Ελλάδα: 15 χρόνια πίσω στο πραγματικό εισόδημα – Στο -22,3% από το 2010, όταν η Ευρώπη προχώρησε μπροστά

Η συζήτηση για την οικονομία δεν μπορεί να εξαντλείται στους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης για επενδυτική βαθμίδα, ανάπτυξη και δημοσιονομικές επιδόσεις. Υπάρχει ένας δείκτης που ακουμπά πολύ περισσότερο την καθημερινότητα των πολιτών: πόσα πραγματικά μπορεί να αγοράσει το εισόδημά τους. Και εκεί η εικόνα για την Ελλάδα παραμένει εξαιρετικά δύσκολη.

Σύμφωνα με την παρουσίαση των στοιχείων της Eurostat από το Greekonomics, το 2025 το διάμεσο πραγματικό εισόδημα στην Ελλάδα παραμένει 22,3% χαμηλότερο από το 2010. Την ίδια περίοδο, ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης εμφανίζεται αυξημένος κατά 25,4%.

Η Ευρώπη πήγε μπροστά, η Ελλάδα δεν κάλυψε ακόμη τις απώλειες

Η σύγκριση είναι εντυπωσιακή. Ρουμανία +160,2%, Λιθουανία +110,2%, Λετονία +101,8%, Βουλγαρία +100,3%, Πολωνία +97,4%. Ακόμη και χώρες με πολύ μικρότερες αυξήσεις βρίσκονται σε θετικό έδαφος. Η Ελλάδα, αντιθέτως, εμφανίζεται στο -22,3%.

Χρειάζεται, βεβαίως, μια κρίσιμη διευκρίνιση: τα ποσοστά δεν συγκρίνουν το απόλυτο ύψος των εισοδημάτων μεταξύ των χωρών. Μετρούν τη μεταβολή του πραγματικού διάμεσου εισοδήματος κάθε χώρας σε σχέση με το δικό της επίπεδο το 2010, αφού ληφθεί υπόψη ο πληθωρισμός.

Ακριβώς όμως γι’ αυτό το ελληνικό αποτέλεσμα έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία. Δείχνει ότι, παρά την ανάκαμψη μετά τη βαθιά οικονομική κρίση και παρά την κυβερνητική επιχειρηματολογία περί ισχυρής οικονομίας, το πραγματικό εισόδημα δεν έχει ακόμη επιστρέψει εκεί όπου βρισκόταν πριν από δεκαπέντε χρόνια.

Το «success story» συναντά την πραγματικότητα του νοικοκυριού

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη μπορεί να επικαλείται τους ρυθμούς ανάπτυξης, τις αναβαθμίσεις της οικονομίας και τη μείωση της ανεργίας. Αυτά αποτελούν υπαρκτά μακροοικονομικά δεδομένα. Δεν αναιρούν, όμως, το συγκεκριμένο εύρημα για το πραγματικό διάμεσο εισόδημα.

Και αυτή ακριβώς είναι η πολιτικά δύσκολη πλευρά της εξίσωσης: η οικονομική μεγέθυνση δεν ταυτίζεται αυτομάτως με την αποκατάσταση της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών. Όταν το κόστος στέγασης, τα τρόφιμα, η ενέργεια και οι καθημερινές υπηρεσίες πιέζουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό, οι πολίτες αξιολογούν την οικονομία πρωτίστως μέσα από το διαθέσιμο εισόδημά τους.

Το -22,3% δεν περιγράφει αποκλειστικά τα χρόνια της σημερινής κυβέρνησης, αφού η περίοδος αναφοράς ξεκινά από το 2010 και περιλαμβάνει διαδοχικές κυβερνήσεις, μνημόνια και τη μεγάλη ελληνική ύφεση. Αυτό όμως δεν αλλάζει το σημερινό πολιτικό ερώτημα: έπειτα από χρόνια ανάπτυξης και επανειλημμένες κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι η χώρα έχει γυρίσει σελίδα, γιατί το πραγματικό διάμεσο εισόδημα εξακολουθεί να βρίσκεται τόσο χαμηλότερα από το 2010;

Αυτό είναι το στοιχείο που δύσκολα χωρά στα κυβερνητικά success stories. Η ελληνική οικονομία μπορεί να έχει ανακάμψει στους αριθμούς, αλλά το διάμεσο πραγματικό εισόδημα δεν έχει ακόμη ανακτήσει το χαμένο έδαφος μιας ολόκληρης δεκαπενταετίας.