Κύριε Χατζηδάκη, αν δεν υπήρχε ο Δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας, το γήπεδο Παναθηναϊκού θα ήταν ακόμα.. μακέτα

Η εικόνα ενός έργου που προχωρά γρήγορα έχει πάντα πολλούς πρόθυμους να τη διεκδικήσουν. Στην περίπτωση του νέου γηπέδου του Παναθηναϊκού, το πολιτικό ενδιαφέρον έχει αρχίσει να μετατοπίζεται από την κατασκευή στη διαχείριση της πολιτικής αφήγησης γύρω από αυτήν.

Η πρόσφατη παρουσία κυβερνητικών στελεχών στο εργοτάξιο, με εμφανή επικοινωνιακή στόχευση, άνοιξε ξανά τη συζήτηση για το ποιοι και πότε έβαλαν πραγματικά το έργο σε τροχιά υλοποίησης. Η δημόσια εικόνα της προόδου, πάντως, δεν αλλάζει το γεγονός ότι κρίσιμες αποφάσεις και διοικητικές κινήσεις που ξεμπλόκαραν διαδικασίες είχαν προηγηθεί σε επίπεδο δημοτικής διαχείρισης.

Στο παρασκήνιο, αρκετοί επισημαίνουν ότι όταν ένα έργο φτάνει στο στάδιο της κατασκευής, η πολιτική “ιδιοκτησία” του γίνεται αντικείμενο επαναδιαπραγμάτευσης. Άλλοι εμφανίζονται ως επιταχυντές, άλλοι ως εγγυητές, και όλοι μαζί ως συντελεστές ενός αποτελέσματος που στην πράξη έχει πολύ πιο σύνθετη διαδρομή.

Το βέβαιο είναι ότι το γήπεδο θα ολοκληρωθεί ανεξαρτήτως αφηγημάτων. Το ποιος θα πιστωθεί το πολιτικό κέρδος, όμως, παραμένει πάντα το πιο αμφιλεγόμενο κομμάτι τέτοιων μεγάλων αστικών έργων.