“Ήρθε ο λογαριασμός” από τον παράνομο πόλεμο Τραμπ-Νετανιάχου στο Ιραν: Από 400-2000ευρώ/μήνα η επιβάρυνση για τα ελληνικά νοικοκυριά

Τα στοιχεία που παρουσίασε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας. Η ενεργειακή κρίση μεταφράζεται σε άμεση απώλεια εισοδήματος για τα ελληνικά νοικοκυριά, με το μέσο κόστος να φτάνει τα 400 ευρώ για το 2026, πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο των 375 ευρώ.

Πίσω από τους αριθμούς, μια πραγματικότητα που συνδέεται ευθέως με τις γεωπολιτικές εντάσεις και τις στρατηγικές επιλογές στη διεθνή σκηνή. Η κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή, με φόντο τις κινήσεις του Donald Trump και του Benjamin Netanyahu, επηρεάζει άμεσα τις τιμές ενέργειας και κατ’ επέκταση το κόστος ζωής στην Ευρώπη.

Στην Ελλάδα, το κόστος αυτό δεν είναι αφηρημένο. Μετακυλίεται στα τιμολόγια ρεύματος, στα καύσιμα, στην καθημερινότητα. Το ίδιο το Ταμείο προειδοποιεί ότι σε δυσμενές σενάριο, η επιβάρυνση μπορεί να εκτιναχθεί έως και τα 1.750 ή ακόμη και τα 2.000 ευρώ ανά νοικοκυριό, σε ένα περιβάλλον χαμηλής ανάπτυξης που προσεγγίζει τα όρια της ύφεσης.

Την ίδια ώρα, περίπου το 70% των μέτρων στήριξης που εφαρμόστηκαν στην Ευρώπη δεν ήταν στοχευμένα. Το αποτέλεσμα είναι διπλό. Από τη μία, πίεση στα δημόσια οικονομικά. Από την άλλη, περιορισμένη αποτελεσματικότητα για τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά.

Το κρίσιμο ζήτημα, ωστόσο, παραμένει πολιτικό. Η ελληνική κυβέρνηση επιλέγει να ευθυγραμμίζεται με στρατηγικές που ενισχύουν τη γεωπολιτική ένταση, χωρίς να διαμορφώνει ένα σαφές πλαίσιο προστασίας της κοινωνίας από τις συνέπειες. Η ενεργειακή εξάρτηση, η απουσία ουσιαστικής παρέμβασης στις τιμές και η μετακύλιση του κόστους στους πολίτες συνθέτουν μια εικόνα αδυναμίας διαχείρισης.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επιμένει σε στοχευμένα μέτρα και δημοσιονομική πειθαρχία. Όμως η κοινωνική πραγματικότητα δείχνει ότι το βάρος ήδη έχει μεταφερθεί στους πολίτες, την ώρα που οι διεθνείς επιλογές συνεχίζουν να τροφοδοτούν την αστάθεια.

Σε αυτό το πλαίσιο, η συζήτηση για την ενεργειακή κρίση δεν μπορεί να αποκοπεί από τη στάση της χώρας απέναντι στις διεθνείς εξελίξεις. Γιατί το κόστος δεν είναι μόνο γεωπολιτικό. Είναι μετρήσιμο και καταγράφεται κάθε μήνα στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.