Στο Μικροσκόπιο.. Τα “βολικά ΜΜΕ”, το “επιτελικό κράτος” Μητσοτάκη και το νέο σκάνδαλο που οδηγεί το Μαξίμου σε Εκλογές το Φθινόπωρο…

Το επιτελικό κράτος των… τεσσάρων υφυπουργών

Τελικά, στο επιτελικό κράτος του Κυριάκου Μητσοτάκη ούτε οι ίδιοι δεν προλαβαίνουν να παρακολουθήσουν τους νόμους που ψηφίζουν. Χρειάστηκε, σύμφωνα με όσα καταγγέλλει ο Παύλος Χρηστίδης, μεταμεσονύκτια νομοθετική διόρθωση για να μπορέσει να χωρέσει και τέταρτος υφυπουργός στο ίδιο υπουργείο, παρά το γεγονός ότι ο νόμος του ίδιου του «επιτελικού κράτους» προβλέπει ανώτατο όριο τριών. Τόση ήταν η βιασύνη του ανασχηματισμού που ξέχασαν ακόμη και τους κανόνες που οι ίδιοι θέσπισαν. Η αριστεία συναντά τη νομοτεχνική προχειρότητα.

Όταν στριμώχνεται η κυβέρνηση, ξαφνικά φταίει ο… Δούκας

Δεν περνά απαρατήρητο ότι κάθε φορά που ανοίγει μια δύσκολη υπόθεση για την κυβέρνηση, από τον ΟΠΕΚΕΠΕ μέχρι τις πολεοδομίες και από τα Τέμπη μέχρι τις ανισότητες που καταγράφει ακόμη και το ΙΟΒΕ, ένα μέρος του επικοινωνιακού μηχανισμού ανακαλύπτει ξανά το «θέμα Δούκα» στο ΠΑΣΟΚ. Η επιμονή ορισμένων τηλεοπτικών πάνελ να συζητούν καθημερινά για εσωκομματικά σενάρια, την ώρα που η κοινωνία ασφυκτιά από τα πραγματικά προβλήματα, μοιάζει όλο και λιγότερο με δημοσιογραφική επιλογή και όλο και περισσότερο με πολιτικό αντιπερισπασμό. Η μπάλα στην κερκίδα, αλλά οι πολίτες βλέπουν πλέον το γήπεδο.

75 εκατομμύρια για τα σχολεία και κάποιοι είπαν «όχι»

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η στάση του Κώστα Μπακογιάννη στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας. Η δημοτική αρχή εξασφάλισε χρηματοδότηση 75 εκατ. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για την αναβάθμιση σχολικών υποδομών που για χρόνια παρέμεναν παραμελημένες. Κι όμως, η παράταξη του πρώην δημάρχου επέλεξε να καταψηφίσει. Η πολιτική διαφωνία είναι θεμιτή. Όταν όμως η συζήτηση αφορά δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για σχολεία, μαθητές και εκπαιδευτικούς, η αρνητική ψήφος αποκτά διαφορετικό πολιτικό βάρος. Ιδίως όταν η σημερινή διοίκηση υπενθυμίζει τα σημαντικά οικονομικά βάρη που κληρονόμησε από την προηγούμενη δημοτική περίοδο.

Παραιτήσεις που γεννούν περισσότερα ερωτήματα από απαντήσεις

Δύο γενικοί γραμματείς αποχωρούν μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα. Πρώτα από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και τώρα από το Υπουργείο Πολιτισμού. Η κυβέρνηση επιμένει ότι πρόκειται για πρόσωπα που «ολοκλήρωσαν τον κύκλο τους». Η χρονική συγκυρία, πάντως, μόνο αδιάφορη δεν είναι. Οι εξελίξεις στις πολεοδομίες, οι συλλήψεις και οι αποκαλύψεις δημιουργούν ήδη έντονη πολιτική πίεση. Και όταν οι παραιτήσεις συσσωρεύονται σε ανώτατο διοικητικό επίπεδο, η κοινή γνώμη δικαιούται να ζητά περισσότερες εξηγήσεις και λιγότερες γενικόλογες διαβεβαιώσεις.

Το πραγματικό πρόβλημα του Μαξίμου

Όσο τα κυβερνητικά στελέχη αναζητούν εχθρούς στην αντιπολίτευση και εσωκομματικά δράματα στο ΠΑΣΟΚ, η πραγματικότητα δείχνει διαφορετική. Το σκάνδαλο των υποκλοπών επιστρέφει διαρκώς στην επικαιρότητα. Η υπόθεση της Intellexa παραμένει ανοιχτή. Οι παραιτήσεις κυβερνητικών στελεχών πληθαίνουν. Τα κοινωνικά δεδομένα επιδεινώνονται. Και το αφήγημα της αποτελεσματικότητας δοκιμάζεται καθημερινά. Το ερώτημα δεν είναι αν θα συνεχίσουν να κατασκευάζονται αντιπερισπασμοί. Το ερώτημα είναι πόσο ακόμη μπορούν να κρύβουν την πολιτική φθορά που συσσωρεύεται πίσω από αυτούς.