Αντώνης Σαουλίδης: Η 19η Μαΐου είναι ημέρα Μνήμης, Δικαιοσύνης και Αγώνα

Άρθρο Γνώμης του Αντώνη Σαουλίδη

Μέλους του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ – Υποψήφιου Βουλευτή Α’ Θεσσαλονίκης

Δεν υπάρχει μέρα που να φορτώνει την ψυχή μας με τόσο βαρύ φορτίο, όσο η 19η Μαΐου. Είναι η μέρα που θυμόμαστε, τιμούμε, διεκδικούμε. Ημέρα αφιερωμένη στα 353.000 θύματα της Ποντιακής Γενοκτονίας. Ημέρα που μετατρέπει τη μνήμη σε χρέος, την ιστορική αλήθεια σε πολιτιστικό και ηθικό αγώνα.

Το 1994, με πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ και τη στήριξη του τότε Προέδρου της Βουλής Απόστολου Κακλαμάνη, η Βουλή των Ελλήνων καθιέρωσε την 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων. Ήταν μια πράξη βαθιάς ιστορικής και πολιτικής σημασίας. Για πρώτη φορά, το ελληνικό κράτος αναγνώριζε επίσημα το τραύμα που κουβαλά ο ποντιακός ελληνισμός. Ήταν η στιγμή που η Ελλάδα αποφάσιζε να μιλήσει τη γλώσσα της Ιστορίας – χωρίς φόβο, χωρίς σιωπή.

Ως υπερήφανος Πόντιος και ενεργός πολίτης της Α’ Θεσσαλονίκης, αισθάνομαι πως το χρέος της μνήμης δεν εξαντλείται σε μια επέτειο. Είναι διαρκές. Είναι ζωντανό. Όλοι εμείς που έχουμε τις ρίζες μας στο «κόκκινο ποτάμι» του ξεριζωμού –απ’ την Τραπεζούντα, τη Σαμψούντα, την Κερασούντα– γνωρίζουμε καλά τι σημαίνει πόνος και αδικία. Ξέρουμε τι σημαίνει να σου στερούν την πατρίδα, τη γλώσσα, την υπόσταση. Και ξέρουμε πόσο σημαντικό είναι να δίνουμε αγώνες για κάθε αναγνώριση γενοκτονίας – είτε έγινε χθες, είτε πριν έναν αιώνα, είτε συμβαίνει σήμερα και ο κόσμος σωπαίνει.

Η σημερινή εποχή μάς φέρνει και πάλι ενώπιον σκληρών αληθειών. Σε έναν κόσμο όπου ο ιστορικός αναθεωρητισμός επανέρχεται απειλητικά, η στάση μας απέναντι στη Μνήμη δεν είναι παθητική. Είναι πράξη αντίστασης. Όταν η Τουρκία αρνείται την αλήθεια, προσπαθώντας να παραχαράξει την Ιστορία, οφείλουμε να υψώσουμε το ανάστημά μας με τεκμήρια, με παιδεία, με διπλωματικές πρωτοβουλίες, με διεθνείς συμμαχίες.

Το ΠΑΣΟΚ, που άνοιξε τον δρόμο της επίσημης αναγνώρισης, φέρει ιστορική ευθύνη να συνεχίσει αυτόν τον αγώνα. Να ενισχύσει κάθε διεθνή προσπάθεια αναγνώρισης. Να στηρίξει την ένταξη της Γενοκτονίας των Ποντίων στα εκπαιδευτικά προγράμματα. Να αναδείξει τη Μνήμη ως κομμάτι της πολιτισμικής μας ταυτότητας, αλλά και της δημοκρατικής μας συνείδησης.

Δεν ξεχνούμε. Δεν σιωπούμε. Διεκδικούμε. Γιατί η δικαιοσύνη δεν είναι υπόθεση του χθες – είναι απαίτηση του αύριο.

Για τις γιαγιάδες και τους παππούδες μας. Για τις γενιές που έρχονται. Για την Αλήθεια.

Δεν ξεχνώ.

Την εικόνα της μάνας που ξεριζώθηκε κρατώντας το παιδί της αγκαλιά.

Τον ήχο του κεμεντζέ που κόπηκε απότομα, εκεί στον Πόντο..

Τη σιωπή εκείνων που χάθηκαν χωρίς μνήμα, χωρίς όνομα, μα με ιστορία.

Δεν ξεχνώ. Γιατί το να θυμάσαι είναι στάση ζωής. Είναι η πιο ήσυχη αλλά ισχυρή κραυγή αντίστασης. Είναι το “παρών” μας στην Ιστορία.

Δεν ξεχνώ. Και δεν θα πάψω ποτέ να αγωνίζομαι.