Τα “τάγματα ασφαλείας” του Τραμπ προκαλούν νέο κύμα αντιδράσεων: Η ICE συνέλαβε τον πατέρα ναύτη που υπηρετεί στο USS Abraham Lincoln

Ο γιος του υπηρετεί επί εννέα μήνες στη Μέση Ανατολή, ο πατέρας του κρατείται εν αναμονή απέλασης – Η υπόθεση φωτίζει τη σκληρή μεταναστευτική πολιτική της δεύτερης προεδρίας Τραμπ

Μια υπόθεση που συμπυκνώνει τις βαθιές αντιφάσεις της Αμερικής του Ντόναλντ Τραμπ προκαλεί αντιδράσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες. Την ώρα που ένας Αμερικανός ναύτης υπηρετεί επί μήνες στο USS Abraham Lincoln, σε μία από τις πλέον απαιτητικές αποστολές του αμερικανικού Ναυτικού, ο πατέρας του συνελήφθη από ομοσπονδιακές μεταναστευτικές αρχές στη Φλόριντα και βρίσκεται πλέον υπό κράτηση της ICE, αντιμέτωπος με διαδικασία απομάκρυνσης από τη χώρα.

Το περιστατικό δεν είναι απλώς μια οικογενειακή τραγωδία. Αποτελεί ακόμη ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η εκστρατεία μαζικών απελάσεων της κυβέρνησης Τραμπ εισέρχεται πλέον ακόμη και στις οικογένειες ανθρώπων που υπηρετούν στις αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις. Το CBS σημειώνει ότι συλλήψεις γονέων και συζύγων στρατιωτικών, ιστορικά σπάνιες, έχουν γίνει συχνότερες μετά την κατάργηση προηγούμενων περιορισμών από τη δεύτερη κυβέρνηση Τραμπ.

Ο γιος στη Μέση Ανατολή, ο πατέρας στα χέρια της ICE

Ο Λουίς Μανουέλ Αβίλες Ρόα, με καταγωγή από τη Νικαράγουα, συνελήφθη στο Κι Γουέστ της Φλόριντα έπειτα από έλεγχο οχήματος που πραγματοποίησαν στελέχη της Border Patrol. Σύμφωνα με την οικογένειά του, ο 48χρονος ζει στις ΗΠΑ εδώ και περίπου δύο δεκαετίες, εργάζεται και βρίσκεται σε διαδικασία διευθέτησης του μεταναστευτικού καθεστώτος του. Το DHS υποστηρίζει από την πλευρά του ότι είχε εισέλθει παράτυπα στη χώρα και ότι θα παραμείνει υπό κράτηση εν αναμονή της διαδικασίας απέλασης.

Ο γιος του, Τζόσουα Αβίλες, υπηρετεί στο USS Abraham Lincoln, το οποίο βρέθηκε για μήνες στη Μέση Ανατολή. Όταν πληροφορήθηκε τη σύλληψη του πατέρα του, βρισκόταν ήδη στον ένατο μήνα της αποστολής του.

«Βρίσκομαι στη θάλασσα, στη Μέση Ανατολή, πάνω στο USS Abraham Lincoln, πολεμώντας για μια χώρα που μου έχει δώσει τα πάντα», ανέφερε σε ανάρτησή του, περιγράφοντας στη συνέχεια το σοκ της είδησης ότι ο πατέρας του είχε συλληφθεί.

«Δεν ξέρω πώς μπορώ να συνεχίσω»

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο πατέρας του διέθετε άδεια οδήγησης, αριθμό κοινωνικής ασφάλισης και άδεια εργασίας, ενώ η οικογένεια ανέμενε την ολοκλήρωση της διαδικασίας για την πράσινη κάρτα του. Το DHS δεν αμφισβήτησε, σύμφωνα με το CBS, την αναφορά της οικογένειας ότι ο Αβίλες δεν έχει ποινικό μητρώο.

Η μαρτυρία του ναύτη είναι ενδεικτική της ανθρώπινης διάστασης της υπόθεσης. Ο Τζόσουα Αβίλες περιέγραψε ότι δυσκολεύεται να αντιληφθεί πώς θα συνεχίσει να εργάζεται πάνω από δώδεκα ώρες την ημέρα, γνωρίζοντας ότι ο πατέρας του κρατείται και ενδέχεται να αντιμετωπίζεται ως εγκληματίας.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η πολιτική αντίφαση που δύσκολα καλύπτεται από οποιαδήποτε επικοινωνιακή διαχείριση: ένας άνθρωπος καλείται να υπηρετεί τις Ηνωμένες Πολιτείες σε πολεμική ανάπτυξη, ενώ η ίδια κυβέρνηση κρατά τον πατέρα του και προετοιμάζει ενδεχομένως την απέλασή του.

Η ψυχρή απάντηση του DHS

Η απάντηση του αμερικανικού υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας υπήρξε απολύτως ενδεικτική της γραμμής που ακολουθεί η κυβέρνηση Τραμπ.

Το DHS δήλωσε ότι η συγγένεια με μέλος των Ενόπλων Δυνάμεων δεν παρέχει εξαίρεση από την εφαρμογή της μεταναστευτικής νομοθεσίας, προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση εφαρμόζει τους νόμους που έχει ψηφίσει το Κογκρέσο.

Νομικά, η κυβέρνηση επικαλείται την εφαρμογή της μεταναστευτικής νομοθεσίας. Πολιτικά, όμως, η εικόνα είναι πολύ πιο σύνθετη. Η διοίκηση Τραμπ έχει επιλέξει να καταργήσει προηγούμενες δικλίδες που περιόριζαν τις επιχειρήσεις εναντίον οικογενειών στρατιωτικών, εντάσσοντάς τες στη γενικευμένη εκστρατεία συλλήψεων και απελάσεων.

Η ICE ως αιχμή του δόρατος της πολιτικής Τραμπ

Η ICE έχει μετατραπεί σε ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα εργαλεία της δεύτερης προεδρίας Τραμπ. Η κυβέρνηση έχει επενδύσει πολιτικά στην εικόνα μιας επιθετικής ομοσπονδιακής μηχανής επιβολής της μεταναστευτικής πολιτικής, με πολύ μεγαλύτερη εμβέλεια από εκείνη προηγούμενων ετών.

Οργανώσεις πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν καταγγείλει ότι η κλιμάκωση των επιχειρήσεων δημιουργεί σοβαρά ζητήματα δέουσας νομικής διαδικασίας, πολιτικών ελευθεριών και racial profiling, ιδίως εις βάρος μεταναστευτικών και μειονοτικών κοινοτήτων. Οι καταγγελίες αυτές αποτελούν αντικείμενο έντονης δημόσιας και δικαστικής αντιπαράθεσης στις ΗΠΑ.

Ο όρος «Τάγματα ICE», που χρησιμοποιείται πλέον στον πολιτικό λόγο επικριτών της κυβέρνησης, δεν αποτελεί επίσημο χαρακτηρισμό της υπηρεσίας. Αποτυπώνει όμως τη βαθιά πολιτική πόλωση γύρω από τις μαζικές επιχειρήσεις σύλληψης και τη στρατηγική της κυβέρνησης να προβάλλει την καταστολή της παράτυπης μετανάστευσης ως κεντρικό πυλώνα της εξουσίας της.

Μια οικογένεια ανάμεσα στον πατριωτισμό και την απέλαση

Το περιστατικό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη συμβολική βαρύτητα λόγω της κατάστασης στο ίδιο το USS Abraham Lincoln. Το αεροπλανοφόρο είχε συμπληρώσει περισσότερες από 200 συνεχόμενες ημέρες χωρίς επίσκεψη σε λιμάνι, επίδοση που χαρακτηρίστηκε σύγχρονο ρεκόρ, ενώ οικογένειες μελών του πληρώματος και Δημοκρατικοί νομοθέτες είχαν εκφράσει ανησυχίες για τις συνθήκες και το ηθικό των ναυτών.

Ο Τζόσουα Αβίλες υπηρετεί επομένως μια χώρα που απαιτεί από αυτόν εξαντλητική στρατιωτική αφοσίωση, την ίδια στιγμή που ο πατέρας του βρίσκεται σε ένα κέντρο κράτησης της μεταναστευτικής μηχανής αυτής της χώρας.

Εκεί βρίσκεται και η σουρεαλιστική, σχεδόν δυστοπική πλευρά της υπόθεσης. Η διοίκηση Τραμπ ζητά από τον γιο να υπηρετεί την αμερικανική ισχύ στη Μέση Ανατολή και από τον πατέρα να αποδείξει ότι δικαιούται να παραμείνει στην Αμερική.

Η Αμερική που θέλει να οικοδομήσει ο Τραμπ

Η υπόθεση Αβίλες δεν αποδεικνύει από μόνη της παρανομία ή κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους της ICE· αυτό θα κριθεί από τις προβλεπόμενες διοικητικές και δικαστικές διαδικασίες. Αναδεικνύει όμως με ωμό τρόπο το πολιτικό αποτέλεσμα μιας μεταναστευτικής στρατηγικής χωρίς ουσιαστικές εξαιρέσεις ακόμη και για οικογένειες εν ενεργεία στρατιωτικών.

Και ίσως γι’ αυτό το συγκεκριμένο περιστατικό έχει μεγαλύτερη πολιτική δύναμη από πολλές στατιστικές για απελάσεις και συλλήψεις. Διότι πίσω από τους αριθμούς εμφανίζεται η εικόνα μιας Αμερικής στην οποία ένας ναύτης μπορεί να υπηρετεί επί εννέα μήνες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι του και να μαθαίνει εν πλω ότι η μεταναστευτική μηχανή της κυβέρνησής του συνέλαβε τον πατέρα του.

Αυτή είναι η πραγματική πολιτική δοκιμασία για τον Τραμπ: όχι αν η κυβέρνησή του μπορεί να πραγματοποιεί περισσότερες συλλήψεις, αλλά τι είδους Δημοκρατία οικοδομεί όταν η έννοια της επιβολής του νόμου αποσυνδέεται από την αναλογικότητα, την κοινωνική συνοχή και την ανθρώπινη διάσταση της κρατικής εξουσίας.