ΘΕΜΑ: Νεολαία ΠΑΣΟΚ – Πως φτάσαμε στην συνδιάσκεψη της 6ης Ιουλίου…

Γράφει ο Γαβρής Αγγελος

Μια συνδιάσκεψη fast track εν μέσω θέρους..

Η ελληνική πολιτική σκηνή, είναι αλήθεια, δεν διανύει εποχή ακμής όσον αφορά την οργανωμένη συμμετοχή νεολαίας. Ωστόσο, ένα κόμμα που ιστορικά ταυτίστηκε με τη λαϊκή συμμετοχή, τη μαζική εκπροσώπηση, την κοινωνική κινητικότητα, δεν μπορεί να παραιτείται από την οργανωμένη, εκλεγμένη του νεολαία.

Η τελευταία σοβαρή προσπάθεια για συγκρότηση οργανωμένης Νεολαίας έγινε επί Γραμματείας Μ. Χριστοδουλάκη, με στόχο ένα αυτόνομο συνέδριο το 2020. Η πανδημία, όμως, και το κλείσιμο των εσωκομματικών διαδρόμων πάγωσαν το εγχείρημα. Το μόνο που απέμεινε ήταν το άτυπο «Δίκτυο Νεολαίας» και ο διορισμός του Γ. Τσούμα ως συντονιστή – επιλογή που αργότερα νομιμοποιήθηκε από τον Νίκο Ανδρουλάκη, ο οποίος και τον ενέταξε στο Πολιτικό Συμβούλιο.

Έκτοτε, παρά τις δημόσιες τοποθετήσεις του Ανδρέα Σπυρόπουλου περί ανασύστασης της Νεολαίας, το πεδίο παρέμενε άγονο. Μέχρι που, μετά την επανεκλογή του Ανδρουλάκη στην ΚΠΕ, ανακοινώθηκε – όχι οργανωτικό συνέδριο, αλλά – πολιτική συνδιάσκεψη νεολαίας για το φθινόπωρο του 2025.

Η αλήθεια είναι πιο περίπλοκη. Στο δρόμο προς τις φοιτητικές εκλογές, ο Σπυρόπουλος επικοινωνεί προσωπικά με στελέχη ΠΑΣΠ πανελλαδικά, προετοιμάζοντας το έδαφος. Λίγες ημέρες μετά τις εκλογές και το θετικό αποτέλεσμα, συγκαλείται συνάντηση νέων στις 21 Μαΐου, διαδικτυακά και διά ζώσης, στη Χαριλάου Τρικούπη. Η πρόσκληση γίνεται τελευταία στιγμή, χωρίς κριτήρια επιλογής και χωρίς ξεκάθαρο σχέδιο. Παρά την αοριστία, προτείνεται ημερομηνία για την πολιτική συνδιάσκεψη είτε τέλη Ιουνίου είτε φθινόπωρο. Πάνω από το 70% των παριστάμενων προτιμά το φθινόπωρο – λόγω συγκυρίας, περιόδου, χρόνου προετοιμασίας.

Παρόμοια ήταν η εικόνα και στη συνάντηση των Γραμματέων ΠΑΣΠ την επόμενη ημέρα: 23 στους 24 προτιμούν το φθινόπωρο.

Κι όμως, λίγες μέρες αργότερα, η απόφαση έρχεται αιφνιδιαστικά: Η Συνδιάσκεψη θα γίνει στις 6 Ιουλίου. Ανακοινώνεται σε διαγραμματειακή συνάντηση της ΠΑΣΠ στις 25 Μαΐου και επιβεβαιώνεται στη δεύτερη συνάντηση Νεολαίας, στις 29 Μαΐου, όπου συγκροτούνται ομάδες εργασίας (οργανωτική, επικοινωνίας, πολιτικών θέσεων).

Η δικαιολογία; «Δεν προλαβαίνουμε το φθινόπωρο». Μα αν δεν προλαβαίνουμε τότε, πώς θα προχωρήσει ποτέ οργανωτικό συνέδριο; Αν υπάρχει ειλικρινής πρόθεση, γιατί η βιασύνη; Πολλοί κάνουν λόγο για επικοινωνιακό πυροτέχνημα, χωρίς πρόθεση συνέχειας. Ο φόβος: μόλις σβήσουν τα φώτα της Συνδιάσκεψης, θα σβήσει και το ενδιαφέρον για τη Νεολαία.

Οι ημερομηνίες εντείνουν την καχυποψία. Στη μέση του καλοκαιριού, με τους φοιτητές εκτός πόλεων λόγω εξεταστικής ή εργασίας, με εργαζόμενους νέους διασκορπισμένους στην επαρχία για σεζόν, είναι προφανές πως δεν ευνοείται η μαζικότητα – πόσω μάλλον μια πολιτική διαδικασία με βάθος. Η επιλογή της ημερομηνίας φαντάζει περισσότερο ως ένα “παραγοντομάζεμα” του κομματικού μηχανισμού, παρά ως ειλικρινής δημοκρατική διαβούλευση.

Η παρέμβαση του Μ. Χριστοδουλάκη, από τους λίγους που τοποθετήθηκαν στην ΚΠΕ, φωτίζει την ουσία: η Νεολαία χρειάζεται οργανωτικό συνέδριο, όχι μια γενική πολιτική συζήτηση. Και έχει δίκιο.

Η αλήθεια είναι μία: η Νεολαία του ΠΑΣΟΚ παραμένει ανύπαρκτη οργανωτικά. Οι περισσότεροι νέοι πολιτικοποιούνται είτε ατομικά είτε μέσω της ΠΑΣΠ. Χωρίς δομές, χωρίς περιφερειακή παρουσία, χωρίς συνεκτικό σχέδιο ένταξης και ανάπτυξης. Χάνονται πολιτικά δυναμικά, φεύγουν παιδιά απογοητευμένα, αναπαράγεται η νοοτροπία του “παραγοντακίου” από τα πρώτα κιόλας βήματα.

Η ανάγκη για ανασυγκρότηση δεν είναι θέμα εσωκομματικής επιβίωσης. Είναι κοινωνική υποχρέωση. Αν το ΠΑΣΟΚ θέλει να μιλήσει ξανά στις επόμενες γενιές, πρέπει να δημιουργήσει χώρο να ακουστούν. Όχι άλλο delay. Όχι άλλη αοριστία. Οργανωτική διαδικασία. Χθες.

Η 6η Ιουλίου μπορεί να είναι το πρώτο βήμα. Αλλά δεν πρέπει να είναι το τελευταίο.