Ο Τραμπ κάνει κουρέλι το διεθνές δίκαιο και αυτοανακηρύχθηκε “Προσωρινός Πρόεδρος της Βενεζουέλας”

Τραμπ: Αυτοανακηρύσσεται «προσωρινός πρόεδρος» της Βενεζουέλας και δυναμιτίζει το διπλωματικό σκηνικό

Σε μια ακόμη κίνηση υψηλού συμβολισμού και ανοιχτής πρόκλησης προς το διεθνές δίκαιο, ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκε να αυτοανακηρύσσεται «προσωρινός πρόεδρος» της Βενεζουέλας από τον Ιανουάριο του 2026. Η ανάρτηση έγινε στην πλατφόρμα Truth Social και συνοδεύτηκε από εικόνα που τον παρουσιάζει να αναλαμβάνει την ηγεσία της χώρας, εντείνοντας το κλίμα αστάθειας σε μια ήδη εύθραυστη γεωπολιτική συγκυρία.

Η κίνηση αυτή ήρθε λίγες μόλις ώρες μετά τις δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου περί πρόθεσης συνάντησης με την προσωρινή πρόεδρο της Βενεζουέλας, Ντέλσι Ροντρίγκες, στο πλαίσιο διερευνητικών επαφών για την αποκατάσταση των σχέσεων Ουάσιγκτον–Καράκας. Σχέσεις που είχαν διακοπεί το 2019 και επιχειρείται να επανεκκινήσουν μέσω παρασκηνιακών διπλωματικών διαύλων, όπως έχει επιβεβαιώσει και ο Βενεζουελάνος υπουργός Εξωτερικών Ιβάν Γκιλ.

Από τη ρητορική της «συνεργασίας» στην αυτοανακήρυξη, η απόσταση αποδείχθηκε μικρή. Η ανάρτηση Τραμπ δεν αποτελεί απλώς επικοινωνιακή υπερβολή, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική απονομιμοποίησης της διεθνούς έννομης τάξης και επιβολής ισχύος μέσω συμβολικών πράξεων. Πρόκειται για ένα ακόμη επεισόδιο στο δόγμα της πολιτικής αυθαιρεσίας που ο ίδιος καλλιεργεί συστηματικά.

Το ιδεολογικό υπόβαθρο αυτής της στάσης είχε αποτυπωθεί καθαρά και σε πρόσφατη συνέντευξή του στους New York Times. Ερωτηθείς αν υπάρχουν όρια στην παγκόσμια εξουσία των ΗΠΑ, ο Τραμπ απάντησε χωρίς περιστροφές ότι μοναδικό όριο είναι «η δική του ηθική» και «το μυαλό του», απορρίπτοντας ρητά τη σημασία του διεθνούς δικαίου. Μια δήλωση που δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών και αποκαλύπτει μια αντίληψη εξωτερικής πολιτικής αποσυνδεδεμένης από θεσμούς, κανόνες και συλλογικές δεσμεύσεις.

Οι δηλώσεις αυτές αποκτούν ακόμη μεγαλύτερο βάρος υπό το φως των πληροφοριών για πρόσφατη επιχείρηση επίλεκτης ομάδας του αμερικανικού στρατού στη Βενεζουέλα. Το σύνολο των κινήσεων και των τοποθετήσεων συνθέτει ένα εκρηκτικό μείγμα, που υπονομεύει τις όποιες διπλωματικές προσπάθειες αποκλιμάκωσης και ενισχύει τη λογική της ισχύος έναντι της νομιμότητας.

Η αυτοανακήρυξη Τραμπ δεν είναι ένα γραφικό επεισόδιο. Είναι πολιτική πράξη με σαφές μήνυμα: η εξουσία προηγείται του δικαίου και η διεθνής τάξη αντιμετωπίζεται ως εμπόδιο, όχι ως πλαίσιο συνύπαρξης. Σε αυτό το περιβάλλον, η Βενεζουέλα μετατρέπεται ξανά σε πεδίο προβολής ενός μοντέλου εξωτερικής πολιτικής που βασίζεται στον κυνισμό, την αυθαιρεσία και την περιφρόνηση των θεσμών, με απρόβλεπτες συνέπειες για τη διεθνή σταθερότητα.