Η κυβέρνηση επιχειρεί να υποβαθμίσει τις διαδοχικές παραιτήσεις γενικών γραμματέων που καταγράφονται το τελευταίο διάστημα υπό τη βαριά σκιά του σκανδάλου διαφθοράς στις πολεοδομίες. Η επίσημη γραμμή είναι ότι τα συγκεκριμένα στελέχη «έκλεισαν τον κύκλο τους».

Πρόκειται όμως για μια εξήγηση που προσβάλλει τη νοημοσύνη των πολιτών.

Όταν οι παραιτήσεις έρχονται η μία μετά την άλλη, την ώρα που αποκαλύπτεται ένα πολυπλόκαμο σύστημα συναλλαγών, εκβιασμών και παράνομων εξυπηρετήσεων σε πολεοδομικές υπηρεσίες της χώρας, το ερώτημα δεν είναι αν κάποιοι ολοκλήρωσαν τον κύκλο τους. Το ερώτημα είναι ποιος είχε την πολιτική ευθύνη να ελέγξει όσα συνέβαιναν και γιατί δεν το έκανε.

Επί επτά ολόκληρα χρόνια, σε μια κρίσιμη θέση ευθύνης για τον πολεοδομικό σχεδιασμό της χώρας, παρέμεινε γενικός γραμματέας του οποίου συγγενικά πρόσωπα φέρονται, σύμφωνα με τις έρευνες των Αρχών, να ελέγχονται για εμπλοκή σε κύκλωμα που λειτουργούσε με φακελάκια, πιέσεις και εκβιασμούς.

Κανείς δεν αντιλήφθηκε τίποτα; Κανείς δεν ενημέρωσε κανέναν; Κανένα πολιτικό ή διοικητικό φίλτρο δεν λειτούργησε;

Η κυβέρνηση που διαφημίζει ως κορυφαία μεταρρύθμιση την ψηφιοποίηση του Κτηματολογίου και την αναμόρφωση της δημόσιας διοίκησης βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια εξαιρετικά δυσάρεστη πραγματικότητα. Πίσω από τις παρουσιάσεις, τις πλατφόρμες και τα επικοινωνιακά αφηγήματα, αποκαλύπτεται ένα σύστημα που όχι μόνο δεν απέτρεψε τη διαφθορά αλλά φαίνεται να επέτρεψε τη διόγκωσή της.

Η υπόθεση των πολεοδομιών δεν αφορά απλώς ορισμένους επίορκους υπαλλήλους. Αγγίζει τον πυρήνα της κρατικής λειτουργίας. Αγγίζει την αξιοπιστία ενός μοντέλου διακυβέρνησης που υποσχέθηκε αποτελεσματικότητα, διαφάνεια και λογοδοσία.

Σήμερα, αντί για ανάληψη πολιτικών ευθυνών, παρακολουθούμε μια επιχείρηση διαχείρισης του πολιτικού κόστους. Αντί για εξηγήσεις, ακούμε για «κύκλους που έκλεισαν».

Το πρόβλημα είναι ότι για τους πολίτες δεν έχει κλείσει κανένας κύκλος. Αντιθέτως, ανοίγει ένας νέος κύκλος ερωτημάτων για το πώς λειτούργησε επί χρόνια ένας μηχανισμός που, σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα στοιχεία, είχε μετατρέψει κρίσιμες δημόσιες υπηρεσίες σε πεδίο συναλλαγής.

Και όσο οι απαντήσεις δεν δίνονται, τόσο ενισχύεται η αίσθηση ότι πίσω από τις εξαγγελλόμενες μεταρρυθμίσεις δεν χτίστηκε ένα σύγχρονο κράτος δικαίου, αλλά ένα σύστημα εξουσίας που επέτρεψε τη δημιουργία μιας ολόκληρης βιομηχανίας παραγωγής πολιτικού χρήματος.