“Συνέδριο σημαίνει ανοιχτές θέσεις και εκλογές συνέδρων χωρίς αποκλεισμούς -Η παρέμβαση Μαργαρίτη ως καμπανάκι για το ΠΑΣΟΚ”

Με μια παρέμβαση υψηλού πολιτικού φορτίου, ο Γενικός Γραμματέας της Ανανεωτικής Αριστεράς και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, Θοδωρής Μαργαρίτης, θέτει ευθέως το διακύβευμα της επόμενης περιόδου για το ΠΑΣΟΚ/Κίνημα Αλλαγής: συνέδριο ουσίας ή μια ακόμη προεκλογική τελετουργία χωρίς πολιτικό βάθος.

Η είσοδος του κόμματος σε επίσημη τροχιά συνεδρίου, όπως σημειώνει, δεν μπορεί να είναι μια τυπική διαδικασία επικύρωσης ειλημμένων αποφάσεων. Συνέδριο, υπογραμμίζει, σημαίνει κείμενα, απόψεις, τάσεις, ανοιχτό διάλογο. Διαφορετικά, δεν πρόκειται για συνέδριο αλλά για επικοινωνιακή εκδήλωση, αποκομμένη από την κοινωνία και τις πραγματικές της ανάγκες.
Η παρέμβαση Μαργαρίτη αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα σε μια περίοδο γενικευμένης απαξίωσης των πολιτικών κομμάτων, τα οποία συχνά αντιμετωπίζονται –όχι αδικαιολόγητα– ως μηχανισμοί πελατειακών σχέσεων και αναπαραγωγής εξουσίας. Απέναντι σε αυτή την κρίση εμπιστοσύνης, η εσωκομματική δημοκρατία δεν είναι πολυτέλεια. Είναι προϋπόθεση πολιτικής επιβίωσης και κοινωνικής αξιοπιστίας.

Σε μια εποχή αρχηγικών σχημάτων και περιορισμένου πλουραλισμού, ο Μαργαρίτης επαναφέρει στο προσκήνιο την ανάγκη ελευθερίας στις τάσεις ιδεών και στις διαφορετικές προσεγγίσεις, με τελικό στόχο τη σύνθεση και όχι τη σιωπή. Η δημοκρατική λειτουργία στο εσωτερικό του κόμματος συνδέεται άμεσα με την ικανότητά του να εκφράσει την κοινωνική πλειοψηφία και να αρθρώσει πειστικό εναλλακτικό λόγο.

Το πολιτικό πλαίσιο είναι σαφές: η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία βρίσκεται σε κρίση ταυτότητας, με τις συντηρητικές ιδέες να κερδίζουν έδαφος και την κοινωνική ανισότητα να βαθαίνει. Ο επαναπροσδιορισμός, ο αναστοχασμός και η ιδεολογική τόλμη δεν μπορούν να αναβληθούν. Το συνέδριο στα τέλη Μαρτίου, όπως τονίζει, αποτελεί μια κρίσιμη ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί.

Για τις δυνάμεις του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού, ο στόχος παραμένει ξεκάθαρος: πολιτική αλλαγή με κοινωνικό πρόσημο, εδραίωση στις λαϊκές τάξεις, ουσιαστική κοινωνική κριτική και προοδευτική διακυβέρνηση. Η παρέμβαση Μαργαρίτη λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι χωρίς εσωτερική δημοκρατία, καμία προοδευτική πρόταση δεν μπορεί να πείσει – και χωρίς πολιτικό θάρρος, καμία αλλαγή δεν μπορεί να έρθει.