ΚΔΑΠ: Σχεδόν ένα στα δύο παιδιά εκτός voucher – 41.129 EΓΚΥΡΕΣ αιτήσεις δεν χρηματοδοτήθηκαν!

41.129 έγκυρες αιτήσεις έμειναν χωρίς χρηματοδότηση – Τι δείχνουν τα επίσημα αποτελέσματα της ΕΕΤΑΑ και πού καταρρέει το κυβερνητικό αφήγημα

Σχεδόν ένα στα δύο παιδιά που διεκδίκησαν voucher για ΚΔΑΠ έμεινε τελικά εκτός χρηματοδότησης, παρά τις κυβερνητικές διακηρύξεις περί διεύρυνσης της κοινωνικής προστασίας και στήριξης της οικογένειας. Τα οριστικά αποτελέσματα της ΕΕΤΑΑ για την περίοδο 2026-2027 αποτυπώνουν μια πραγματικότητα που απέχει αισθητά από την εικόνα καθολικής κάλυψης: στα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών κατατέθηκαν 93.005 έγκυρες αιτήσεις, αλλά voucher έλαβαν μόλις 51.876. Οι υπόλοιπες 41.129 αιτήσεις έμειναν εκτός.

Με απλά μαθηματικά, το 44,2% των έγκυρων αιτήσεων για ΚΔΑΠ δεν χρηματοδοτήθηκε. Δηλαδή, για κάθε δέκα παιδιά που πληρούσαν τις προϋποθέσεις και είχαν έγκυρη αίτηση, περισσότερα από τέσσερα δεν εξασφάλισαν voucher. Το ποσοστό αυτό είναι που δίνει πραγματικό περιεχόμενο στη φράση «σχεδόν ένα στα δύο παιδιά».

Οι αριθμοί πίσω από τις κυβερνητικές ανακοινώσεις

Η συνολική εικόνα του προγράμματος μπορεί εύκολα να δημιουργήσει διαφορετική εντύπωση, εάν δεν διαχωριστούν οι επιμέρους κατηγορίες. Σε όλες τις δομές καταγράφηκαν 199.138 έγκυρες αιτήσεις, ενώ voucher χορηγήθηκε σε 158.009 παιδιά και άτομα με αναπηρία.

Αυτό σημαίνει ότι συνολικά έμειναν χωρίς voucher 41.129 έγκυρες αιτήσεις. Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο στοιχείο: το σύνολο αυτής της απόκλισης εντοπίζεται, σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία, στα ΚΔΑΠ.

Στους βρεφικούς, βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς καταγράφηκαν 106.133 έγκυρες αιτήσεις και εγκρίθηκαν όλες. Στα ΚΔΑΠ, αντιθέτως, από τις 93.005 έγκυρες αιτήσεις εγκρίθηκαν 51.876.

Άρα η συζήτηση δεν αφορά γενικώς «41.129 παιδιά εκτός παιδικών σταθμών», όπως θα μπορούσε λανθασμένα να εκληφθεί. Αφορά μια συγκεκριμένη και εξαιρετικά μεγάλη τρύπα στη χρηματοδότηση της δημιουργικής απασχόλησης παιδιών σχολικής ηλικίας.

Προϋπολογισμός εκατοντάδων εκατομμυρίων, αλλά όχι για όλους

Το παράδοξο γίνεται εντονότερο υπό το βάρος του ίδιου του κυβερνητικού σχεδιασμού. Η ΕΕΤΑΑ είχε ανακοινώσει ότι για την περίοδο 2026-2027 προβλέπεται συνολικός προϋπολογισμός 393 εκατ. ευρώ για την κάλυψη θέσεων σε βρεφονηπιακούς σταθμούς, ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΑμεΑ. Η δράση συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο+ και εθνικούς πόρους.

Η κυβέρνηση είχε παρουσιάσει μάλιστα τις αλλαγές του προγράμματος ως έμπρακτη διεύρυνση της κοινωνικής πολιτικής. Η ίδια η ΕΕΤΑΑ σημείωνε πριν από την έναρξη των αιτήσεων ότι μέσω των αυξημένων πόρων του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας διευρύνεται η ομάδα των ωφελούμενων παιδιών, με στόχο να εξυπηρετηθούν περισσότερες οικογένειες.

Τα τελικά αποτελέσματα, όμως, δημιουργούν ένα δύσκολο πολιτικό ερώτημα: πώς συμβιβάζεται η διακηρυγμένη διεύρυνση των ωφελουμένων με τον αποκλεισμό του 44,2% των έγκυρων αιτήσεων στα ΚΔΑΠ;

Η υπουργική εξαγγελία και η πραγματικότητα των 41.129 οικογενειών

Η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα, υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση στηρίζει έμπρακτα τις οικογένειες και διευρύνει την πρόσβαση των παιδιών σε υπηρεσίες προσχολικής αγωγής και δημιουργικής απασχόλησης. Παράλληλα, η κυβέρνηση προέβαλε την αύξηση των εισοδηματικών ορίων και την κατάργηση των σχετικών κριτηρίων για τις πολύτεκνες οικογένειες όσον αφορά τους βρεφικούς, βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς.

Η αντίφαση βρίσκεται στους ίδιους τους αριθμούς. Η διεύρυνση της δυνατότητας υποβολής ή έγκρισης μιας αίτησης δεν ισοδυναμεί με εξασφάλιση χρηματοδότησης. Στην περίπτωση των ΚΔΑΠ, δεκάδες χιλιάδες οικογένειες πέρασαν επιτυχώς το πρώτο φίλτρο, υπέβαλαν έγκυρη αίτηση, αλλά βρέθηκαν τελικά χωρίς voucher.

Πρόκειται για ουσιώδη διάκριση. Οι 41.129 αιτήσεις δεν απορρίφθηκαν ως άκυρες. Ήταν έγκυρες και παρ’ όλα αυτά δεν χρηματοδοτήθηκαν.

Το ΚΔΑΠ δεν είναι πολυτέλεια για την εργαζόμενη οικογένεια

Η υπόθεση έχει ευρύτερη κοινωνική διάσταση. Τα ΚΔΑΠ απευθύνονται σε παιδιά σχολικής ηλικίας και εφήβους και παρέχουν υπηρεσίες δημιουργικής απασχόλησης, όπως προβλέπει και η επίσημη περιγραφή του προγράμματος.

Για μια εργαζόμενη οικογένεια, όμως, η λειτουργία τους δεν εξαντλείται στη δημιουργική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου. Αποτελούν στην πράξη μέρος του πλέγματος που επιτρέπει στους γονείς να συνδυάζουν εργασία και οικογενειακή ζωή, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχουν οικονομικές δυνατότητες για ιδιωτικές δραστηριότητες και πρόσθετες υπηρεσίες φροντίδας.

Επομένως, ο αποκλεισμός δεκάδων χιλιάδων παιδιών δεν αποτελεί απλώς μια διοικητική αστοχία στη διανομή των vouchers. Μεταφέρει κόστος και χρόνο πίσω στην οικογένεια, και κατά κανόνα στους γονείς που διαθέτουν λιγότερες εναλλακτικές.

Η κοινωνική πολιτική με το «κόφτη» της διαθέσιμης χρηματοδότησης

Ο Τομέας Κοινωνικής Πολιτικής της ΕΛ.Α.Σ. επέκρινε ευθέως τα αποτελέσματα, επισημαίνοντας ότι σχεδόν ένα στα δύο παιδιά έμεινε εκτός προγράμματος και ζητώντας πρόσθετους πόρους, αναθεώρηση των εισοδηματικών κριτηρίων και ειδική μέριμνα για μονογονεϊκές, τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες. Ζήτησε επίσης ενίσχυση και επέκταση των ΚΔΑΠ ΑμεΑ, ιδιαίτερα στην Περιφέρεια.

Πέρα όμως από την πολιτική αντιπαράθεση, τα επίσημα δεδομένα επιτρέπουν ένα ασφαλές συμπέρασμα: η ζήτηση για ΚΔΑΠ υπερβαίνει κατά πολύ τη χρηματοδοτούμενη κάλυψη. Και αυτό δεν αποτελεί εκτίμηση της αντιπολίτευσης. Προκύπτει αριθμητικά από τα αποτελέσματα της ίδιας της διαδικασίας.

Το δημογραφικό δεν αντιμετωπίζεται μόνο με εξαγγελίες

Η κυβέρνηση συνδέει σταθερά τις πολιτικές οικογενειακής στήριξης με την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος. Η ίδια η υπουργός ενέταξε τις φετινές αλλαγές του προγράμματος στη συνολική πολιτική για την οικογένεια και το δημογραφικό.

Εδώ, όμως, εμφανίζεται η βαθύτερη πολιτική αντίφαση. Μια χώρα που δηλώνει ότι αντιμετωπίζει το δημογραφικό ως εθνική προτεραιότητα δεν μπορεί να περιορίζεται στην παροχή κινήτρων για την απόκτηση παιδιών. Οφείλει να δημιουργεί ένα σταθερό σύστημα δημόσιας και επιδοτούμενης φροντίδας που ακολουθεί το παιδί μετά τη γέννησή του: από τον βρεφονηπιακό σταθμό έως τη δημιουργική απασχόληση και από τη σχολική καθημερινότητα έως την υποστήριξη των οικογενειών με αυξημένες ανάγκες.

Όταν 41.129 έγκυρες αιτήσεις μένουν χωρίς voucher, η συζήτηση παύει να αφορά την επικοινωνιακή διαχείριση ενός προγράμματος. Αφορά την απόσταση ανάμεσα στην κυβερνητική υπόσχεση και στην καθημερινότητα των οικογενειών.

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι: 93.005 έγκυρες αιτήσεις στα ΚΔΑΠ, 51.876 vouchers, 41.129 εκτός. Κάλυψη 55,8%, αποκλεισμός 44,2%.

Και σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση τοποθετεί τη στήριξη της οικογένειας και το δημογραφικό στην κορυφή της δημόσιας ατζέντας, αυτό το 44,2% είναι δύσκολο να χωρέσει σε οποιοδήποτε αφήγημα καθολικής κοινωνικής προστασίας.