Παύλος Χρηστίδης: “Τα συνέδρια ΠΑΣΟΚ δεν είναι για χειροκροτήματα – Υπέρ του ψηφίσματος για μη συνεργασία με τη ΝΔ”

Η τοποθέτηση του βουλευτή Νότιας Αθήνας του ΠΑΣΟΚ Παύλου Χρηστίδη στον Real FM, στην εκπομπή του Νίκος Χατζηνικολάου, δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. «Όχι» στη μετεκλογική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία.

Όχι, όπως είπε, για λόγους πολιτικούς και αξιακούς. Όχι, γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να ταυτιστεί με τη διακυβέρνηση του Κυριάκος Μητσοτάκης, έπειτα από επτά χρόνια συγκεκριμένων επιλογών και συγκεκριμένων αποτελεσμάτων.

Η διατύπωση ήταν καθαρή. Δεν επρόκειτο για έναν τακτικισμό της στιγμής ούτε για μια διπλωματική υπεκφυγή. Ο Χρηστίδης μίλησε για «άλλον κόσμο», για διαφορετική αντίληψη ως προς τους θεσμούς, το κράτος, τη στήριξη της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, την αγωνία της κοινωνίας για το τι θα ακολουθήσει μετά το 2028, όταν το Ταμείο Ανάκαμψης δεν θα αποτελεί πλέον δημοσιονομικό στήριγμα. Με άλλα λόγια, περιέγραψε μια στρατηγική που δεν συνυπάρχει εύκολα με τη σημερινή κυβερνητική πρακτική.

Σε αυτό το πλαίσιο, η πρόταση του Δημάρχου Αθηναίων Χάρης Δούκας για ψήφισμα στο συνέδριο που θα αποκλείει ρητά κάθε μετεκλογική συνεργασία με τη ΝΔ αποκτά διαφορετικό βάρος. Δεν εμφανίζεται ως εσωκομματική αιχμή, αλλά ως θεσμική θωράκιση μιας ήδη διατυπωμένης πολιτικής θέσης. Όταν ο Χρηστίδης σημειώνει ότι «δεν νομίζω ότι χωρά οποιαδήποτε συζήτηση», ουσιαστικά επιβεβαιώνει το περιεχόμενο της γραμμής που ο Δούκας ζητεί να κατοχυρωθεί με απόφαση συνεδρίου.

Ενδιαφέρον έχει και η παρατήρηση ότι τα συνέδρια «δεν είναι μόνο για χειροκροτήματα» και ότι «οι αλήθειες δεν κάνουν κακό». Πρόκειται για μια θεσμική παραδοχή: οι πολιτικές δεσμεύσεις οφείλουν να καταγράφονται, όχι να αιωρούνται. Σε μια συγκυρία όπου η κοινωνία αντιμετωπίζει ακρίβεια, θεσμικές δοκιμασίες και αβεβαιότητα για την επόμενη μέρα, η ασάφεια δεν λειτουργεί ως αρετή. Λειτουργεί ως κίνδυνος.

Στη συζήτηση με τον Αντώνη Δελλατόλα τέθηκε ευθέως το ερώτημα: εφόσον η πλειοψηφία των στελεχών λέει «όχι», γιατί να μη ληφθεί ρητή απόφαση; Η απάντηση ότι «αυτή η αντίληψη θα αποτυπωθεί στο συνέδριο» αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο θεσμικής επικύρωσης. Και η αποδοχή πως μπορεί να υπάρξει σχετική πρόταση δείχνει ότι η συζήτηση δεν είναι απαγορευμένη· είναι πολιτικά ώριμη.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει διατυπώσει επανειλημμένα το «όχι». Το ζήτημα πλέον δεν είναι αν η θέση υπάρχει, αλλά αν θα αποκτήσει δεσμευτικό χαρακτήρα. Η πολιτική ιστορία της χώρας έχει δείξει ότι τα θολά μηνύματα συχνά κοστίζουν περισσότερο από τις καθαρές επιλογές. Ένα κόμμα που φιλοδοξεί να πρωταγωνιστήσει οφείλει να διατυπώνει χωρίς αστερίσκους τις στρατηγικές του γραμμές.

Η παρέμβαση Δούκα, υπό αυτό το πρίσμα, δεν συνιστά αμφισβήτηση ηγεσίας. Συνιστά αίτημα σαφήνειας. Και η τοποθέτηση Χρηστίδη ενισχύει αντικειμενικά αυτή την κατεύθυνση.

Αν το συνέδριο μετατρέψει τη διακηρυγμένη θέση σε ρητή απόφαση, το ΠΑΣΟΚ θα έχει κάνει ένα βήμα θεσμικής συνέπειας. Αν όχι, η συζήτηση θα παραμείνει ανοικτή – και μαζί της η αμφισημία.

Σε εποχές πολιτικής ρευστότητας, η ταυτότητα δεν είναι επικοινωνιακό σύνθημα. Είναι όρος αξιοπιστίας. Και η κοινωνία, που ζητά καθαρές απαντήσεις, δεν αρκείται πλέον σε διατυπώσεις προθέσεων. Ζητά δεσμεύσεις.