Από τον Ανδρέα Λοβέρδο στον Στέφανο Κασσελάκη ένα “Δημοκράτες” δρόμος..

Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική όπου τα ονόματα των κομμάτων αποκτούν ιδιαίτερο συμβολισμό. Και υπάρχουν και περιπτώσεις όπου η μετέπειτα πολιτική διαδρομή φαίνεται να διαψεύδει το αρχικό αφήγημα.

Η περίπτωση του Ανδρέα Λοβέρδου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ως υποψήφιος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εμφανιζόταν με το σύνθημα «Για πάντα ΠΑΣΟΚ», διεκδικώντας την ηγεσία του κόμματος ως εκφραστής της παράταξης. Λίγα χρόνια αργότερα, ίδρυσε το κόμμα «Δημοκράτες» και στη συνέχεια κατέληξε υποψήφιος βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, προκαλώντας εύλογα ερωτήματα για τη συνέπεια της πολιτικής του πορείας.

Ανάλογοι συνειρμοί γεννώνται πλέον και από τις τελευταίες κινήσεις του Στέφανου Κασσελάκη. Ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, αφού ίδρυσε το δικό του πολιτικό φορέα, επέλεξε αρχικά την ονομασία «Κίνημα Δημοκρατίας» και πλέον χρησιμοποιεί τον τίτλο «Δημοκράτες». Ταυτόχρονα, με τη σημερινή του παρέμβαση, προσδιορίζει ευθέως το κόμμα του ως δύναμη του «φιλελεύθερου κέντρου», σηματοδοτώντας μια σαφή ιδεολογική μετατόπιση από τον χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς από τον οποίο αναδείχθηκε.

Η σύγκριση με τον Ανδρέα Λοβέρδο είναι πολιτική και όχι ταυτοτική. Δεν σημαίνει ότι οι δύο διαδρομές θα έχουν υποχρεωτικά την ίδια κατάληξη. Ωστόσο, η αλληλουχία των γεγονότων παρουσιάζει αναλογίες: ένας πολιτικός που διεκδίκησε την ηγεσία ενός κόμματος της Κεντροαριστεράς, δημιούργησε στη συνέχεια πολιτικό φορέα με την ονομασία «Δημοκράτες» και ακολούθησε μια ολοένα πιο κεντρώα ή φιλελεύθερη πορεία.

Η δημόσια τοποθέτηση του Στέφανου Κασσελάκη, ότι οι «Δημοκράτες» ανήκουν πλέον στο «φιλελεύθερο κέντρο», αναμένεται να τροφοδοτήσει νέα πολιτική συζήτηση. Για πολλούς, η επιλογή αυτή ενισχύει τις εκτιμήσεις ότι το εγχείρημά του απομακρύνεται οριστικά από την παραδοσιακή Αριστερά και αναζητά πολιτικό χώρο σε ένα ακροατήριο που επικαλύπτεται με τον ευρύτερο κεντρώο και φιλελεύθερο χώρο.

Το αν η εξέλιξη αυτή θα οδηγήσει σε μια πορεία ανάλογη με εκείνη του Ανδρέα Λοβέρδου αποτελεί αντικείμενο πολιτικής εκτίμησης και όχι δεδομένο γεγονός. Ωστόσο, η σύμπτωση των ονομασιών, των ιδεολογικών μετατοπίσεων και της σταδιακής προσέγγισης προς τον χώρο του φιλελεύθερου κέντρου προσφέρει ήδη πλούσιο υλικό για πολιτικούς παραλληλισμούς.