ΓΝΩΜΕΣ
“Που βρίσκονται οι εργάτες την Πρωτομαγιά;”- Του Θ.Κουτρούκη
*Ο κ. Κουτρούκης είναι Καθηγητής Εργασιακών Σχέσεων στο ΔΠΘ
Οι εργατικές Πρωτομαγιές των τελευταίων ετών έχουν χαρακτηριστεί από τη σημαντική μείωση της συμμετοχής των εργαζομένων στον καθιερωμένο εορτασμό. Η εξέλιξη αυτή συνδέεται με τις τεκτονικές αλλαγές, που επηρεάζουν τα ποικίλα στρώματα των απασχολουμένων.
Πολλα είναι τα ερωτήματά που αναδύονται: Τι είναι η εργατική τάξη σήμερα; Ποιες κονωνικές ομάδες ή/και επαγγελματικές κατηγορίες τη συγκροτούν; Ποιοι είναι -τηρουμένων των αναλογιών- «της γης οι κολασμένοι» του καιρού μας, πού περιγράφει ο ύμνος της «Διεθνούς των Εργατών»; Τι συνέπειες έχει η τριτογενοποίηση της απασχόλησης στα εργατικά συνδικάτα;
Αν η εργατική τάξη του 20ου αιώνα αναφερόταν κατά κύριο λόγο στους βιομηχανικούς εργάτες, σήμερα τα πράγματα έχουν αλλαξει κατά πολύ. Το προλεταριάτο του 21ου αιώνα συγκροτείται από πολλούς αγωνιστές της βιοπάλης, οι οποίοι, ωστόσο, μπορει να μην φέρουν καν την ιδιότητα του απασχολουμένου με μισθό: ταχυμεταφορείς, διανομείς φαγητού, «ωροκαματιάρηδες», ψηφιακοί νομάδες, freelancers, τηλεργαζόμενοι, απασχολούμενοι στα τηλεφωνικά κέντρα, εκπονητές έργων κατόπιν δημοπρασίας σε πλατφόρμες, εργαζόμενοι κατ’ αποκοπή με μπλοκάκι ή μη, και, ασφαλώς, οι πολυποίκιλες κατηγορίες αλλοδαπών εργαζομένων, που καταλαμβάνουν δύσκολες και συχνά επικίνδυνες θέσεις εργασίας σε διάφορες παραγωγικές δραστηριότητες.
Που θα βρεθούν όλοι αυτοί οι απασχολούμενοι την ημέρα της Πρωτομαγιάς, Θα τους δείτε στις συγκεντρώσεις των συνδικάτων κάτω από τα πανώ με τα κόκκινα γράμματα να εκφράζουν τους φόβους και τις ανησυχίες τους για το μέλλον;
Πιθανότατα όχι. Η γλώσσα που μιλούν τα παραδοσιακά εργατικά συνδικάτα δεν είναι πάντοτε η lingua franca του σύγχρονου προλεταριάτου, ούτε μπορούν να τους εκφράσουν τα τραγούδια του Φώντα Λάδη και του Μάνου Λοϊζου, που αντηχούν στα μεγάφωνα των πλατειών τις ημέρες απεργίας.
Είναι αδήριτη ανάγκη να επινοηθούν από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις νέες πιο δημιουργικές μορφές συνδικαλιστικής και εργατικής δράσης, που θα φέρουν κοντά τους όλο αυτό το ποικιλόμορφο εργατικό δυναμικό.
Αν θέλουν να επιβιώσουν στις σύγχρονές μυλόπετρες της αποσυλλογικοποίησης και της εξατομίκευσης τα εργατικά συνδικάτα θα πρέπει να υιοθετήσουν νέους τρόπους για να προσπελάσουν το σύγχρονο προλεταριάτο. Πέραν των πατροπαράδοτων συγκεντρώσεων στους δρόμους θα πρέπει να προϋπαντήσουν τα εν δυνάμει μέλη τους αλλου. Σε διαδικτυακές on-line συνελεύσεις για να συζητηθούν επαγγελματικά προβλήματα. Σε μοτοπορείες με δίκυκλα. Σε προαύλια χώρων θρησκευτικής λατρείας. Σε πολύχρωμες πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις, όπου θα ακούγονται έθνικ μουσικές από τις χώρες καταγωγής των μεταναστών αλλα και τραγουδια του Λέξ.
