Γ.Α Παπανδρέου : “Τα μεγαλύτερα έργα στην Παιδεία έγιναν από τις κυβερνήσεις της Μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης”

Σε μια περίοδο όπου η δημόσια συζήτηση για την Παιδεία επιχειρείται συστηματικά να υποβαθμιστεί, η παρέμβαση του Γιώργου Α. Παπανδρέου στην Περιφερειακή Συνδιάσκεψη Δυτικής Ελλάδας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής ήρθε να υπενθυμίσει ότι το εκπαιδευτικό ζήτημα δεν είναι «τεχνικό» θέμα, αλλά η καρδιά του δημοκρατικού κράτους. Με λόγο σταθερό και συνεπή προς την ιστορική παράδοση της προοδευτικής παράταξης, ο πρώην Πρωθυπουργός κατέδειξε πως «το μέλλον της χώρας κρίνεται πρωτίστως στην Παιδεία», αφήνοντας αιχμές για μια κυβέρνηση που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει το δημόσιο σχολείο σαν χώρο για πειραματισμούς υπέρ ισχυρών συμφερόντων.

Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν μάσησε τα λόγια του: μίλησε για πολιτικές που αντιμετωπίζουν την Παιδεία ως πεδίο αγοράς, με αποτέλεσμα την εκτίναξη των ανισοτήτων και την υποβάθμιση της ποιότητας. Έφερε συγκεκριμένα παραδείγματα από τη Δυτική Ελλάδα – το Γενικό Λύκειο Ερυμάνθειας και το Δημοτικό Σχολείο Σταυροδρομίου – αποτυπώνοντας μια σκληρή πραγματικότητα που δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από επικοινωνιακά φτιασίδια. «Η κυβέρνηση ζητά από τους κατοίκους να μείνουν στην ύπαιθρο, αλλά αφήνει την περιφέρεια χωρίς σχολεία, χωρίς δομές, χωρίς υπηρεσίες», σημείωσε, αναδεικνύοντας τη βαθιά αντίφαση ανάμεσα στη ρητορική της ΝΔ και στην καθημερινότητα των πολιτών.

Με έντονη ιστορική αναφορά, ο πρώην Πρωθυπουργός υπενθύμισε ότι όλες οι μεγάλες κατακτήσεις στην εκπαίδευση – από τη δωρεάν εκπαίδευση και τις υποδομές μέχρι το Ολοήμερο, το Ψηφιακό Σχολείο, τα Μουσικά και Αθλητικά Σχολεία, την ενίσχυση της τριτοβάθμιας και τη λαϊκή επιμόρφωση – έγιναν από κυβερνήσεις της δημοκρατικής παράταξης. Δεν ήταν μια τυχαία αναδρομή· ήταν μια επισήμανση ότι η προοδευτική πολιτική οφείλει ξανά να αναλάβει τον ρόλο που εγκατέλειψε η σημερινή εξουσία.

Με αφορμή την Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Εκπαίδευση και Κατάρτιση 2025, ο Παπανδρέου παρουσίασε τα ανησυχητικά στοιχεία: η Ελλάδα στις τελευταίες θέσεις στην προσχολική αγωγή, τις βασικές δεξιότητες, την επαγγελματική κατάρτιση. Την ώρα που η Ε.Ε. ζητά επέκταση της πρόσβασης στην προσχολική εκπαίδευση, η κυβέρνηση επιλέγει την αδράνεια. Και όταν η κυβέρνηση μιλά για «μεταρρυθμίσεις», συχνά εννοεί προνόμια σε λίγους, όπως τόνισε ο πρώην Πρωθυπουργός: «Ασυλία στους ολιγάρχες, δημόσιο χρήμα σε κομματικούς φίλους, προμήθειες στα μέτρα των δικών τους – πώς μπορεί αυτή η κυβέρνηση να μιλά για αξιοκρατία στην Παιδεία;».

Απέναντι σε αυτό το τοπίο, ο Παπανδρέου παρουσίασε έναν εναλλακτικό, φιλοδοξο και απολύτως ρεαλιστικό στρατηγικό στόχο: μια Ελλάδα που μπορεί να γίνει κέντρο έρευνας, πόλος προσέλκυσης διεθνών φοιτητών, πρότυπο πράσινης και ψηφιακής εκπαίδευσης, μήτρα ανθρωπιστικών σπουδών. Όχι μια χώρα που εξωθεί τα παιδιά της να φύγουν, αλλά μια χώρα που τα φέρνει πίσω. Μια χώρα που επενδύει στο μυαλό και στο ταλέντο των ανθρώπων της.

«Η Παιδεία είναι η μεγάλη μας εθνική μάχη», κατέληξε ο πρώην Πρωθυπουργός, στέλνοντας μήνυμα πολιτικής αξιοπρέπειας σε μια περίοδο που το δημόσιο σχολείο μοιάζει περισσότερο εκτεθειμένο από ποτέ. «Μάχη για τη Δημοκρατία, την ισότητα και το μέλλον. Για μια Ελλάδα που δεν υπηρετεί τους ισχυρούς, αλλά απελευθερώνει τους ανθρώπους της».

Σε μια χώρα που παλεύει να βρει ξανά προσανατολισμό, η Παιδεία δεν είναι ένα ακόμα θέμα στην ατζέντα. Είναι το θεμέλιο. Και αυτό το θεμέλιο σήμερα τρίζει – όχι από την καταπόνηση του χρόνου, αλλά από την κυβερνητική αδιαφορία.