Η συνάντηση Δούκα -Αλμπανέζε και η διεθνής αναγνώριση της πολιτικής της Προόδου απέναντι στην “αφωνία” του συστήματος

Γράφει ο Γαβρής Αγγελος

Ιδιαίτερο πολιτικό συμβολισμό απέκτησε η πρόσφατη επίσκεψη στην Αθήνα της ειδικής εισηγήτριας του ΟΗΕ για τα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη, . Σε μια περίοδο όπου η διεθνής κοινότητα συγκλονίζεται από τις εικόνες καταστροφής και ανθρωπιστικής κρίσης στη Γάζα, η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε να κρατήσει αποστάσεις από μια θεσμική εκπρόσωπο του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, αποφεύγοντας οποιαδήποτε επίσημη συνάντηση μαζί της. Η στάση αυτή δεν πέρασε απαρατήρητη, ιδιαίτερα τη στιγμή που σε ολόκληρη την Ευρώπη εντείνεται η πίεση για σαφείς τοποθετήσεις γύρω από το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Απέναντι σε αυτή τη θεσμική αφωνία, οι δυνάμεις της Αριστεράς και της προοδευτικής αντιπολίτευσης ήταν εκείνες που επέλεξαν να συνομιλήσουν μαζί της ανοιχτά και δημόσια.

Ωστόσο, η πιο ηχηρή παρουσία είχε ιδιαίτερο αυτοδιοικητικό και πολιτικό βάρος: ο μοναδικός εκπρόσωπος της ελληνικής αυτοδιοίκησης που συναντήθηκε με τη Φραντσέσκα Αλμπανέζε ήταν ο Δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας. Όχι τυχαία. Ο Δήμαρχος Αθηναίων έχει καταφέρει μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα να αποκτήσει διεθνή αναγνωρισιμότητα ως εκπρόσωπος μιας σύγχρονης προοδευτικής πολιτικής στην τοπική διακυβέρνηση, με παρεμβάσεις που συνδέουν την κοινωνική συνοχή, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την κλιματική πολιτική και τον δημόσιο χώρο.

Η επιλογή του να συναντηθεί με μια κορυφαία θεσμική φωνή του ΟΗΕ δεν ήταν κίνηση επικοινωνιακού εντυπωσιασμού, αλλά πολιτική πράξη με σαφές μήνυμα: ότι η Αυτοδιοίκηση μπορεί να λειτουργεί ως πεδίο δημοκρατικής ευθύνης και διεθνούς εξωστρέφειας, ακόμη κι όταν η κεντρική εξουσία επιλέγει τη σιωπή. Σε μια εποχή γενικευμένης αποπολιτικοποίησης και εύκολης ψηφιακής κατανάλωσης της πολιτικής, τέτοιες κινήσεις αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, γιατί δείχνουν ότι υπάρχουν ακόμη δημόσια πρόσωπα που αντιλαμβάνονται την πολιτική ως θέση και όχι ως content.