Ο Άδωνις, η ειρωνεία και η αλαζονεία. Ο Χάρης Δούκας επιλέγει τη δημοκρατία..

Σε μια δημόσια στιχομυθία που αποκαλύπτει το χάσμα δύο κόσμων –της συναινετικής, δημοκρατικής πολιτικής και του αυταρχικού αυριανισμού της κυβέρνησης–, ο Δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας υπερασπίστηκε με νηφαλιότητα το δικαίωμα στη διαφωνία. Αφορμή; Η πάγια αντίθεσή του στα κυβερνητικά σχέδια για τη συνταγματική κατοχύρωση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Αντί για επιχειρήματα, ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης επέλεξε να χλευάσει.

Ο κ. Γεωργιάδης έγραψε ότι το μόνο που χρειάζεται να γνωρίζει κανείς για τον Δούκα είναι ότι διαφωνεί με τον Βενιζέλο – λες και η διαφωνία, ακόμη και με έναν έγκριτο συνταγματολόγο, συνιστά αμάρτημα ή ένδειξη πολιτικής ανωριμότητας. Μα η Δημοκρατία –όπως θύμισε ευγενικά ο κ. Δούκας– δεν λειτουργεί με «αλάθητα». Ούτε ανήκει σε κλειστά επαγγελματικά κατεστημένα. Δεν είναι θεοκρατία. Είναι πεδίο σύγκρουσης ιδεών.

Ο Χάρης Δούκας υπενθύμισε κάτι αυτονόητο αλλά, φαίνεται, ενοχλητικό για την κυβέρνηση Μητσοτάκη: ότι υπάρχουν και άλλοι συνταγματολόγοι, εξίσου έγκυροι με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, που τάσσονται κατά της συνταγματικής αλλαγής για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Και κυρίως, ότι η πανεπιστημιακή γνώση δεν είναι εμπόρευμα.

Η τοποθέτηση Δούκα, λιτή και ευθύβολη, εξέπεμψε ήθος και θεσμική σοβαρότητα. Δεν καταφεύγει σε προσωπικές επιθέσεις, δεν διεκδικεί το αλάθητο, δεν προσβάλλει – υπερασπίζεται το δικαίωμα να σκεφτόμαστε και να αποφασίζουμε. Σε αντίθεση με έναν υπουργό που συνεχίζει να αντιμετωπίζει τη δημόσια σφαίρα ως τηλεοπτικό στούντιο λαϊκισμού.

Ο Άδωνις επέλεξε την ειρωνεία. Ο Δούκας επέλεξε τη δημοκρατία. Ο καθένας με τον δρόμο του.