Χάρης Δούκας: “Απογοητευτικό και Ανεπαρκές” το σχέδιο Νόμου της Κυβέρνησης για την Αυτοδιοίκηση

Χάρης Δούκας για τον νέο Κώδικα Αυτοδιοίκησης: «Χαμένη ευκαιρία για την αποκέντρωση – Οι Δήμοι παραμένουν ο φτωχός συγγενής»

Με αιχμηρή αλλά τεκμηριωμένη τοποθέτηση, ο Δήμαρχος Αθηναίων αναδεικνύει τα κενά του σχεδίου νόμου και ζητά ενεργοποίηση της ΚΕΔΕ – Στο επίκεντρο το έλλειμμα χρηματοδότησης και αρμοδιοτήτων στους ΟΤΑ

Μακριά από τις ανάγκες της εποχής και την πραγματικότητα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης χαρακτηρίζει το σχέδιο του νέου Κώδικα ο Δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας. Παρά τη ρητορική της κυβέρνησης περί «θεσμικής τομής», ο επικεφαλής της παράταξης «Αυτοδιοίκηση Τώρα» προειδοποιεί πως πρόκειται για μια ακόμη χαμένη ευκαιρία ουσιαστικής αποκέντρωσης, που αφήνει ανέγγιχτη την παθογένεια του υπερσυγκεντρωτικού κράτους.

«Απογοητευτικό και ανεπαρκές», σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Δούκας, επισημαίνοντας ότι οι Δήμοι εξακολουθούν να στερούνται επαρκών πόρων και πραγματικών αρμοδιοτήτων. «Το ποσοστό των εσόδων από τον κρατικό προϋπολογισμό παραμένει κάτω του 5%, όταν στην Ευρώπη ο μέσος όρος αγγίζει το 13%. Παράλληλα, ενώ το κράτος διατηρεί περισσότερες από 21.000 αρμοδιότητες, οι Δήμοι καλούνται να λειτουργήσουν με μόλις 400».

Ο Δήμαρχος Αθηναίων αναδεικνύει την αναντιστοιχία ανάμεσα στις προθέσεις και τις πράξεις της κυβέρνησης, κάνοντας λόγο για βελτιώσεις νομοτεχνικού χαρακτήρα που δεν αγγίζουν τον πυρήνα του προβλήματος. «Αυτή η συνταγή αποτυχίας διαιωνίζεται», τονίζει, προσθέτοντας πως «το ζητούμενο είναι ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης, με ξεκάθαρες αρμοδιότητες, διαφάνεια στη λήψη αποφάσεων και αποτελεσματικότητα στην καθημερινότητα του πολίτη».

Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στους δημότες και τους αυτοδιοικητικούς θεσμούς, ο κ. Δούκας ζητά την άμεση κινητοποίηση της ΚΕΔΕ και την έκτακτη σύγκληση Γενικής Συνέλευσης, προκειμένου –όπως σημειώνει– να μην περάσει σιωπηλά μια νομοθετική πρωτοβουλία που διατηρεί τον θεσμό των Δήμων στη σκιά του κρατικού μηχανισμού.

Ποιος τελικά καθορίζει το μέλλον της Αυτοδιοίκησης; Θα ακουστεί η φωνή της βάσης ή θα προκριθεί ξανά ο μονόλογος του κεντρικού κράτους; Και μπορεί να υπάρξει βιώσιμη μεταρρύθμιση, χωρίς πραγματική αποκέντρωση και επαρκείς πόρους για τους Δήμους;