“Το ατρόμητο ύφος που βάδιζαν οι 200 της Καισαριανής στο απόσπασμα, συγκινεί και εμπνέει”

Οι συγκλονιστικές φωτογραφίες που αποτυπώνουν τους 200 κομμουνιστές λίγο πριν την εκτέλεσή τους στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την 1η Μαΐου 1944, δεν αποτελούν απλώς εκθέματα προς δημοπρασία, αλλά την αποτύπωση μιας απαράμιλλης λεβεντιάς απέναντι στον θάνατο, γι’ αυτό και μετά τη θύελλα αντιδράσεων η δημοπρασία τους στο eBay από Βέλγο πωλητή διεκόπη.

Με αφορμή αυτά τα μοναδικά ιστορικά ντοκουμέντα, ο ανιψιός του ήρωα Σπήλιου Αμπελογιάννη, Βασίλης, μίλησε στον “Αθήνα 9.84” και τον Μιχάλη Λεάννη.

«’Όταν πληροφορήθηκα για την ύπαρξη αυτών των φωτογραφιών, ήρθαν ολοζώντανα μπροστά μου όλα όσα γνώριζα για τη δράση και τον ηρωικό θάνατο του θείου μου -αδελφού του πατέρα μου- Σπήλιου Αμπελογιάννη, που εκτελέστηκε στην Καισαριανή την 1η Μάη του ’44, μαζί με άλλους 199 συντρόφους του. Από τη μια νιώθω περίσσια συγκίνηση, βλέποντας και ξαναβλέποντας αποτυπωμένη τη λεβεντιά, την αποφασιστικότητα και τη σιγουριά εκείνων των ανθρώπων ότι πράττουν το καθήκον τους. Είναι το ατρόμητο ύφος με το οποίο οι ήρωες κομμουνιστές βάδισαν προς το απόσπασμα. Από την άλλη, νιώθω οργή και αγανάκτηση, γιατί κάποιοι βγάζουν αυτά τα απίστευτα ιστορικά ντοκουμέντα σε δημοπρασία, λες και πρόκειται για φωτογραφίες της Μέρλιν Μονρόε».

Το μαντήλι του Σπήλιου Αμπελογιάννη

Στον δρόμο προς την εκτέλεση πρόλαβε να πετάξει ένα μαντήλι, όπου με μολύβι ήταν γραμμένο στην άκρη του: «Αμπελογιάννης Σπήλιος του Κωνσταντίνου. Οδός Άστρους 93, Κολωνός. Έτσι πεθαίνουν οι τίμιοι Έλληνες. Πεθαίνω περήφανος. Ζήτω η λευτεριά. Διαβάτη Έλληνα, το ρούχο τούτο να το πας στην παραπάνω διεύθυνση. Είναι η στερνή επιθυμία ενός ανθρώπου που ξέρει να πεθαίνει για τη λευτεριά. Ζήτω ο ελληνικός λαός. Εβδομήντα τέσσερα χρόνια μετά το μαντήλι παραδόθηκε στον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ από τον εξάδελφό μου, Νίκο Σοφιανό, γιο της αδελφής του Σπήλιου, που το είχε φυλάξει όλα αυτά τα χρόνια».

Πρέπει να προσφέρουμε στη νέα γενιά την ιστορική μνήμη

«Θεωρώ αυταπάτη το να αναμένει κανείς από την καθεστηκυία τάξη —η οποία μάλλον θα επιθυμούσε τη διαγραφή αυτών των γεγονότων από τη συλλογική μνήμη— να αποδώσει την οφειλόμενη τιμή σε αυτούς τους ανθρώπους. Αυτός είναι και ο λόγος που συμφωνώ απόλυτα με την πρωτοβουλία του ΚΚΕ οι φωτογραφίες αυτές να αποδοθούν στους Δήμους Καισαριανής και Χαϊδαρίου, καθώς και στο Κόμμα. Πρέπει να βρουν τη θέση τους δίπλα στα άλλα ντοκουμέντα της Εθνικής Αντίστασης. Χρέος μας είναι να προσφέρουμε στη νέα γενιά την ιστορική μνήμη ζωντανή και αλώβητη».