλογούν πλέον.  Κλείνοντας, τόνισε: “Το ελληνικό κίνημα #MeToo, ήρθε για να μείνει δίνοντας τέλος στην σιωπή, την ανοχή, το αίσθημα ενοχής των θυμάτων και κυρίως να βάλει τέλος στον φόβο.”

 

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΚΕΦΑΛΙΔΟΥ:

 

 

 

 

 

 

  • Κυρία Κεφαλίδου, η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς lockdown .. μέσα σε lockdown! Τι δηλώνει αυτό για την κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας; Τι σημαίνει για τους πολίτες

Απάντηση

Οι πολιτικές ηγεσίες σε ολόκληρη την Ευρώπη, δείχνουν ένα χρόνο μετά την πρώτη εμφάνιση του Covid19, να σύρονται πίσω από τις ομολογουμένως πρωτόγνωρες καταστάσεις που δημιούργησε η πανδημία. Είναι φανερό από την καθημερινότητα όλων μας ότι η κυβέρνηση δεν αποτέλεσε την εξαίρεση στην συνολική αποτυχία αποτελεσματικής αντιμετώπισης των νέων συνθηκών. Όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται συμπωματικά και χωρίς ένα σαφές στρατηγικό σχέδιο αντιμετώπισης της κατάστασης. Το lockdown-ακορντεόν της ελεύθερης μετακίνησης, της αγοράς και των σχολείων είναι βέβαιο ότι αποτελεί δυσβάσταχτο βάρος για την  οικονομία με αβέβαια οφέλη για την υγεία των πολιτών. Τα ημίμετρα που αλλάζουν ανά εβδομάδα, δείχνουν ένδεια επαρκούς προγραμματισμού και κάποιες φορές έλλειψη ψυχραιμίας. Ασφαλώς μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν, όμως οι πολίτες περίμεναν από την κυβέρνηση της χώρας περισσότερη συγκρότηση, συναίσθηση του βάρους των περιορισμών που επιβάλλονται, εκφραζόμενη με ολοκληρωμένη συνολική πρόταση μέτρων που θα τηρούνται πρώτα από τους ίδιους ως απάντηση στο δεύτερο κύμα πανδημίας. 

Η πολυγλωσσία υπουργών και ειδικών, οι αντιφάσεις σε επιλεγόμενες πρόχειρες λύσεις, χωρίς ξεκάθαρο πρόγραμμα, αποπνέουν έλλειψη αντίληψης του μεγέθους του προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα. Οι πολίτες προς το παρόν είναι ακόμη μουδιασμένοι από όσα συμβαίνουν. Δεν θα κρατήσει πολύ. Το επόμενο στάδιο είναι η αγανάκτηση και ό,τι φέρνει μαζί της. Οι εικόνες εξεγέρσεων που βλέπουμε σε πόλεις της Ευρώπης, φοβάμαι πως βρίσκονται έξω από την πόρτα μας. Στη μεταιχμιακή φάση που βρίσκεται η χώρα, είναι το τελευταίο που χρειαζόμαστε. Από την πλευρά μας, όλο το διάστημα της πανδημίας έχουμε βοηθήσει με υλοποιήσιμες προτάσεις για καλύτερη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης κάποιες από τις οποίες υιοθετούνται από την κυβέρνηση με χρονοκαθυστέρηση που μειώνει την αποτελεσματικότητα τους. Το σίγουρο είναι ότι αυτή η συγκυριακή αντιμετώπιση δεν θα μας πάει μακριά και πραγματικά ανησυχώ για την επόμενη ημέρα.

 

  •  Το “σχέδιο ελευθερία” προχωρά με αργή ταχύτητα, οι ευπαθείς ομάδες είναι διπλά εκτεθειμένες στον ιό, τι πιστεύετε πως πρέπει να γίνει; Πώς  κρίνετε την καμπάνια για τον εμβολιασμό μέχρι σήμερα; 

 

Απάντηση

 

Οι ευάλωτες ομάδες είναι αυτές που πληρώνουν το μεγαλύτερο τίμημα του ελλειμματικού σχεδιασμού αντιμετώπισης των συνεπειών της πανδημίας.

Οι χιλιάδες ηλικιωμένοι και οι πάσχοντες από χρόνια νοσήματα είναι αυτοί που ζουν στο διαρκές δίλλημα: Είτε κινδυνεύουν να χάσουν τη ζωή τους μόνοι, προσβεβλημένοι από τον θανατηφόρο ιό, είτε για μήνες θα στερούνται την παρουσία των δικών τους ανθρώπων χάνοντας την ποιότητα ζωής, λόγω της αργοπορίας της κρατικής μηχανής να ολοκληρώσει το πρόγραμμα εμβολιασμού. 

Αυτή η συνειδητοποίηση είναι σκληρή, απάνθρωπη και οφείλει να κινητοποιήσει τους πάντες στην εξεύρεση λύσεων. Στο πλαίσιο αυτό, η καμπάνια για τον εμβολιασμό μπορεί να αποδειχτεί ένα εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο, αρκεί να ακολουθείται από συνέπεια στην οργάνωση και υλοποίηση του προγράμματος εμβολιασμού που χρειάζεται δουλειά του κρατικού μηχανισμού ώστε γίνει εύκολα προσβάσιμη η διαδικασία εμβολιασμού για τον κάθε πολίτη κυρίως, για τους μεγαλύτερους συμπολίτες μας και τις ευάλωτες ομάδες. 

  • Επί 20 ημέρες, η Παιδεία, ήταν σημείο σύγκρουσης τόσο εντός όσο και εκτός βουλής. Τι σημαίνει για την Γ’ Βάθμια εκπαίδευση η ψήφιση του νομοσχεδίου Κεραμέως – Χρυσοχοΐδη; 

Απάντηση

Ο νόμος πλέον για την Γ βάθμια εκπαίδευση συγκέντρωσε τεράστιο ενδιαφέρον από την κοινωνία. Με αποκλειστική ευθύνη της ηγεσίας του υπουργείου παιδείας, για τους λάθος λόγους και με λάθος τρόπο.

Ο νέος νόμος ασχολείται με τρία εξαιρετικής σημασίας ζητήματα, όπως η βάση εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση υπό το βάρος της ντροπιαστικής πραγματικότητας εισαγωγής στο πανεπιστήμιο υποψηφίων, καταφανώς ανίκανων να ανταποκριθούν στις σπουδές. Με την ασφάλεια και φύλαξη των ΑΕΙ στη σκιά της αποτυχίας της εμβληματικής νομοθέτησης για το πανεπιστημιακό άσυλο, και το Πειθαρχικό Δίκαιο που αντί για ένα ενιαίο κωδικοποιημένο ξεκάθαρο κείμενο καθολικής εφαρμογής, από το σύνολο της ακαδημαϊκής κοινότητας, νομοθετήθηκαν τα ήδη νομοθετημένα, άλλη μια φορά αποσπασματικά και πρόχειρα.

Η ηγεσία του υπουργείου παιδείας έμεινε δογματικά αμετακίνητη, αρνούμενη να ακούσει τις απόψεις, τις επιφυλάξεις και την κριτική από το σύνολο του πολιτικού κόσμου και της ηγεσίας των  πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, προχώρησε ακάθεκτη μόνη με την πλειοψηφία των 158 βουλευτών της κυβέρνησης και νομοθέτησε άλλο ένα ανεφάρμοστο, άχρηστο και διχαστικό νομοθέτημα που ονόμασε αναβάθμιση ακαδημαϊκού περιβάλλοντος – κατά κόσμο Μεταρρύθμιση στα ΑΕΙ.

Αυτό που  σίγουρα  κατάφερε το νομοθέτημα για τα ΑΕΙ είναι να  δημιουργήσει 1300 τελικά μόνιμες θέσεις για πανεπιστημιακή αστυνομία από προχειροεκπαιδευμένους ειδικούς φρουρούς, εσαεί μισθοδοτούμενους  από τον Έλληνα φορολογούμενο, που θα βολτάρουν στα ΑΕΙ ανίκανοι στην αντιμετώπιση των μεγάλων επεισοδίων και αχρείαστοι σε μικρής κλίμακας διαταράξεις της λειτουργίας τους. Επίσης κατάφερε να παρασημοφορήσει την ανευθυνότητα των νόμιμων διοικήσεων των πανεπιστημίων τεκμαίροντας ανεπίτρεπτα την ανικανότητα τους να κάνουν τη δουλειά που τους εμπιστεύτηκε η πολιτεία. Να διοικήσουν τον χώρο τους. Τέλος το πιο άμεσο επίτευγμα του νόμου για τα ΑΕΙ είναι το γεγονός ότι κατάφερε να βάλει το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας απέναντι, να δημιουργήσει άλλο ένα διχαστικό κλίμα με φοιτητές, καθηγητές, ανάκατους με  μπαχαλάκηδες,  αντιεξουσιαστές, συλλογικότητες, στο δρόμο. 

 

  • Η αστυνόμευση των πανεπιστημίων μπορεί να φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα

Απάντηση

Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα. Άλλωστε οι πρώτες ημέρες εφαρμογής του, το αποδεικνύουν. Ας βάλουμε τον εαυτό μας στη θέση ενός φοιτητή: Μέχρι σήμερα ζούσε την τρομοκρατία των μπαχαλάκηδων . Από σήμερα θα ζει υπό  το «άγρυπνο μάτι του μεγάλου αδελφού» που θα είναι ένας περίπου συνομήλικός του, με στολή, που θα λογοδοτεί όχι στη φυσική διοίκηση του ΑΕΙ αλλά στην ΕΛ.ΑΣ, χωρίς επαρκή εκπαίδευση, που θα περιδιαβαίνει στους χώρους του πανεπιστημίου για να τηρείται η τάξη. Ας φανταστούμε πώς θα αντιμετωπιστεί από τους συνομηλίκους του φοιτητές π.χ. σε μια πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ παρατάξεων. Δηλαδή πάμε να διορθώσουμε την υπάρχουσα στρέβλωση με μια άλλη. Πόσο συνετό είναι αυτό; Προσωπικά εύχομαι για το καλό κυρίως των πανεπιστημίων, να αποδειχτεί αχρείαστο αυτό το νεοσύστατο σώμα αστυνόμευσης και να βρούμε τους τρόπους να θεμελιωθεί κουλτούρα ελευθερίας σεβασμού και έγνοιας για ένα σύγχρονο πανεπιστήμιο που προσφέρει γνώση, εφόδια, ευκαιρίες και βγάζει ολοκληρωμένους επιστήμονες, χωρίς παρωπίδες ελεύθερα σκεπτόμενους πολίτες. 

 

  • Ένα άλλο σοβαρό ζήτημα που ξεχώρισε στην κοινωνία, είναι η  “ισοβαθμία” ιδιωτικών κολλεγίων-ΑΕΙ, με πολλές αντιδράσεις τόσο από ακαδημαϊκούς κύκλους όσο και από το φοιτητικό κίνημα, ποια η γνώμη σας; 

Απάντηση 

Η σχετική ρύθμιση  προωθήθηκε  τελευταία στιγμή από την υπουργό Παιδείας με νυχτερινή τροπολογία στο νομοσχέδιο για την επαγγελματική εκπαίδευση. Αυτή η τακτική από μόνη της δείχνει έναν υπόγειο σχεδιασμό της κυβέρνησης και συνεπώς τη γνώση ότι αυτό που ήθελε να επιβάλει δεν άντεχε τον παραμικρό δημόσιο διάλογο. Επέλεξε την προσβλητική για την ίδια και για τους πολίτες τακτική του αιφνιδιασμού, υπολογίζοντας στην πλειοψηφία των βουλευτών της. ,

Η αυτοματοποιημένη διαδικασία αναγνώρισης επαγγελματικής ισοδυναμίας των πτυχίων κολεγίων και των ξένων πανεπιστημίων, έτσι όπως νομοθετήθηκε, αδικεί κατάφωρα τους διπλωματούχους μηχανικούς και ισοπεδώνει τη δημόσια παιδεία.

Για το Κίνημα Αλλαγής, η Δημόσια Παιδεία αποτελεί διαρκή προτεραιότητα. Η χονδροειδής ρύθμιση της ΝΔ παραγκωνίζει επί της ουσίας τον ΔΟΑΤΑΠ και δημιουργεί νέες ανισότητες και αδικίες διχάζοντας τους εμπλεκόμενους. 

Η χώρα μας πληρώνει και θα συνεχίσει να πληρώνει την έλλειψη τόλμης στη συνταγματική αναθεώρηση του άρθρου 16. Μέχρι τότε, κάθε μέτρο που αποφασίζεται είτε με επίκληση της υποχρέωσης ευρωπαϊκής εναρμόνισης είτε γιατί η πρόθεση της κυβέρνησης είναι τέτοια, θα σκοντάφτει στην προηγούμενη ατολμία μας και θα δίνει χώρο για ελλιπείς, άδικες και αποσπασματικές κουτσο-ρυθμίσεις, ανίκανες να αντιμετωπίσουν με πολιτική ευθύτητα και αποτελεσματικότητα τις σύγχρονες ανάγκες.

  • Δημοσκοπικά, το Κίνημα Αλλαγής, δεν φαίνεται να κινείται ανοδικά σε σχέση με το αποτέλεσμα των τελευταίων εθνικών εκλογών, γιατί πιστεύετε πως συμβαίνει αυτό; Τι πρέπει να αλλάξει; 

Απάντηση 

Το Κίνημα Αλλαγής δεν μπορεί να αρκείται να αποτελεί το καταφύγιο για όσους έχουν καεί από την ανερμάτιστη πολιτική ΣΥΡΙΖΑ ή είναι αταβιστικά αντιδεξιοί. Δεν είναι ικανός λόγος για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε. 

Η εκλογική μας επιρροή βρίσκεται καθηλωμένη σε αναντίστοιχα ποσοστά, τόσο με την ιστορική μας πορεία αλλά κυρίως με τη δουλειά που γίνεται κοινοβουλευτικά, από το σύνολο των συναδέλφων. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχουμε καταφέρει να φτάσουν οι προτάσεις και οι θέσεις μας για τα προβλήματα του κόσμου στην ψυχή και το μυαλό του πολίτη.

Η, για ψύλλου πήδημα εσωστρέφεια, οι προσωπικοί διαγκωνισμοί, οι σπασμωδικοί χειρισμοί, δεν βοηθούν, στέλνουν το λάθος μήνυμα στους πολίτες.

Κυρίως δείχνουν έλλειψη συναίσθησης των καίριων ζητημάτων που απασχολούν τους πολίτες σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία. Μετά από αυτό ό,τι κι αν πεις, όσες αναρτήσεις κι αν κάνεις, όσες προτάσεις κι αν καταθέσεις, κανείς δεν ακούει γιατί δεν  πείθεις για την σοβαρότητα, την ευθύτητα και την ειλικρίνεια των θέσεων σου. 

  • Θα ήθελα, ως γυναίκα πολιτικός , το σχόλιο σας για την άνοδο το κινήματος “Me too” στην Ελλάδα και μια συμβουλή, απευθυνόμενη σε νέες γυναίκες που επιθυμούν να ασχοληθούν με την πολιτική σκηνή στην χώρα μας.

Απάντηση :

Η ανάδειξη του ζητήματος τις τελευταίες εβδομάδες και η δημοσιότητα των καταγγελιών από το χώρο του θεάτρου που έχει πάρει μορφή χιονοστιβάδας, είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου που η κοινωνία έκρυβε στα σπλάχνα της.

Οι άνθρωποι που βρήκαν το θάρρος να μιλήσουν, φώτισαν το πιο σκοτεινό κομμάτι της κοινωνικής μας συνύπαρξης. Αυτό που ως κοινωνικό σύνολο αρνούμασταν να δούμε. 

Το ελληνικό κίνημα #MeToo, ήρθε για να μείνει δίνοντας τέλος στην σιωπή, την ανοχή, το αίσθημα ενοχής των θυμάτων και κυρίως να βάλει τέλος στον φόβο.

Δεν υπάρχουν ειδικές οδηγίες προς ναυτιλλομένους για όσες θέλουν να ασχοληθούν με την πολιτική. Όπως όλα τα λειτουργήματα χρειάζεται σοβαρότητα, επιμονή, κυρίως αίσθημα ευθύνης και σαφείς αρχές τις οποίες με προσήλωση και χωρίς εκπτώσεις ακολουθείς πληρώνοντας το συχνά ακριβό τίμημα. 

 

  • Κυρία Κεφαλίδου, θα ήθελα το σχόλιο σας πάνω σε όσα δήλωσε η Υπουργός, Λίνα Μενδώνη, στην συνέντευξη Τύπου για τα φαινόμενα σεξουαλικής κακοποίησης στον χώρο του Θεάτρου και των τεχνών. Υπάρχουν πολιτικές ευθύνες; Πιστεύετε πως πρέπει να παραιτηθεί η Υπουργός; 

Απάντηση:

Η συνέντευξη Τύπου της υπουργού πολιτισμού για το θέμα Λιγνάδη ήταν πολιτικό ατόπημα που την εκθέτει και αδικεί την ίδια και το έργο της στο υπουργείο πολιτισμού εδώ και πολλά χρόνια. Προφανώς η κα Μενδώνη στον πανικό της να καλύψει την ολιγωρία του υπουργείου μπροστά στο έρεβος των αποκαλύψεων, έχασε την αναγκαία προαπαιτούμενη νηφαλιότητα και ψυχραιμία που απαιτεί ο μέσος πολίτης από την ηγεσία του. 

Οι βιαστικοί χαρακτηρισμοί της ως «επικίνδυνου» του κου Λιγνάδη, προτού καταδικαστεί από τη δικαιοσύνη, μπορεί να ακούγονται και να συγχωρείται από τα ΜΜΕ, όταν όμως υιοθετούνται από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου πολιτισμού, εκθέτουν την ίδια την κυβέρνηση. Κάθε τέτοια κρίση παραβιάζει ευθέως το τεκμήριο αθωότητας, ακρογωνιαία λίθο κάθε κράτους δικαίου.

 Όποιος θεωρεί ότι εξαπατήθηκε-της υπουργού συμπεριλαμβανομένης- μπορεί να απευθυνθεί στα αρμόδια όργανα της πολιτείας, τη δικαιοσύνη. Οι ατυχείς χειρισμοί και οι εσφαλμένες επιλογές προσώπων, στην πολιτική δημιουργούν αντικειμενική ευθύνη της ηγεσίας. Όποιος δεν έχει τη γενναιότητα να την αναλάβει, καταβάλει το τίμημα της αδυσώπητης δημόσιας κριτικής. . 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ