Θέμα: Σφοδρή επίθεση ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση για το νερό – «Συγκεντρωτισμός, έλλειμμα σχεδιασμού και εμπορευματοποίηση»

Μετωπική επίθεση στην κυβέρνηση εξαπέλυσαν ο υπεύθυνος του Κοινοβουλευτικού Τομέα Ελέγχου Περιβάλλοντος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Μανώλης Χριστοδουλάκης, και ο γραμματέας του Τομέα Περιβάλλοντος του κόμματος, Παναγιώτης Δημόπουλος, με αφορμή τις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας.

Σε κοινή τους δήλωση, οι δύο στελέχη του ΠΑΣΟΚ καταγγέλλουν πως πίσω από τις γενικόλογες κυβερνητικές διακηρύξεις κρύβεται ένα βαθύ σχέδιο ιδιωτικοποίησης και συγκεντρωτισμού στη διαχείριση του νερού, με εργαλείο τη ΔΕΗ και νέους φορείς τύπου Ανώνυμων Εταιρειών, όπως ο ΟΔΥΘ στη Θεσσαλία. Παράλληλα, κάνουν λόγο για εκβιαστικές πρακτικές προς τις ΔΕΥΑ ανά τη χώρα, μεταφορά αρμοδιοτήτων από την αυτοδιοίκηση στο κεντρικό κράτος, και καταδικαστική απόφαση από το ΔΕΕ για παραβίαση των ευρωπαϊκών υποχρεώσεων της χώρας στον τομέα των υδάτων.

Η δήλωση, με έντονο πολιτικό και θεσμικό φορτίο, καταλήγει με τη διαβεβαίωση πως το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να επιτρέψει την αλλοίωση του χαρακτήρα του νερού ως δημόσιου, κοινωνικού και ποιοτικού αγαθού.

Ακολουθεί αυτούσια η κοινή δήλωση των Μ. Χριστοδουλάκη και Π. Δημόπουλου:

«Νερό: Συγκεντρωτισμός, έλλειμμα σχεδιασμού και εμπορευματοποίηση. Συγγνώμη δεν θα πάρουμε»

Κοινή Δήλωση Μ. Χριστοδουλάκη, υπεύθυνου Κ.Τ.Ε. Περιβάλλοντος και Π. Δημόπουλου, Γραμματέα Τομέα Περιβάλλοντος ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής

[…συνέχεια από το προηγούμενο σημείο:]

Σήμερα, ο Πρωθυπουργός παρουσίασε δημόσια 5 γενικούς άξονες για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας, επιχειρώντας να εμφανίσει μια δήθεν στοχευμένη κυβερνητική στρατηγική.
Όμως, η υδατική πολιτική της κυβέρνησης, σίγουρα δεν προέκυψε από παρθενογένεση. Εδώ και χρόνια, παρακολουθούμε μια συστηματική και μεθοδική πορεία απαξίωσης των δημόσιων φορέων διαχείρισης του νερού, με σταθερό προσανατολισμό την ιδιωτικοποίησή του.

Τα σημερινά συντονισμένα δημοσιεύματα σε ολόκληρο τον Τύπο, που παρουσιάζουν τον παρεμβατικό και επιχειρησιακό ρόλο της ΔΕΗ – μιας πλέον ιδιωτικής εταιρείας, όπου το Δημόσιο κατέχει μειοψηφικό ποσοστό της τάξης του 34,1% – στην ανάληψη αρμοδιοτήτων σχετικών με τη διαχείριση της ύδρευσης, επιβεβαιώνουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τις κυβερνητικές προθέσεις.

Ένα οργανωμένο σχέδιο, το οποίο ξεπερνά κατά πολύ τους «5 άξονες» της σημερινής εξαγγελίας, και στην ουσία προωθεί μια βαθιά αναδιάρθρωση υπέρ της συγκέντρωσης και εμπορευματοποίησης ενός ζωτικού δημόσιου αγαθού.

Για του λόγου το αληθές, η κυβέρνηση:

• Με αφορμή τη θεομηνία Daniel, θεσμοθέτησε τον ΟΔΥΘ για τη διαχείριση του συνόλου των υδάτων στη Θεσσαλία, παραμερίζοντας την περιφερειακή αυτοδιοίκηση και προσδίδοντας στον οργανισμό χαρακτηριστικά Ανώνυμης Εταιρείας.
• Εκβίασε τις ΔΕΥΑ ανά τη χώρα με συγχωνεύσεις χωρίς γεωγραφική συνάφεια και χωρίς οικονομικά κριτήρια, συνδέοντας αυθαίρετα τη χρηματοδότηση με τη συμμόρφωση. Αποτέλεσμα: η υποβάθμιση των φορέων και η μεταφορά αρμοδιοτήτων στο κράτος.
• Μεταβίβασε την εποπτεία της διαχείρισης και τιμολόγησης του νερού στη ΡΑΑΕΥ, που έως πρότινος εποπτεύει το ρεύμα ως εμπόρευμα, παραβιάζοντας τη συνταγματική πρόβλεψη για τοπική διαχείριση του νερού και ιδιαιτερότητες όπως η νησιωτικότητα και η ορεινότητα.
• Καταδικάστηκε από το Δικαστήριο της ΕΕ τον Ιούνιο του 2025 για την αποτυχία εφαρμογής των Σχεδίων Διαχείρισης Κινδύνων Πλημμύρας και Λεκανών Απορροής Ποταμών. Κι όμως, αντί συμμόρφωσης, η κυβέρνηση προκρίνει περαιτέρω συγκέντρωση εξουσιών και παραγκωνισμό της Αυτοδιοίκησης.

Συμπέρασμα:
Πίσω από τις πλασματικές αγωνίες της κυβέρνησης για την λειψυδρία, ξεδιπλώνεται μεθοδικά ένα σχέδιο κεντρικού ελέγχου και εμπορευματοποίησης του νερού. Η απαξίωση των ΔΕΥΑ, η αλλοίωση του δημόσιου χαρακτήρα του νερού, και η μεταφορά αρμοδιοτήτων σε ιδιωτικά ή ημικρατικά σχήματα συνθέτουν μια πολιτική βαθιάς θεσμικής και κοινωνικής υπονόμευσης.

Η έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού και σεβασμού στις ευρωπαϊκές δεσμεύσεις δεν αντιμετωπίζει τη λειψυδρία, την εργαλειοποιεί.

Και στο τέλος του δρόμου, ορατός είναι πλέον ο κίνδυνος το νερό να πάψει να αντιμετωπίζεται ως δημόσιο, κοινωνικό και ποιοτικό αγαθό.

Δεν θα το επιτρέψουμε.