“Στα κάγκελα” οι Ξενοδόχοι για το νέο νομοσχέδιο της κυβέρνησης Μητσοτάκη

Σφοδρές αντιδράσεις προκαλεί το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο Τουρισμού που έθεσε σε διαβούλευση η κυβέρνηση, με επαγγελματικούς και ξενοδοχειακούς φορείς να προειδοποιούν ότι πίσω από τις γενικόλογες αναφορές περί «βιώσιμης ανάπτυξης» κρύβεται ένα σχέδιο γεμάτο ασάφειες, αντιφάσεις και επικίνδυνους περιορισμούς για την ελληνική τουριστική οικονομία. Οι αντιδράσεις δεν περιορίζονται μόνο σε τεχνικές παρατηρήσεις. Αντίθετα, αποτυπώνουν ένα βαθύτερο κλίμα δυσπιστίας απέναντι σε μια κυβέρνηση που εμφανίζεται να σχεδιάζει το μέλλον του τουρισμού χωρίς ουσιαστική συνεννόηση με την αγορά και τις τοπικές κοινωνίες.

Οι εκπρόσωποι του κλάδου κάνουν λόγο για αυθαίρετες ρυθμίσεις και μεθοδολογικά προβληματικές κατηγοριοποιήσεις περιοχών, οι οποίες μπορεί να μπλοκάρουν επενδύσεις ή να δημιουργήσουν συνθήκες αβεβαιότητας σε έναν από τους ελάχιστους τομείς που συνεχίζουν να κρατούν όρθια την ελληνική οικονομία. Το βασικό ερώτημα που τίθεται πλέον ανοιχτά είναι αν η κυβέρνηση διαθέτει πραγματικό στρατηγικό σχέδιο για τον τουρισμό ή αν επιχειρεί ακόμη μία επικοινωνιακή άσκηση «πράσινης βιτρίνας», χωρίς σαφές αναπτυξιακό αποτύπωμα.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι το νέο πλαίσιο φαίνεται να επιχειρεί οριζόντιες παρεμβάσεις σε περιοχές με εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά, χωρίς επαρκή επιστημονική τεκμηρίωση και χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι πραγματικές ανάγκες των τοπικών οικονομιών. Οι φορείς του τουρισμού προειδοποιούν ότι η λογική των υπερβολικών περιορισμών μπορεί τελικά να λειτουργήσει υπέρ των μεγάλων οργανωμένων συμφερόντων και εις βάρος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του ελληνικού τουρισμού.

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με μια εμφανή αντίφαση. Από τη μία πλευρά πανηγυρίζει για τα συνεχόμενα ρεκόρ αφίξεων και εσόδων, παρουσιάζοντας τον τουρισμό ως «ατμομηχανή» της οικονομίας. Από την άλλη, φέρνει ένα χωροταξικό πλαίσιο που σύμφωνα με τους ίδιους τους ανθρώπους της αγοράς κινδυνεύει να δημιουργήσει επενδυτική ασφυξία, διοικητικό χάος και νέες ανισότητες ανάμεσα στις τουριστικές περιοχές της χώρας.

Η αίσθηση που κυριαρχεί στους επαγγελματικούς κύκλους είναι ότι η κυβέρνηση συνεχίζει να αντιμετωπίζει κρίσιμους παραγωγικούς τομείς με όρους κεντρικής διαχείρισης και επικοινωνιακού ελέγχου, χωρίς πραγματική διάθεση συνδιαμόρφωσης πολιτικής. Και αυτό σε μια περίοδο όπου ο ελληνικός τουρισμός καλείται να διαχειριστεί ταυτόχρονα την κλιματική πίεση, τη στεγαστική κρίση στα νησιά, την κατάρρευση υποδομών και την κόπωση των τοπικών κοινωνιών από την ανεξέλεγκτη τουριστικοποίηση.

Το νέο Χωροταξικό Τουρισμού δεν εξελίσσεται απλώς σε μία ακόμη δημόσια διαβούλευση. Μετατρέπεται ήδη σε πολιτικό πεδίο σύγκρουσης για το ποιος τελικά αποφασίζει για το μέλλον των τοπικών κοινωνιών, της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας και του ίδιου του παραγωγικού μοντέλου της χώρας.