Η αναίτια επίθεση Νίκου Χριστοδουλάκη σε Γ.Α.Παπανδρέου …

Βροντερή απάντηση χωρίς ονόματα αλλά με σαφή αποδέκτη έδωσαν συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, με αφορμή την πρόσφατη επίθεση του Νίκου Χριστοδουλάκη για τους χειρισμούς της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ το 2009–2010. Οι υπαινιγμοί Χριστοδουλάκη, που παρουσιάστηκαν ως “τεχνοκρατική” ανάγνωση της περιόδου, δεν είναι τίποτα λιγότερο από ιστορική στρέβλωση, την οποία κύκλοι του Γιώργου Παπανδρέου χαρακτηρίζουν ως “αναίτια και άκαιρη”, τονίζοντας πως λειτουργεί –συνειδητά ή μη– ως «σωσίβιο» για το σημερινό Μέγαρο Μαξίμου και τις αποτυχίες του.

Ο πρώην πρωθυπουργός βρέθηκε αντιμέτωπος με τη χειρότερη μεταπολεμική κρίση, παραλαμβάνοντας μια χώρα με έλλειμμα στο 15,4%, κρυφά χρέη που μαγειρεύονταν επί χρόνια, και με τους Ευρωπαίους εταίρους να κρατούν σκληρή στάση απέναντι στην Ελλάδα. Ήταν εκείνος που αναγκάστηκε να σηκώσει το βάρος μίας εθνικής διάσωσης, την ώρα που άλλοι έκρυβαν την αλήθεια ή την έβλεπαν με τις πλάτες γυρισμένες. Αν κάποιοι σήμερα εκ του ασφαλούς θεωρούν πως «υπήρχαν εναλλακτικές», η ιστορία και τα γεγονότα τους διαψεύδουν.

Η δημιουργία του πρώτου μηχανισμού στήριξης στην ΕΕ έγινε ύστερα από τιτάνια πολιτική μάχη του Γιώργου Παπανδρέου, κόντρα σε συντηρητικές κυβερνήσεις και αγορές που πίεζαν να εγκαταλείψει η Ελλάδα το ευρώ. Χωρίς εκείνη τη δύσκολη απόφαση, η χώρα σήμερα πιθανότατα θα είχε χρεοκοπήσει ανεξέλεγκτα, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τους πολίτες και τη θέση της στον ευρωπαϊκό πυρήνα. Αντί για υποτιμητικές αναλύσεις με hindsight, το πολιτικό σύστημα οφείλει να αναγνωρίσει την ευθύνη, το ήθος και το θάρρος που επέδειξε ο Παπανδρέου σε μια πρωτοφανή καταιγίδα.

Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Νίκος Χριστοδουλάκης υπήρξε υπουργός Οικονομικών επί Σημίτη, την περίοδο που η Ελλάδα εισήλθε στην ΟΝΕ με σαθρά δημοσιονομικά θεμέλια, και όπου –όπως έχει τεκμηριωθεί– χτίστηκε το σκηνικό της μετέπειτα κατάρρευσης. Οι ευθύνες δεν αρχίζουν και τελειώνουν το 2009. Η επιλεκτική μνήμη και η ετεροχρονισμένη «τεχνοκρατική επανεξέταση» της ιστορίας δεν βοηθά ούτε την παράταξη, ούτε τη δημοκρατική συζήτηση.

Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει την πολυτέλεια να αυτοϋπονομεύεται σε μια στιγμή που η κοινωνία αποζητά αξιόπιστες λύσεις. Όσοι νομίζουν πως μπορούν να ξαναγράψουν την ιστορία για να πλασαριστούν ως «σωτήρες», οφείλουν να γνωρίζουν ότι η ιστορία δεν ξεχνά. Και ο Γιώργος Παπανδρέου, είτε συμφωνεί κανείς με τις επιλογές του είτε όχι, έμεινε όρθιος στη δύσκολη ώρα – χωρίς να δραπετεύσει, χωρίς να λαϊκίσει, χωρίς να πουλήσει τη χώρα για να σωθεί ο ίδιος.

Η Ιστορία έχει κρίση. Και θα αποδώσει, τελικά, το δίκαιο.