Ακρίβεια: Οι αυξήσεις στους μισθούς εξαϋλώνονται από ρεύμα και καύσιμα – Τι δείχνουν τα στοιχεία για την Ελλάδα

Οι αυξήσεις των μισθών στην Ελλάδα από το 2020 σχεδόν εξανεμίζονται όταν συγκριθούν με τις ανατιμήσεις στα τρόφιμα, ενώ το κόστος της ενέργειας έχει αυξηθεί με πολύ ταχύτερους ρυθμούς, αποτυπώνοντας την πίεση που εξακολουθούν να δέχονται τα ελληνικά νοικοκυριά.

Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία, οι ωριαίες αποδοχές στην Ελλάδα αυξήθηκαν σωρευτικά κατά 33,6% από το 2020, ενώ οι τιμές των τροφίμων ενισχύθηκαν κατά 33,7%. Η σχεδόν απόλυτη σύμπτωση των δύο ποσοστών δείχνει ότι η ονομαστική αύξηση των αποδοχών δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε ουσιαστική βελτίωση της αγοραστικής δύναμης.

Ακόμη μεγαλύτερη είναι η επιβάρυνση στην ενέργεια. Η βενζίνη αυξήθηκε κατά 48,5% και το ηλεκτρικό ρεύμα κατά 58,9%, ξεπερνώντας σημαντικά τον ρυθμό αύξησης των ωριαίων αποδοχών. Πρόκειται για δύο βασικές κατηγορίες δαπανών που επηρεάζουν άμεσα τον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Η σύγκριση με την Ευρώπη

Η εικόνα διαφοροποιείται αισθητά μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών. Στην Ιταλία, οι ωριαίες αποδοχές αυξήθηκαν κατά 12,1%, ενώ το ηλεκτρικό ρεύμα ανατιμήθηκε κατά 97,5%. Στη Γαλλία, η αύξηση των αποδοχών περιορίστηκε στο 16,5%, την ώρα που η βενζίνη κατέγραψε άνοδο 57,2%.

Στην Ισπανία, οι μισθοί αυξήθηκαν κατά 21%, έναντι αύξησης 37,3% στις τιμές των τροφίμων. Αντίθετα, στην Πορτογαλία, οι ωριαίες αποδοχές ενισχύθηκαν κατά 31,5%, ενώ το ηλεκτρικό ρεύμα αυξήθηκε κατά 19,9%.

Τα στοιχεία αναδεικνύουν τις διαφορετικές επιπτώσεις της ακρίβειας στις ευρωπαϊκές οικονομίες. Ωστόσο, η σύγκριση επιμέρους κατηγοριών τιμών με τις ωριαίες αποδοχές δεν αρκεί από μόνη της για να υπολογιστεί η συνολική μεταβολή της πραγματικής αγοραστικής δύναμης, για την οποία απαιτούνται στοιχεία του γενικού πληθωρισμού και της σύνθεσης των νοικοκυριών.

Το πραγματικό πρόβλημα για τα ελληνικά νοικοκυριά

Στην Ελλάδα, το ζήτημα δεν περιορίζεται στο πόσο αυξήθηκαν οι ονομαστικοί μισθοί, αλλά στο τι μπορούν πλέον να αγοράσουν οι εργαζόμενοι με το εισόδημά τους. Οι μεγάλες ανατιμήσεις στην ενέργεια, στα τρόφιμα και στις καθημερινές μετακινήσεις απορροφούν σημαντικό μέρος των αυξήσεων, ιδιαίτερα για τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα.

Η κυβερνητική έμφαση στην αύξηση των αποδοχών δεν μπορεί να παρακάμπτει αυτή την πραγματικότητα. Η αγοραστική δύναμη αποτελεί το ουσιαστικό μέτρο της οικονομικής κατάστασης των πολιτών, όχι η ονομαστική μεταβολή των μισθών αποκομμένη από το κόστος διαβίωσης.

Με τον χειμώνα να πλησιάζει και τις ενεργειακές ανάγκες των νοικοκυριών να αυξάνονται, η εξέλιξη των τιμών του ηλεκτρικού ρεύματος και των καυσίμων αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι η ενεργειακή επιβάρυνση παραμένει ένα από τα βασικά προβλήματα που περιορίζουν το όφελος των μισθολογικών αυξήσεων.