Μετρό Κυψέλης: Όταν ο Δήμος προστατεύει τους πολίτες από τις “ρωγμές” του κράτους

Γράφει ο Κωνσταντινος Ταχτσίδης

Η υπόθεση τoυ Μετρό της Κυψέλης δεν αφορά μόνο τις ρωγμές που άφησαν οι εργασίες της Γραμμής 4 σε πολυκατοικίες της περιοχής. Αποκαλύπτει την πολιτικά ουσιώδη αντίφαση ανάμεσα σε μια προοδευτική δημοτική αρχή και μία κυβέρνηση που κρατά την εξουσία, τα δεδομένα και τους πόρους, αλλά όταν οι συνέπειες φτάνουν στα σπίτια των πολιτών, ο Δήμος καλείται να σταθεί μπροστά.

Ο Δήμος Αθηναίων δεν είναι ανάδοχος του έργου, δεν είναι επιβλέπων και δεν έχει καμία θεσμική αρμοδιότητα σε ένα έργο 1,8 δισ. ευρώ που σκάβει κάτω από τα σπίτια των δημοτών του.
Κι όμως, είναι ο μόνος θεσμός που παρήγγειλε πραγματογνωμοσύνες, που ζήτησε επίσημα τον τεχνικό φάκελο, που κατέθεσε τα ευρήματα δημοσίως και που δήλωσε ευθέως ότι το κόστος πρέπει να το αναλάβει η εταιρεία.

Ο Δήμος Αθηναίων δεν κρύφτηκε πίσω από το επιχείρημα ότι το Μετρό δεν αποτελεί δική του αρμοδιότητα. Ο Χάρης Δούκας συνάντησε τους κατοίκους, έφερε την Ελληνικό Μετρό στο Δημαρχείο και το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Επίσης απαίτησε το σύνολο των πραγματογνωμοσυνών, το ημερολόγιο του έργου, τα δεδομένα δομητικής και γεωμηχανικής παρακολούθησης, ελέγχους στατικής επάρκειας και αποκατάσταση όλων των ζημιών με ευθύνη της εταιρείας.

Και δεν έμεινε μόνο εκεί.

Ο Δήμος ανέλαβε να χρηματοδοτήσει τους εμπειρογνώμονες και τον νομικό σύμβουλο που επέλεξαν οι ίδιοι οι κάτοικοι, ώστε να μην εξαρτώνται αποκλειστικά από τις διαβεβαιώσεις του φορέα που εκτελεί το έργο.

Την ώρα που ο μετροπόντικας παραμένει σταματημένος από τις αρχές Μαΐου λόγω ρηγματώσεων και καθιζήσεων, ο Χάρης Δούκας επιβεβαίωσε χθες ότι τα κτίρια που επηρεάζονται πλησιάζουν τα 20, όμως έχουν παραδοθεί στον Δήμο πραγματογνωμοσύνες μόνο για 14.
Ταυτόχρονα τόνισε πως υπάρχουν καθιζήσεις και αυξημένος κίνδυνος και ότι το πόρισμα για το πώς θα προχωρήσει ο μετροπόντικας υπάρχει ήδη, αλλά το πόρισμα για το αν είναι ασφαλή τα σπίτια από πάνω του διερευνάται ακόμη.

Αυτή είναι μια παρεμβατική Αυτοδιοίκηση, που δεν παρακολουθεί απλώς τις εξελίξεις, δημιουργεί αντίβαρα, απαιτεί λογοδοσία και μετατρέπει τη θεσμική εγγύτητα σε πραγματική προστασία των πολιτών απο το ίδιο το κράτος.

Και το κάνει την ώρα που η κυβέρνηση επιχειρεί συστηματικά την υπονόμευση του μεγαλύτερου Δήμου της χώρας και του αφαιρεί κρίσιμα εργαλεία, με πιο πρόσφατη την προωθούμενη μεταφορά των Υπηρεσιών Δόμησης στο κεντρικό κράτος.
Η αφαίρεση των Πολεοδομιών έχει όλα τα χαρακτηριστικά μια ακόμη πολιτικής τιμωρίας προς μια Αυτοδιοίκηση που τόλμησε να αντισταθεί.

Παράλληλα, ο οικονομικός στραγγαλισμός συνεχίζεται.
Θεσμοθετημένοι πόροι δεν αποδίδονται, νέες επιβαρύνσεις συσσωρεύονται και οι δήμοι καλούνται να προσφέρουν περισσότερα με λιγότερα.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η παρέμβαση στην Κυψέλη αποκτά μεγαλύτερη πολιτική αξία. Ο Δήμος δεν ζητά λιγότερο κράτος, παρουσιάζει μια προοδευτική πολιτική πρόταση. Ένα διαφορετικο μοντέλο για ένα οργανωμένο κράτος, με ισχυρή, αυτόνομη και επαρκώς χρηματοδοτημένη Αυτοδιοίκηση.

Η υπόθεση του Μετρό της Κυψέλης δείχνει ότι ο Δήμος Αθηναίων μπορεί να προστατεύει τους πολίτες ακόμη και από τις “ρωγμές” του ίδιου του κράτους.

Το -ρητορικό- ερώτημα είναι πόσα περισσότερα θα μπορούσε να κάνει, αν η κυβέρνηση σταματούσε να του αφαιρεί εκδικητικά όσα του ανήκουν.