Ηγεμονία των Σοσιαλδημοκρατών στη Φινλανδία: Η αντεπίθεση της Κεντροαριστεράς

Σε απόλυτο κυρίαρχο του πολιτικού σκηνικού στη Φινλανδία αναδεικνύεται το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SDP), καταγράφοντας σταθερή πρωτιά στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων. Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση της Taloustutkimus για τον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα Yle, το κόμμα της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας (S&D) συγκεντρώνει 22,6% – στρογγυλοποιημένο στο 23% –, διατηρώντας καθαρή διαφορά ασφαλείας από τους κυβερνητικούς εταίρους.

Παρά τη μικρή υποχώρηση κατά μία ποσοστιαία μονάδα σε σχέση με τον Ιούλιο, η Κεντροαριστερά παγιώνει το προβάδισμά της, εκμεταλλευόμενη τη φθορά των κομμάτων εξουσίας.

Πιέσεις στην κυβέρνηση – Ενισχύεται ο προοδευτικός χώρος

Στον αντίποδα, η κυβερνητική συμμαχία δέχεται ισχυρές πιέσεις, με το συντηρητικό Κόμμα Εθνικής Συνασπισμού (Kokoomus/EPP) να περιορίζεται στο 17,0%, έναντι 20,8% στις εκλογές του 2023, και τους δεξιούς λαϊκιστές των «Αληθινών Φινλανδών» (PS/ECR) να υποχωρούν στο 16,3%, από 20,1%.

Η κόπωση των πολιτών από τις μεταρρυθμίσεις και τη λιτότητα δημιουργεί ρεύμα επιστροφής προς τις παραδοσιακές αξίες του σκανδιναβικού κοινωνικού κράτους, τις οποίες εκφράζει το SDP.

Την ίδια στιγμή, το κεντρώο Keskusta (RE) ενισχύεται ελαφρώς στο 13,5%, ενώ σημαντική άνοδο δύο μονάδων σημειώνει η ριζοσπαστική Αριστερή Συμμαχία (Vasemmisto/LEFT), φτάνοντας στο 11,7%. Η εξέλιξη καταδεικνύει ότι ο ευρύτερος προοδευτικός χώρος ανακτά σημαντικό πολιτικό έδαφος.

Η σοσιαλδημοκρατία ως εναλλακτική πρόταση εξουσίας

Η εικόνα συμπληρώνεται από τους Πράσινους (Vihreät/Greens/EFA) στο 8,2%, το σουηδόφωνο SFP στο 3,6%, τους Χριστιανοδημοκράτες (KD) στο 3,4% και το κίνημα Liike Nyt στο 1,9%.

Με το ποσοστό των ερωτηθέντων που αποκάλυψαν την πρόθεση ψήφου τους να αγγίζει το 75,1%, σε δείγμα 2.502 ατόμων, το πολιτικό μήνυμα της μέτρησης είναι σαφές.

Η σοσιαλδημοκρατία δεν αποτελεί πλέον απλώς την αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά διαμορφώνει τη βασική εναλλακτική πρόταση εξουσίας ενόψει των επόμενων βουλευτικών εκλογών, επαναφέροντας στο επίκεντρο της πολιτικής ατζέντας την προστασία του κράτους πρόνοιας, την κοινωνική συνοχή και το σκανδιναβικό κοινωνικό μοντέλο.