ΔΙΕΘΝΗ
Ιταλία: όταν η προοδευτική συμμαχία μπορεί να νικήσει
Στην έρευνα της Ipsos Doxa, τα Αδέλφια της Ιταλίας παραμένουν πρώτο κόμμα με 26,4%. Ακολουθούν το Δημοκρατικό Κόμμα με 19,5% και το Κίνημα Πέντε Αστέρων με 14,5%. Η Συμμαχία Πρασίνων και Αριστεράς καταγράφεται στο 6,3%, ενώ το Futuro Nazionale του Βανάτσι φτάνει στο 8,8%, καθιστάμενο τέταρτη πολιτική δύναμη.
Μια νέα δημοσκόπηση στην Ιταλία δείχνει ότι η πολιτική κυριαρχία της Τζόρτζια Μελόνι δεν είναι αδιαμφισβήτητη. Δείχνει, ταυτόχρονα, ότι η δυνατότητα της προοδευτικής αντιπολίτευσης να διεκδικήσει την κυβέρνηση εξαρτάται από την ενότητά της, ενώ η νέα ακροδεξιά δύναμη του Ρομπέρτο Βανάτσι μπορεί να εξελιχθεί σε καθοριστικό παράγοντα των εκλογών.
Στην έρευνα της Ipsos Doxa, τα Αδέλφια της Ιταλίας παραμένουν πρώτο κόμμα με 26,4%. Ακολουθούν το Δημοκρατικό Κόμμα με 19,5% και το Κίνημα Πέντε Αστέρων με 14,5%. Η Συμμαχία Πρασίνων και Αριστεράς καταγράφεται στο 6,3%, ενώ το Futuro Nazionale του Βανάτσι φτάνει στο 8,8%, καθιστάμενο τέταρτη πολιτική δύναμη.
Η αριθμητική της προοδευτικής συμμαχίας
Οι αριθμοί αυτοί αλλάζουν τη συζήτηση από την κατάταξη των κομμάτων στη δυνατότητα σχηματισμού πλειοψηφίας. Το Δημοκρατικό Κόμμα, το Κίνημα Πέντε Αστέρων και η Συμμαχία Πρασίνων και Αριστεράς συγκεντρώνουν αθροιστικά 40,3%. Με τη συμμετοχή μικρότερων κεντρώων και προοδευτικών δυνάμεων, ένα ευρύτερο αντιπολιτευτικό μπλοκ μπορεί να γίνει ανταγωνιστικό απέναντι στον σημερινό κυβερνητικό συνασπισμό.
Η προοπτική αυτή, όμως, προϋποθέτει πολιτική συμφωνία. Το PD και το M5S έχουν διαφορετικές θέσεις για την Ευρώπη, την εξωτερική πολιτική, τα δημόσια οικονομικά και την ηγεσία του συνασπισμού. Η αριθμητική ενός «πλατιού πεδίου» δεν μετατρέπεται αυτομάτως σε κυβερνητική πρόταση, εάν δεν υπάρχει κοινό πρόγραμμα και αποδεκτός υποψήφιος πρωθυπουργός.
Ο Βανάτσι και η νέα εξίσωση της ιταλικής Δεξιάς
Από την άλλη πλευρά, η εμφάνιση του Βανάτσι δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα αλλά και πιθανή εφεδρεία για τη Μελόνι. Το Futuro Nazionale αφαιρεί ψήφους κυρίως από τη Λέγκα και από το δεξιότερο τμήμα της κυβερνητικής παράταξης. Εάν κατέβει αυτόνομα και παραμείνει εκτός συνεργασίας, μπορεί να στερήσει από την παραδοσιακή Κεντροδεξιά την εκλογική πλειοψηφία. Εάν ενταχθεί σε μια κοινή συμμαχία, μπορεί να δώσει στη Δεξιά το αναγκαίο ποσοστό για να διατηρήσει την εξουσία.
Αυτή είναι και η πολιτική σημασία της νέας μέτρησης. Η ακροδεξιά δεν εμφανίζεται μόνο ως εξωτερικός αντίπαλος της κυβέρνησης Μελόνι. Μπορεί να λειτουργήσει ως ρυθμιστής, πιέζοντας ολόκληρο το δεξιό μπλοκ σε ακόμη σκληρότερες θέσεις για το μεταναστευτικό, την ασφάλεια και τις σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το διπλό μάθημα για τον προοδευτικό χώρο
Για τον προοδευτικό χώρο, το ιταλικό παράδειγμα προσφέρει ένα διπλό μάθημα. Πρώτον, η άθροιση δυνάμεων από μόνη της δεν αρκεί. Χρειάζεται κοινό πρόγραμμα για μισθούς, Υγεία, στέγη, παραγωγική πολιτική και κοινωνικό κράτος. Δεύτερον, μια συμμαχία δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στον φόβο της Ακροδεξιάς. Πρέπει να δημιουργεί θετική προσδοκία διακυβέρνησης.
Μία δημοσκόπηση αποτελεί φωτογραφία της στιγμής και όχι εκλογική πρόβλεψη. Η τάση, όμως, είναι πολιτικά σημαντική: η Μελόνι διατηρεί το ισχυρότερο κόμμα, χωρίς να διαθέτει κατ’ ανάγκη αδιαμφισβήτητη πλειοψηφία. Η προοδευτική αντιπολίτευση έχει αριθμητικό δρόμο προς τη νίκη, αλλά όχι ακόμη συμφωνημένη πολιτική διαδρομή.
Και ανάμεσα στα δύο μπλοκ βρίσκεται πλέον ο Βανάτσι, με ποσοστό που μπορεί να τον μετατρέψει από διασπαστή της Δεξιάς σε απαραίτητο εταίρο της.
