Στο Μικροσκόπιο τα “γέλια ‘ Μαρινάκη: Όταν το Μαξίμου γελά με τους κανόνες που επιβάλλει στην Αυτοδιοίκηση

Στα πολιτικά παρασκήνια υπάρχουν στιγμές που αποκαλύπτουν περισσότερα από όσα λέγονται στα επίσημα μικρόφωνα. Μία τέτοια στιγμή καταγράφηκε όταν κυβερνητικό στέλεχος αντιμετώπισε με γέλια το υποθετικό σενάριο εφαρμογής στις εθνικές εκλογές ενός μοντέλου αντίστοιχου με εκείνο που η κυβέρνηση προώθησε για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Το περιστατικό έχει τη δική του πολιτική σημειολογία. Διότι όταν η ίδια η κυβερνητική πλευρά δυσκολεύεται να υπερασπιστεί με σοβαρότητα τη λογική ενός εκλογικού συστήματος εάν αυτό μεταφερθεί στο κεντρικό πολιτικό πεδίο, τότε αναπόφευκτα γεννώνται ερωτήματα για το πώς αντιλαμβάνεται τον θεσμό της Αυτοδιοίκησης.

Τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει δώσει επανειλημμένα την εντύπωση ότι αντιμετωπίζει τους δήμους και τις περιφέρειες ως ένα πεδίο θεσμικών πειραματισμών που δεν θα τολμούσε να εφαρμόσει στην κεντρική πολιτική σκηνή. Η οικονομική εξάρτηση των ΟΤΑ από το κεντρικό κράτος, οι συνεχείς παρεμβάσεις στις αρμοδιότητές τους και οι αλλαγές στους εκλογικούς κανόνες συνθέτουν μια εικόνα σταδιακής υποβάθμισης της αυτονομίας τους.

Το πιο ενδιαφέρον, πάντως, δεν ήταν η απάντηση που δόθηκε αλλά η αυθόρμητη αντίδραση. Γιατί πολλές φορές το γέλιο λέει περισσότερα από μια προσεκτικά διατυπωμένη δήλωση. Και όταν ακόμη και οι υπερασπιστές ενός συστήματος φαίνεται να αναγνωρίζουν τις αντιφάσεις του, τότε το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην κριτική που δέχεται, αλλά στον ίδιο τον σχεδιασμό του.

Η Αυτοδιοίκηση αποτελεί θεσμό δημοκρατικής εκπροσώπησης και όχι πεδίο δοκιμών δεύτερης κατηγορίας. Αν ένα εκλογικό μοντέλο θεωρείται αδιανόητο για την ανάδειξη κυβέρνησης, δύσκολα μπορεί να παρουσιαστεί ως πρότυπο δημοκρατικής αναβάθμισης για τους δήμους και τις περιφέρειες.