Όταν η Δημοτική Αρχή στέκεται σοβαρά δίπλα στους “ευάλωτους”: Ο δήμαρχος Μαμντάνι μειώνει τέλη και πρόστιμα στη Νέα Υόρκη

Μια κίνηση με σαφές πολιτικό και κοινωνικό πρόσημο έκανε ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Ζόραν Μαμντάνι, υπογράφοντας εκτελεστικό διάταγμα που στοχεύει ευθέως στη μείωση των τελών και των προστίμων που βαραίνουν τις μικρές επιχειρήσεις της πόλης. Σε μια εποχή που η ακρίβεια, η γραφειοκρατία και η υπερρύθμιση απειλούν τη βιωσιμότητα της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, η δημοτική αρχή επιλέγει να παρέμβει πολιτικά, όχι επικοινωνιακά.

Το διάταγμα προβλέπει την ενεργοποίηση επτά δημοτικών υπηρεσιών, οι οποίες καλούνται να καταγράψουν περισσότερους από 6.000 κανονισμούς που ισχύουν σήμερα για τις μικρές επιχειρήσεις και να εισηγηθούν ποια τέλη και ποιες κυρώσεις μπορούν να μειωθούν ή ακόμη και να καταργηθούν εντός του επόμενου έτους.

Στόχος, σύμφωνα με τις δημοτικές αρχές, είναι η ουσιαστική μείωση του κόστους λειτουργίας και η άρση των αντικινήτρων που αποθαρρύνουν το άνοιγμα και τη διατήρηση μικρών καταστημάτων στις γειτονιές της πόλης.

Η επιλογή του χώρου υπογραφής μόνο τυχαία δεν ήταν. Ο Μαμντάνι υπέγραψε το διάταγμα μέσα σε μια τοπική, οικογενειακή επιχείρηση στο Cypress Hills του Μπρούκλιν, στέλνοντας μήνυμα ότι η πολιτική δεν ασκείται στα γραφεία και τις αίθουσες συνεδριάσεων, αλλά εκεί όπου δοκιμάζεται καθημερινά η πραγματική οικονομία. Η εικόνα ενός δημάρχου που στέκεται δίπλα στους μικρούς επαγγελματίες έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τις κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες συνταγές που φορτώνουν το βάρος της «δημοσιονομικής πειθαρχίας» στους πιο αδύναμους κρίκους της αγοράς.

Η παρέμβαση Μαμντάνι αποκτά ιδιαίτερη σημασία και σε διεθνές επίπεδο, καθώς ανοίγει εκ νέου τη συζήτηση για τον ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως ενεργού ρυθμιστή υπέρ της κοινωνικής συνοχής και όχι ως απλού εισπρακτικού μηχανισμού. Σε μια πόλη-σύμβολο του παγκόσμιου καπιταλισμού, η πολιτική επιλογή να ανακουφιστούν οι μικρές επιχειρήσεις λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η ανάπτυξη χωρίς κοινωνικό πρόσημο είναι κενό γράμμα.

Την ώρα που σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες –και στην Ελλάδα– οι μικρομεσαίοι συνθλίβονται ανάμεσα σε αυξημένα κόστη και κρατική αδιαφορία, το παράδειγμα της Νέας Υόρκης δείχνει ότι οι πολιτικές αποφάσεις δεν είναι μονόδρομος.

Είναι ζήτημα προτεραιοτήτων. Και αυτές, στη συγκεκριμένη περίπτωση, μιλούν καθαρά υπέρ της κοινωνικής οικονομίας και της πόλης των πολλών, όχι των λίγων.