Κοντιάδης: «Μαύρες τρύπες» στους θεσμούς με αφορμή καταγγελία για διαρροή μήνυσης σε Υπουργό

Σφοδρή κριτική για τη λειτουργία των θεσμών ασκεί ο συνταγματολόγος Ξενοφών Κοντιάδης, με αφορμή δημόσια τοποθέτηση Υπουργού ότι ενημερώθηκε από «φίλο του αστυνομικό» για μήνυση που είχε κατατεθεί εις βάρος του από αρχηγό πολιτικού κόμματος.

Σε ανάρτησή του, ο κ. Κοντιάδης κάνει λόγο για «τεράστιες μαύρες τρύπες» στη λειτουργία των θεσμών, υποστηρίζοντας ότι η καλλιέργεια αντισυστημικών αντανακλαστικών ξεκινά «από τα παιδικά χρόνια», ακριβώς λόγω της διάχυτης αίσθησης ατιμωρησίας και θεσμικής χαλαρότητας.

Αφορμή της παρέμβασής του αποτελεί η παραδοχή του Υπουργού ότι αστυνομικός –κατά δήλωσή του φίλος του– τον ενημέρωσε για την κατάθεση μήνυσης εναντίον του, παρέχοντάς του στοιχεία για τον τόπο, τον χρόνο και το περιεχόμενό της. Σύμφωνα με τον συνταγματολόγο, η πράξη αυτή, εφόσον επιβεβαιώνεται, εγείρει σοβαρά ζητήματα παραβίασης του απορρήτου της ποινικής διαδικασίας και της νομιμότητας, καθώς σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας γνώση του περιεχομένου δικαιούται μόνον ο αρμόδιος εισαγγελέας.

Ο κ. Κοντιάδης στέκεται ιδιαίτερα στο γεγονός ότι ο ίδιος ο μηνυθείς Υπουργός επέλεξε να δημοσιοποιήσει την παράτυπη –όπως την χαρακτηρίζει– ενημέρωσή του, προσθέτοντας μάλιστα ότι ο αστυνομικός προέβη και σε υβριστικούς χαρακτηρισμούς εις βάρος της μηνύτριας. «Αυτό που προκαλεί δυσάρεστη εντύπωση αλλά και γενική θυμηδία», σημειώνει, δεν είναι μόνο η ενδεχόμενη θεσμική εκτροπή, αλλά και η ελαφρότητα με την οποία αυτή περιγράφεται δημοσίως από κυβερνητικό στέλεχος.

Χωρίς να περιορίζεται στο συγκεκριμένο περιστατικό, ο συνταγματολόγος το εντάσσει σε ένα ευρύτερο πλαίσιο προβληματικής λειτουργίας των θεσμών, θέτοντας εμμέσως πλην σαφώς ζήτημα πολιτικής ευθύνης. Καταλήγει, μάλιστα, με αιχμηρό ερώτημα για το επίπεδο του δημόσιου βίου, διερωτώμενος «ποια φαιδρά πρόσωπα κυβερνούν τελικά τη χώρα, αντί να πρωταγωνιστούν σε θέατρα σκιών».

Η ανάρτηση αναζωπυρώνει τη συζήτηση για τα όρια της θεσμικής δεοντολογίας, τη διάκριση των εξουσιών και την προστασία της ποινικής διαδικασίας από πολιτικές ή προσωπικές παρεμβάσεις, σε μια περίοδο όπου η εμπιστοσύνη των πολιτών προς το κράτος δικαίου δοκιμάζεται.