Που καταλήγει το φθηνό ελληνικό ρεύμα; Τα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις για το ενεργειακό παράδοξο Ελλάδας – Βουλγαρίας

Η συζήτηση που έχει ανοίξει γύρω από τις διασυνοριακές ροές ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ούτε με εύκολους εντυπωσιασμούς ούτε με αφορισμούς. Υπάρχουν όμως συγκεκριμένα στοιχεία της αγοράς που γεννούν εύλογα ερωτήματα και απαιτούν σαφείς απαντήσεις από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Ενέργειας.

Είναι γεγονός ότι κατά τις μεσημβρινές ώρες, όταν η παραγωγή από φωτοβολταϊκά εκτοξεύεται, η ελληνική αγορά ηλεκτρισμού καταγράφει επανειλημμένα μηδενικές ή εξαιρετικά χαμηλές τιμές. Είναι επίσης γεγονός ότι σημαντικές ποσότητες αυτής της ενέργειας κατευθύνονται μέσω των διασυνδέσεων προς γειτονικές χώρες, μεταξύ αυτών και η Βουλγαρία.

Την ίδια στιγμή, η Βουλγαρία έχει προχωρήσει τα τελευταία χρόνια σε επενδύσεις αποθήκευσης και διαχείρισης ενέργειας, αξιοποιώντας τις μεγάλες διακυμάνσεις των τιμών που προκαλεί η αυξημένη διείσδυση των ΑΠΕ στη νοτιοανατολική Ευρώπη.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι άλλο: επωφελείται τελικά η ελληνική οικονομία από αυτή την κατάσταση ή χρηματοδοτεί άθελά της τα ενεργειακά κέρδη τρίτων;

Αν η Ελλάδα διαθέτει πλεονάζουσα πράσινη ενέργεια σε τιμές που προσεγγίζουν το μηδέν, γιατί δεν διαθέτει επαρκείς υποδομές αποθήκευσης ώστε να τη χρησιμοποιεί η ίδια κατά τις βραδινές ώρες, όταν η ζήτηση αυξάνεται και οι τιμές εκτοξεύονται;

Αν η χώρα εξάγει φθηνή ενέργεια το μεσημέρι, ποιο είναι το πραγματικό οικονομικό αποτέλεσμα για τον Έλληνα καταναλωτή όταν οι τιμές της χονδρεμπορικής αγοράς ανεβαίνουν μετά τη δύση του ηλίου;

Πόσα έσοδα χάνει η ελληνική οικονομία εξαιτίας της αδυναμίας αποθήκευσης της παραγόμενης πράσινης ενέργειας;

Ποιο είναι το ακριβές ισοζύγιο εισαγωγών και εξαγωγών ηλεκτρισμού με τη Βουλγαρία σε ημερήσια και μηνιαία βάση και γιατί δεν δημοσιοποιείται με τρόπο που να μπορεί να αξιολογηθεί από τους πολίτες;

Κυρίως όμως, πώς είναι δυνατόν μια χώρα που επενδύει δισεκατομμύρια ευρώ στην πράσινη μετάβαση να συνεχίζει να βλέπει τους καταναλωτές της εκτεθειμένους στις ακραίες διακυμάνσεις της αγοράς;

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι ισχυρισμοί περί «φθηνού ρεύματος που φεύγει και ακριβού που επιστρέφει» αποτελούν υπεραπλούστευση της πραγματικότητας. Ακόμη κι αν αυτό ισχύει, παραμένει αναπάντητο το βασικό ζήτημα: γιατί άλλες χώρες φαίνεται να αποκομίζουν μεγαλύτερο όφελος από την ελληνική υπερπαραγωγή πράσινης ενέργειας απ’ ό,τι οι ίδιοι οι Έλληνες καταναλωτές;

Το ενεργειακό ζήτημα δεν είναι επικοινωνιακό παιχνίδι αριθμών. Είναι ζήτημα δημόσιου συμφέροντος, ανταγωνιστικότητας της οικονομίας και προστασίας των νοικοκυριών. Και όσο τα ερωτήματα αυτά μένουν χωρίς πειστικές απαντήσεις, τόσο θα ενισχύεται η αίσθηση ότι η Ελλάδα παράγει φθηνή ενέργεια, αλλά αδυνατεί να καρπωθεί πλήρως τα οφέλη της.